Longontsteking: symptomen, diagnose en behandeling

Overzicht

Pneumonitis (Engels: pneumonitis) is een algemene term die verwijst naar ontsteking van longweefsel. Technisch gezien is longontsteking een vorm van longontsteking omdat de infectie ontstekingen veroorzaakt. Longontsteking wordt echter meestal door artsen gebruikt om te verwijzen naar niet-infectieuze oorzaken van longontsteking.

Veelvoorkomende oorzaken van longontsteking zijn irriterende stoffen in de lucht op uw werk of door uw hobby’s. Bovendien kunnen sommige soorten kankerbehandelingen en tientallen medicijnen longontsteking veroorzaken.

Moeilijkheden met ademhalen – vaak gepaard gaand met een droge hoest – is het meest voorkomende symptoom van longontsteking. Om een ​​diagnose te stellen zijn gespecialiseerde tests nodig. De behandeling is gericht op het vermijden van irriterende stoffen en het verminderen van ontstekingen.

Symptomen van longontsteking

Het meest voorkomende symptoom van longontsteking is kortademigheid, wat gepaard kan gaan met een droge hoest. Als longontsteking niet wordt opgemerkt of onbehandeld blijft, kunt u geleidelijk chronische longontsteking ontwikkelen, wat kan leiden tot littekenvorming (fibrose) in de longen.

Tekenen en symptomen van chronische pneumonitis zijn onder meer:

• Kortademigheid
• Hoest
• Vermoeidheid
• Verlies van eetlust
• Onbedoeld gewichtsverlies

Wat veroorzaakt longontsteking?

Longontsteking treedt op wanneer een irriterende stof ervoor zorgt dat de kleine luchtzakjes (longblaasjes) in uw longen ontstoken raken. Deze ontsteking maakt het moeilijk voor zuurstof om door de longblaasjes in de bloedbaan te komen.

Veel irriterende stoffen, variërend van schimmels in de lucht tot chemotherapiemedicijnen, zijn in verband gebracht met longontsteking. Maar bij de meeste mensen wordt de specifieke stof die de ontsteking veroorzaakt nooit geïdentificeerd.

Oorzaken van longontsteking kunnen zijn:

• Medicijnen. Een verscheidenheid aan medicijnen kan longontsteking veroorzaken, waaronder sommige antibiotica, verschillende soorten chemotherapiemedicijnen en medicijnen die uw hartslag regelmatig houden. Een overdosis aspirine kan longontsteking veroorzaken.
• Schimmels en bacteriën. Herhaalde blootstelling aan sommige schimmels en bacteriën kan ervoor zorgen dat de longen ontstoken raken.
• Vogels. Blootstelling aan veren of uitwerpselen van vogels is een veelvoorkomende oorzaak van longontsteking.
• Straling behandelingen. Sommige mensen die bestralingstherapie op de borst ondergaan, zoals voor borst- of longkanker, kunnen longontsteking ontwikkelen. Longontsteking kan ook optreden na bestraling van het hele lichaam, wat nodig is om iemand voor te bereiden op een beenmergtransplantatie.

Risicofactoren

Beroepen of hobby’s

Sommige beroepen en hobby’s brengen een hoger risico op longontsteking met zich mee, waaronder:

• Landbouw. Bij veel soorten landbouwactiviteiten worden werknemers blootgesteld aan aerosolnevels en pesticiden. Het inademen van deeltjes uit beschimmeld hooi in de lucht is een van de meest voorkomende oorzaken van beroepslongontsteking. Schimmeldeeltjes kunnen ook worden ingeademd tijdens de oogst van graan en hooi.
• Behandeling van vogels. Pluimveewerkers en mensen die duiven fokken of houden worden vaak blootgesteld aan vogelpoep, veren en andere materialen die longontsteking kunnen veroorzaken.
• Bubbelbaden en luchtbevochtigers. Beschimmelde omstandigheden in bubbelbaden kunnen longontsteking veroorzaken, omdat door de borrelende werking een mist ontstaat die kan worden ingeademd. Luchtbevochtigers voor thuis zijn een ander veelvoorkomend reservoir voor schimmels.

Kankerbehandeling

Sommige chemotherapiemedicijnen kunnen longontsteking veroorzaken, evenals bestralingstherapie voor de longen. De combinatie van deze twee therapieën verhoogt het risico op onomkeerbare longziekte.

Complicaties van longontsteking

Longontsteking die onopgemerkt of onbehandeld blijft, kan onomkeerbare longschade veroorzaken.

In normale longen rekken en ontspannen de luchtzakjes bij elke ademhaling. Chronische ontsteking van het dunne weefsel langs elke luchtzak veroorzaakt littekens en maakt de zakjes minder flexibel. De luchtzakjes worden stijf als een opgedroogde spons. Deze aandoening wordt longfibrose genoemd. In ernstige gevallen kan longfibrose rechterhartfalen, ademhalingsfalen en de dood veroorzaken.

Diagnose van longontsteking

Tijdens het lichamelijk onderzoek zal uw arts een stethoscoop gebruiken om aandachtig naar uw longen te luisteren terwijl u ademt. Om longontsteking te onderscheiden van andere longaandoeningen, zult u waarschijnlijk een of meer van de volgende tests ondergaan.

Bloedtesten

Bepaalde bloedonderzoeken kunnen nuttig zijn voor het vaststellen van een diagnose.

Beeldvormende tests

Beeldvormingstests zijn nuttig omdat longontsteking in de meeste gevallen slechts een klein, gelokaliseerd deel van uw longen treft, terwijl de effecten van niet-infectieuze pneumonitis zich vaak over alle vijf de longkwabben verspreiden.

• Röntgenfoto van de borst. Deze pijnloze test zorgt ervoor dat een kleine hoeveelheid straling door uw borstkas gaat en beelden van uw longen produceert. Het uitvoeren van een röntgenfoto duurt slechts enkele minuten.
• Computertomografie (CT). CT-scans combineren röntgenfoto’s vanuit veel verschillende hoeken tot gedetailleerde dwarsdoorsnedebeelden. Bij deze pijnloze test ligt u op een smalle tafel die in een grote, donutvormige machine glijdt. CT-scans duren doorgaans minder dan 15 minuten. Computertomografie geeft veel meer details over veranderingen in uw longen dan wat een röntgenfoto van de borstkas kan opleveren.

Longfunctietesten

Een test genaamd spirometry meet de hoeveelheid lucht die u in een bepaalde periode kunt in- en uitademen. Uw arts kan ook meten hoe efficiënt uw longen tijdens het sporten gassen uit de lucht in de bloedbaan overbrengen.

Een andere manier om te beoordelen hoe goed uw longen werken, is door de zuurstof in uw bloed te meten met een oximeter, een apparaat dat pijnloos om uw vinger klemt.

Bronchoscopie

Een bronchoscopie is een procedure waarbij gebruik wordt gemaakt van een flexibele buis die door uw keel wordt gestoken om uw luchtwegen te bekijken en monsters uit uw longen te verzamelen.

Tijdens bronchoscopie kan uw arts een deel van uw long doorspoelen met een zoutwateroplossing om longcellen en ander materiaal te verzamelen. Deze spoelprocedure staat bekend als lavage. Uw arts kan ook een klein hulpmiddel door de scoop steken om een ​​klein monster cellen uit het longweefsel te verwijderen voor onderzoek.

Chirurgische longbiopsie

In sommige gevallen wil uw arts mogelijk grotere weefselmonsters onderzoeken van verschillende locaties in uw longen die niet via bronchoscopie kunnen worden bereikt. Een chirurgische procedure om deze monsters te verkrijgen kan noodzakelijk zijn.

Voorbereiding op een afspraak met een arts

U wordt doorverwezen naar een longarts, een arts die gespecialiseerd is in longaandoeningen.

Wat je moet doen ter voorbereiding

U dient de volgende gegevens te noteren:

• Gedetailleerde beschrijvingen van uw symptomen, inclusief wanneer de symptomen zijn begonnen en of iets de symptomen verergert of verbetert
• Gedetailleerde lijst van alle banen en blootstellingen die mogelijk gepaard zijn gegaan met deze beroepsactiviteiten
• Informatie over medische problemen die u heeft gehad en de behandelingen
• Informatie over de medische problemen van uw ouders of broers en zussen
• Alle medicijnen en voedingssupplementen die u de afgelopen jaren gebruikt of heeft gebruikt
• Vragen die u aan de arts wilt stellen

Wat de dokter u zal vragen

Een grondige medische geschiedenis en lichamelijk onderzoek kunnen belangrijke aanwijzingen geven over de oorzaak van uw symptomen. Uw arts kan de volgende vragen stellen:

• Rookt u tabak?
• Wat voor soort banen of hobby’s heeft u gehad?
• Hoe verhoudt de ernst van uw ademhalingssymptomen zich tot uw werk- of hobbyschema’s?
• Heeft u thuis een bubbelbad of luchtbevochtiger?
• Bent u wel eens in de buurt van duiven of gezelschapsvogels?

Behandeling van longontsteking

Als u overgevoeligheid of chemische longontsteking heeft, zal uw arts aanbevelen om de blootstelling aan het allergeen of de chemische stof die uw longen irriteert, te elimineren. Deze stap zou uw symptomen moeten helpen verminderen.

In ernstige gevallen van longontsteking kan de behandeling ook het volgende omvatten:

• Corticosteroïden. Deze medicijnen werken door uw immuunsysteem te onderdrukken en ontstekingen in uw longen te verminderen. Corticosteroïden worden meestal in de vorm van een pil ingenomen. Langdurig gebruik van corticosteroïden verhoogt echter ook het risico op het ontwikkelen van infecties en wordt in verband gebracht met het dunner worden van de botten (osteoporose).
• Zuurstof therapie. Als u veel moeite heeft met ademhalen, heeft u mogelijk zuurstoftherapie nodig via een masker of een plastic slangetje met tanden die in uw neusgaten passen. Sommige mensen hebben voortdurend zuurstoftherapie nodig, terwijl anderen dit alleen nodig hebben tijdens het sporten of slapen.

Levensstijl en huismiddeltjes

Een diagnose van longontsteking betekent dat u uw levensstijl moet aanpassen om uw gezondheid te beschermen. U moet bekende triggers zoveel mogelijk vermijden.

Als u tijdens uw werk bijvoorbeeld wordt blootgesteld aan stoffen die uw longen irriteren, overleg dan met uw arts en leidinggevende op het werk over manieren om uzelf te beschermen, zoals het dragen van een pollenmasker of een persoonlijk stofmasker. Als een hobby het probleem veroorzaakt, moet je misschien een andere hobby zoeken.