Autisme en sensorische overbelasting

Mensen met autisme zijn vaak zeer gevoelig voor hun omgeving. Dit kan verschillende dingen betekenen voor verschillende mensen in het spectrum. Maar over het algemeen hebben mensen met autisme ongewoon delicate sensorische systemen, wat betekent dat hun zintuigen – zien, horen, voelen, ruiken en proeven – gemakkelijk kunnen worden overbelast.

Nog uitdagender is dat het voor mensen met autisme moeilijk kan zijn om zintuiglijke informatie “gewoon te negeren” wanneer deze binnenkomt. alarmen of het geschreeuw van een menigte bij een sportevenement.

Deze aandoening wordt sensorische verwerkingsstoornis (SPD) genoemd. Het kan zowel bij mensen met als zonder autisme voorkomen, hoewel de behandeling van SPD bij mensen met autisme kan verschillen.

Dit artikel onderzoekt SPD bij mensen met autisme, inclusief de triggers en symptomen van overgevoeligheid en wat kan worden gedaan om het juiste niveau van sensorische stimulatie te garanderen.

Wat is een sensorische verwerkingsstoornis?

Sensorische verwerkingsstoornis is een aandoening waarbij een persoon niet normaal reageert op zintuiglijke prikkels.

Voorheen bekend als sensorische integratiedisfunctie, wordt SPD het meest gezien bij kinderen met ontwikkelingsstoornissen zoals autisme, ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) en obsessief-compulsieve stoornis (OCS). Het kan ook volwassenen met autisme treffen.

SPD kan worden veroorzaakt door elke stimulus die de stabiliteit van de omgeving van de persoon verstoort. In sommige gevallen kan de persoon zo overgevoelig zijn dat ze reageren op sensaties die anderen misschien niet eens opmerken.

Voorbeelden zijn:

• Geluiden, met name hardnekkige geluiden zoals grasmaaiers, wasmachines, tikkende klokken, druppelend water of verkeersgeluiden

• Bezienswaardigheden, waaronder tl-lampen die flikkeren of gordijnen die fladderen

• Geuren, inclusief zware of uitgesproken geuren zoals schoonmaakspullen, nieuwe tapijten, parfums en voedsel

• Texturen, inclusief het eten van glibberig voedsel of het aanraken van goopy gels

De soorten stimuli die sensorische overbelasting kunnen veroorzaken, kunnen van persoon tot persoon verschillen.

Wanneer ze worden geconfronteerd met “te veel” prikkels, vooral als deze afkomstig zijn van verschillende bronnen die niet selectief kunnen worden uitgefilterd, kunnen mensen zonder autisme reageren met symptomen zoals:

• Angst en angst
• Rusteloosheid
• Verlies van focus
• Overweldigd of geagiteerd voelen
• Verhoogde hartslag en ademhaling
• Een preoccupatie met of onvermogen om de bron van het ongemak te negeren
• De sterke impuls om de bron van het ongemak te verlaten
• Prikkelbaarheid en woede

Het diagnosticeren van een sensorische verwerkingsstoornis kan een uitdaging zijn, omdat er geen officiële criteria voor de aandoening zijn in de diagnostische en statistische handleiding voor psychische stoornissen (DMS-5). Toch zijn er relatief standaard behandelingen die worden gebruikt.

Veelvoorkomende sensorische uitdagingen

Sensorische verwerkingsproblemen kunnen een van de grootste uitdagingen zijn voor mensen met autisme.

Mensen die getuige zijn van de reacties zullen ze vaak verkeerd interpreteren of denken dat ze ‘uit het niets kwamen’. Dit komt deels doordat de reacties niet altijd hetzelfde zijn.

Op dezelfde manier dat sensorische triggers van persoon tot persoon kunnen verschillen, kan de reactie op sensorische overbelasting ook verschillen. Ze kunnen zijn:

• Zintuiglijk zoekend gedrag, zoals aan objecten snuffelen of aandachtig staren naar bewegende objecten
• Zintuiglijk vermijdend gedrag, zoals ontsnappen aan alledaagse geluiden, bezienswaardigheden of texturen
• Zelfstimulerend gedrag (“stimuleren”), zoals op hun slapen tikken, met hun handen klappen of op hun tenen stuiteren
• Intens bezig zijn met een favoriete sensatie

Overgevoelig of ondergevoelig?

Verrassend genoeg zijn sommige mensen in het spectrum ondergevoelig, wat betekent dat ze een verminderde respons hebben op zintuiglijke prikkels en vaak hunkeren naar sensatie. Dit kan ook leiden tot stimming in de vorm van fladderen, ijsberen of ander repetitief gedrag.

Overgevoeligheid en ondergevoeligheid kunnen naast elkaar bestaan ​​bij mensen met autisme. Een persoon kan bijvoorbeeld overgevoelig zijn voor harde geluiden en ondergevoelig zijn voor fysieke sensaties die hem anders een gevoel van rust zouden geven.

Volgens onderzoek van de University of Pittsburgh School of Medicine is sensorische ontregeling een van de belangrijkste redenen waarom mensen met autisme instortingen hebben of niet in staat zijn om met gewone situaties om te gaan. Dit geldt ook voor mensen met hoogfunctionerend autisme die over het algemeen in staat zijn om met vele vormen van stress om te gaan.

Voorbij de vijf zintuigen

Zintuiglijke overbelasting is niet beperkt tot de vijf belangrijkste zintuigen. Een persoon in het spectrum kan ook overdreven reageren op drie extra zintuigen die van invloed zijn op iemands balans, motorische vaardigheden en lichaamsbewustzijn.

Deze zintuigen worden aangeduid als:

• Vestibulair: Dit verwijst naar structuren in het binnenoor die beweging en veranderingen in de positie van het hoofd detecteren. Het vestibulaire systeem kan u bijvoorbeeld vertellen wanneer uw hoofd rechtop of gekanteld is, zelfs als uw ogen gesloten zijn.

• Proprioceptie: dit verwijst naar het begrijpen waar uw lichaam zich bevindt ten opzichte van andere objecten. Het proprioceptieve systeem bestaat uit receptoren in spieren die de spierlengte, spanning en druk bewaken.

• Interoceptie: dit verwijst naar het herkennen van wat er in je lichaam gebeurt, inclusief weten wanneer je honger hebt, vol, warm, koud of dorstig bent. Het interoceptieve systeem wordt gedragen door een complex netwerk van hersenzenuwen die veranderingen in het spijsverteringskanaal, bloedvaten en andere orgaansystemen interpreteren.

Deze zintuigen kunnen op dezelfde manier worden overbelast als geluid, zicht, aanraking, geur en smaak. Overgevoeligheid van deze zintuigen kan bij sommige mensen met autisme leiden tot evenwichts- en coördinatieproblemen en zelfregulatie bemoeilijken.

Sensorische overbelasting buiten autisme

Overgevoeligheid voor sensaties is niet beperkt tot mensen met autisme. Het kan iedereen treffen.

Zelfs mensen zonder autisme kunnen ‘overbelast’ raken als bijvoorbeeld een autoalarm buiten hun slaapkamerraam 10 tot 20 minuten aanhoudt zonder uitstel. Dit is de reden waarom sommige mensen een club of concert verlaten wanneer het geluidsniveau of de flitslichten te hoog zijn om te dragen.

Naarmate u ouder wordt, kan uw gevoeligheid voor bepaalde sensaties (zoals geluid) aanzienlijk toenemen.

Dat gezegd hebbende, zijn kleinere kinderen mogelijk ook minder in staat om sensaties te filteren en te reageren met meltdowns. Volgens een recensie uit 2018 in JAMA Pediatrics heeft een op de zes kinderen sensorische verwerkingsproblemen, wat frequente meltdowns veroorzaakt die ouders vaak zullen aanzien voor driftbuien of slecht gedrag.

Veel van de symptomen van sensorische overbelasting zonder autisme zijn niet anders dan die bij mensen met autisme.

Iemand helpen met sensorische overbelasting

Zorgen voor precies de juiste hoeveelheid sensorische input (sensorische regulatie) is belangrijk voor het fysieke en emotionele comfort van iemand met autisme.

Het herkennen van SPD-symptomen is de eerste stap naar het voorkomen of oplossen van een overgevoeligheidsreactie bij kinderen met autisme.

Enkele van de manieren waarop u kunt helpen:

• Wees waakzaam voor tekenen van angst voordat uw kind een kernsmelting heeft.
• Moedig uw kind aan om te communiceren wat de frustratie, woede of opwinding veroorzaakt, zodat u de aanstootgevende prikkels kunt verwijderen.
• Vraag je kind wat hem zou helpen om kalm te worden, zoals een verandering van omgeving, een dutje of een favoriete knuffel vasthouden. Overweeg om een ​​verzwaringsvest of deken aan te schaffen die voor een gevoel van rust en veiligheid kan zorgen.
• Maak tijd voor regelmatige lichaamsbeweging om opgehoopte energie of stress te “verbranden”. Je kunt ook een buitenschommel of speelset krijgen, die het kind sensorische input kan geven om zichzelf beter te reguleren.
• Leer bij de leeftijd passende meditatie en zelfkalmerende technieken zoals diepe ademhaling, yoga en mindfulness.

Sensorische ergotherapie kan helpen

Ergotherapeuten kunnen kinderen met SPD helpen bij het verwerven of herwinnen van de vaardigheden die essentieel zijn voor het dagelijks leven. Ze doen dit met een techniek genaamd sensorische integratietherapie (SIT), waarbij een kind in een veilige omgeving wordt blootgesteld aan verschillende stimuli om geleidelijk zijn overgevoeligheid te verminderen.

Het proces begint met een evaluatie om te bepalen voor welke prikkels het kind gevoelig is. Het kind wordt vervolgens in een spelgebaseerde omgeving geplaatst waar het wordt blootgesteld aan specifieke zintuiglijke activiteiten, zoals schommelen, therapeutisch poetsen, een ladder beklimmen, springen, waterspelen en het navigeren op een hindernisbaan met verschillende oppervlakken.

Naast SIT kan het kind andere hulpmiddelen krijgen om ermee om te gaan, waaronder:

• Zintuiglijke aanpassing, zoals oordopjes of ruisonderdrukkende koptelefoons

• Aanpassingen in de omgeving, zoals een witte ruismachine, veranderingen in illustraties of veranderingen in texturen om de stimulatie te verminderen

• ‘Sensory diets’, een op maat gemaakte strategie om het juiste niveau van stimulatie voor het individuele kind te garanderen (waaronder een rustige ruimte, aromatherapie, verzwaarde dekens, stressballen en fysieke activiteiten)

Overzicht

Het is niet ongebruikelijk dat kinderen met autisme abnormaal gevoelig zijn voor bepaalde beelden, geluiden, smaken of texturen. De aandoening, sensorische verwerkingsstoornis (SPD) genaamd, is niet exclusief voor kinderen met autisme, maar komt vaker voor bij hen. Het kan atypisch gedrag veroorzaken, zoals snuiven, met de armen klappen of op de slapen tikken.

SPD kan ook worden veroorzaakt door proprioceptie, onderschepping en vestibulaire verwerking. Dit zijn de zintuigen die u helpen uw evenwicht, coördinatie en beweging door de ruimte te behouden.

De eerste stap om SPD te vermijden, is om de tekenen te herkennen voordat er een kernsmelting optreedt. Ergotherapeuten kunnen u helpen manieren te vinden om SPD-triggers te vermijden, zoals het aanpassen van de omgeving van het kind, het gebruik van oordopjes of koptelefoons om geluiden te verminderen, of het ontwikkelen van een ‘sensorisch dieet’ om elke dag het juiste niveau van stimulatie te garanderen.

Het begrijpen van zintuiglijke uitdagingen is een belangrijke stap in de richting van het helpen van een persoon met autisme om een ​​comfortabele omgeving te creëren. Als u er meer over te weten komt, kunt u anticiperen op en omgaan met reacties op de zintuiglijke aanvallen die kunnen leiden tot meltdowns en verstoringen.

Even belangrijk, het kan je ook helpen de persoon met autisme in je leven beter te begrijpen.