Verschillen tussen geïnhaleerde en orale corticosteroïden voor astma

Inhalatiecorticosteroïden en orale corticosteroïden zijn twee vormen van een geneesmiddel dat centraal staat in de behandeling van astma. Corticosteroïden, ook wel steroïden genoemd, zijn synthetische medicijnen die het immuunsysteem onderdrukken en ontstekingen verlichten. Wanneer ontstekingen in de luchtwegen onder controle worden gehouden, zijn de longen minder gevoelig voor astma-triggers en wordt het risico op een astma-aanval verminderd.

Hoewel inhalatiecorticosteroïden en orale corticosteroïden vergelijkbare werkingsmechanismen hebben, hebben ze verschillende indicaties voor gebruik, bijwerkingen en geneesmiddelinteracties.

Werkingsmechanismen

Corticosteroïden zijn door de mens gemaakte medicijnen die de werking van het stresshormoon cortisol nabootsen. Cortisol is het hormoon dat wordt uitgescheiden door de bijnieren en heeft krachtige ontstekingsremmende effecten.

In tijden van fysieke of emotionele stress kan cortisol de snelheid waarmee lymfocyten en andere witte bloedcellen repliceren, vertragen. Hoewel deze cellen centraal staan ​​in de verdediging van het lichaam, veroorzaken grotere aantallen de afgifte van ontstekingseiwitten die bekend staan ​​als cytokines, wat roodheid, zwelling, pijn en verhoogde gevoeligheid in aangetaste weefsels veroorzaakt.

Deze actie is belangrijk bij het beheersen van een ziekte zoals astma, waarbij aanhoudende ontsteking de hyperreactiviteit van de luchtwegen kan verhogen (gevoeligheid voor astma-triggers zoals allergenen, temperatuur en irriterende stoffen uit de omgeving). Door ontstekingen te temperen, wordt hyperreactiviteit verminderd, samen met het risico op acute aanvallen.

Hoewel inhalatie- en orale corticosteroïden min of meer op dezelfde manier werken, verschillen ze in de manier waarop ze worden gebruikt om astma te behandelen:

• Inhalatiecorticosteroïden: omdat ze rechtstreeks in de longen worden afgegeven, hebben inhalatiesteroïden kleinere doses nodig (gemeten in microgram-mcg), hebben ze minder bijwerkingen en zijn ze veiliger voor langdurig gebruik. Ze worden beschouwd als de eerstelijnscontrolemedicatie voor mensen met astma.

• Orale corticosteroïden: omdat ze systemisch (via de bloedbaan) worden toegediend, hebben orale steroïden grotere doses nodig (gemeten in milligram-mg), hebben ze meer bijwerkingen en veroorzaken ze meer schade bij langdurig gebruik. Ze zijn gereserveerd voor meer ernstige gevallen.

Er zijn verschillende soorten geïnhaleerde en orale steroïden goedgekeurd voor de behandeling van astma in de Verenigde Staten.

Gebruiksaanwijzingen

Inhalatie- en orale corticosteroïden verschillen in wanneer ze worden geïntroduceerd in een behandelplan voor astma.

Geïnhaleerde corticosteroïden

Inhalatiecorticosteroïden zijn geïndiceerd voor astma dat niet goed onder controle kan worden gehouden met een kortwerkende bèta-agonist (SABA), ook bekend als een noodinhalator. Ze worden langdurig en regelmatig gebruikt – meestal dagelijks of meerdere keren per dag – hoewel op basis van bijgewerkte richtlijnen van de National Institutes of Health (NIH) voor astmabeheer die in december 2020 zijn uitgegeven, sommige mensen met licht aanhoudend astma mogelijk niet elke dag een inhalator moet gebruiken.

Als u elke dag een inhalator gebruikt, praat dan met uw zorgverlener over de NIH-richtlijnen om erachter te komen of deze van toepassing kunnen zijn op uw astmabehandeling.

Aanhoudend astma wordt ingedeeld in stadia (licht, matig, ernstig) en kan worden gediagnosticeerd als u:

• Acute astmasymptomen meer dan twee dagen per week
• Meer dan twee nachtelijke ontwaken per maand als gevolg van astma
• Meer dan tweemaal per week gebruik van een noodinhalator
• Beperkingen tot normale activiteiten als gevolg van astma

Inhalatiecorticosteroïden kunnen worden gebruikt in alle stadia van persisterend astma. Naarmate de ernst van de ziekte toeneemt, zal ook de dosis steroïden toenemen.

Orale corticosteroïden

Orale corticosteroïden worden gebruikt om een ​​ernstige astma-aanval te behandelen of om ernstige aanhoudende astma op de lange termijn onder controle te houden.

• Ernstige astma-aanvallen (waarvoor ziekenhuisopname of spoedeisende zorg nodig is) worden meestal behandeld met een intraveneuze dosis van een corticosteroïd om de acute ontsteking te verminderen. Dit wordt gevolgd door een korte kuur met orale corticosteroïden om de longfunctie te normaliseren en een herhalingsaanval te voorkomen.

• Ernstig aanhoudend astma is een stadium van de ziekte waarin uw longfunctie ernstig is aangetast en andere astmamedicatie uw symptomen niet onder controle krijgen. In dergelijke gevallen worden dagelijks orale steroïden voorgeschreven in combinatie met andere medicijnen.

Ernstig aanhoudend astma wordt gediagnosticeerd wanneer u aan enkele of alle van bepaalde criteria voldoet, zoals frequent gebruik van een noodinhalator gedurende de dag en ernstig verminderde longfunctie (gemeten aan de hand van een FEV1-waarde van minder dan 60% van uw verwachte bereik).

Doseringen

Inhalatie- en orale corticosteroïden verschillen door de hoeveelheid geneesmiddel waaraan een persoon wordt blootgesteld bij elke dosis en de duur van de behandeling.

Geïnhaleerde corticosteroïden

Omdat de doses inhalatiecorticosteroïden relatief klein zijn, kunnen mensen met astma deze behandelingen doorlopend en relatief veilig gebruiken. Afhankelijk van het gebruikte medicijn – evenals de leeftijd van de gebruiker en de ernst van de symptomen – kunnen inhalatiesteroïden één of twee keer per dag worden gebruikt.

Verschillende geïnhaleerde steroïden gebruiken verschillende toedieningssystemen:

• Inhalatoren met afgemeten dosering (MDI’s) gebruiken een verneveld drijfgas om de steroïden in de longen af ​​te geven.

• Bij droogpoederinhalatoren (DPI’s) moet u de dosis met uw adem naar binnen zuigen.

• Vernevelaars transformeren het medicijn in een vernevelde nevel voor inhalatie en zijn ideaal voor baby’s, jongere kinderen of mensen met ernstige ademhalingsproblemen.