Braken in combinatie met constipatie en buikpijn duidt er vaak op dat de darmen voedsel, ontlasting, gas en vocht niet normaal verwerken, of dat er iets de darm blokkeert. Wanneer de darm vertraagt of verstopt raakt, bouwt de druk zich op, kan de buik opzwellen, kan de pijn toenemen en kunnen misselijkheid of braken volgen. De belangrijkste oorzaken zijn onder meer darmobstructie, ileus, fecale impactie en appendicitis.
Aandoeningen waarbij braken, constipatie en buikpijn samen voorkomen
Normaal gesproken duwt onze darm de inhoud naar voren door middel van spiercontracties. Als de darm verstopt is of de spieren niet goed meer werken, hopen ontlasting en gas zich op. Deze ophoping rekt de darmwand en de buik uit, wat pijn en een opgeblazen gevoel veroorzaakt, en de opgehoopte inhoud kan braken veroorzaken. Een volledige darmobstructie is een medisch noodgeval, en ileus kan vergelijkbare symptomen veroorzaken, zelfs zonder fysieke blokkade.
1. Darmobstructie
Een darmobstructie betekent dat voedsel of ontlasting niet door de darmen kan passeren. Bij volwassenen zijn de meest voorkomende oorzaken verklevingen, hernia’s en darmkanker. Verklevingen zijn littekens die zich meestal na een operatie vormen. Hernia’s ontstaan wanneer de darm door een zwakke plek in de buikwand glijdt en vast komt te zitten. Dikkedarmkanker kan de darm vernauwen of blokkeren. Andere oorzaken zijn onder meer vastzittende ontlasting, volvulus, intussusceptie, de ziekte van Crohn, ingeslikte vreemde voorwerpen, in zeldzame gevallen galstenen en sommige medicijnen.
Artsen stellen de diagnose darmobstructie meestal op basis van de medische geschiedenis, lichamelijk onderzoek en beeldvorming. Een röntgenfoto van de buik kan een darmblokkade aantonen, en een computertomografie (CT-scan) laat de locatie en oorzaak vaak duidelijker zien. Afhankelijk van de situatie kunnen artsen ook gebruikmaken van echografie, een bariumklysma of een reeks röntgenfoto’s van het bovenste deel van het maagdarmkanaal en de dunne darm maken. De behandeling vereist meestal ziekenhuisopname met intraveneuze vloeistoffen en een slangetje via de neus naar de maag om lucht en vocht te verwijderen. Een gedeeltelijke obstructie kan verbeteren door observatie en een vezelarm dieet, maar een volledige obstructie vereist meestal een operatie, en in sommige gevallen is een stent nodig.
2. Ileus
Ileus is een tijdelijk verlies van de normale darmwerking. Het is niet hetzelfde als een fysieke blokkade. De meest voorkomende oorzaak is een buikoperatie, vooral wanneer tijdens de operatie aan de darmen is gewerkt. Andere oorzaken zijn onder meer opioïde pijnstillers, anticholinergica, infecties in de buikholte zoals blindedarmontsteking of diverticulitis, een laag kaliumgehalte, nierfalen, een traag werkende schildklier, een hartaanval en andere elektrolytenproblemen.
Artsen stellen de diagnose ileus meestal op basis van onderzoek en röntgenfoto’s. De buikgeluiden kunnen erg zwak zijn en op röntgenfoto’s kunnen verwijdde darmlussen te zien zijn. De behandeling is ondersteunend: u stopt meestal een tijdje met eten en drinken, krijgt via een infuus vocht en elektrolyten toegediend en heeft mogelijk een neussonde nodig om gas en vocht af te voeren. Artsen proberen ook waar mogelijk opioïden te verminderen of te stoppen. Bij de meeste mensen treedt binnen 3-4 dagen verbetering op, maar aanhoudende ileus kan wijzen op een mechanische obstructie.
3. Fecale impactie
Fecale impactie betekent dat een grote klomp droge, harde ontlasting vastzit in het rectum. Dit ontstaat meestal na langdurige constipatie. Het risico neemt toe als u weinig beweegt, als u een zenuwaandoening heeft die de darmen beïnvloedt, of als u medicijnen gebruikt die de stoelgang vertragen, met name opioïden en anticholinergica.
Artsen stellen de diagnose fecale impactie vaak aan de hand van een lichamelijk onderzoek en een rectaal onderzoek, waarbij een harde massa ontlasting kan worden gevoeld. Als uw ontlastingsgewoonten recentelijk zijn veranderd, kunnen artsen een colonoscopie laten uitvoeren om te controleren op darm- of rectumkanker. De behandeling begint met het verwijderen van de vastzittende ontlasting. Artsen kunnen een klysma met warm water, handmatige verwijdering of zetpillen gebruiken. Daarna heeft u meestal een nieuwe stoelgangtraining, aanpassingen in uw dieet, betere hydratatie, lichaamsbeweging en soms laxeermiddelen of ontlastingverzachters nodig om te voorkomen dat het opnieuw gebeurt. Als u buikpijn, een opgeblazen gevoel en plotselinge constipatie heeft waarbij u geen winden of ontlasting kunt laten, mag u geen laxeermiddelen innemen totdat u medisch advies heeft gekregen.
4. Blindedarmontsteking
Blindedarmontsteking is een ontsteking van de blindedarm. Blinde-armontsteking veroorzaakt vaak buikpijn, braken en soms constipatie of diarree, waardoor het in eerste instantie op een darmprobleem kan lijken. De pijn begint vaak ter hoogte van de navel en verplaatst zich vervolgens naar de rechter onderbuik. Waarschijnlijk is de eerste stap een verstopping van de opening van de blindedarm, waardoor vervolgens een infectie, zwelling en pus kunnen ontstaan.
Artsen stellen de diagnose appendicitis aan de hand van de medische geschiedenis, een buikonderzoek, bloedonderzoek, urineonderzoek en soms een zwangerschapstest. Beeldvormende onderzoeken zoals echografie, computertomografie of magnetische resonantiebeeldvorming kunnen de diagnose bevestigen of een andere oorzaak van de pijn aan het licht brengen. De behandeling bestaat meestal uit antibiotica en een operatie om de blindedarm te verwijderen. Als de blindedarm is gescheurd, moeten artsen mogelijk een abces draineren en de operatie uitstellen totdat de infectie onder controle is.
Wat u moet doen
U moet dringend medische hulp zoeken als u last heeft van braken in combinatie met constipatie en buikpijn, vooral als u geen winden kunt laten, uw buik opgezwollen is, de pijn aanhoudt of het braken niet stopt. Deze symptomen kunnen wijzen op een darmobstructie, ileus, fecale impactie of blindedarmontsteking, en al deze aandoeningen kunnen gevaarlijk worden.
U mag niet op eigen houtje doorgaan met het innemen van laxeermiddelen als u ernstige buikpijn, misselijkheid of braken heeft. Neem onmiddellijk contact op met een arts als u al drie dagen geen ontlasting heeft gehad, als u een opgeblazen gevoel of pijn in uw buik heeft, of als u misselijk bent of moet braken.
Als u in staat bent om te drinken en uw symptomen mild zijn, kunt u kleine slokjes nemen en zware maaltijden vermijden terwijl u medische hulp regelt, maar u moet toch snel medisch advies inwinnen omdat de combinatie van braken, constipatie en buikpijn kan duiden op een darnoodgeval.
Discussion about this post