Heb je een aidsfobie?

Er zijn twee woorden die bij veel mensen angst kunnen opwekken: kanker en aids. En hoewel die angsten misschien volkomen rationeel en begrijpelijk zijn, wat gebeurt er als ze de controle over je leven overnemen?

Als je zo bang bent voor hiv dat je niet in staat bent om met het dagelijks leven om te gaan, dan is het mogelijk dat je een angststoornis hebt die soms wordt beschreven als een aids-fobie.

AIDS-fobie begrijpen

AIDS-fobie wordt losjes gedefinieerd als de irrationele angst om besmet te raken met HIV of de angst dat je al besmet bent ondanks bewijs van het tegendeel. Het is een aandoening die misschien gemakkelijk te negeren is, maar waar een persoon zelden overheen komt zonder een soort van gerichte interventie.

Per definitie is een fobie een ‘irrationele of obsessieve angst of angst, meestal met betrekking tot iets bijzonders’. Het is iets dat vaak het leven van een persoon overneemt, interpersoonlijke relaties verstoort en de kwaliteit van leven aanzienlijk vermindert.

Mensen met aids-fobie zijn er vaak zo van overtuigd dat ze besmet zijn dat alle negatieve tests in de wereld hun angst niet zullen verminderen. Ze kunnen enorm veel tijd op internet doorbrengen op zoek naar bewijs dat hun vermoedens op de een of andere manier gegrond zijn, vaak van websites die anekdotisch, verouderd of kwakzalver medisch advies bieden.

Er zijn anderen die absoluut alles zullen doen om te voorkomen dat ze hiv krijgen, zelfs als het duidelijk onredelijk of bizar is. Ze zijn misschien bang dat vlekken op een kledingstuk wijzen op hiv-geïnfecteerd bloed.

Ze kunnen schijnbaar belachelijke manieren bedenken om besmetting tijdens seks te voorkomen, waarbij ze ten prooi vallen aan producten of apparaten die niet alleen nutteloos zijn, maar ze ook in gevaar kunnen brengen.

Oorzaken

De redenen waarom mensen dergelijke fobieën ontwikkelen, worden niet duidelijk begrepen. Sommige deskundigen op het gebied van geestelijke gezondheid zijn van mening dat de oorzaak genetica kan zijn, een neiging om fobieën te ontwikkelen als onderdeel van uw genetische samenstelling.

Anderen geloven dat fobieën het gevolg zijn van ongunstige gebeurtenissen en ervaringen in iemands leven. Een angst voor het water kan bijvoorbeeld het gevolg zijn van het kennen van iemand die is verdronken. Evenzo kan iemand een aids-fobie ontwikkelen als hij anderen kent die extreem ziek zijn geworden of aan de ziekte zijn overleden.

Een andere factor kan schuld zijn van een handeling die de persoon als verkeerd beschouwt. Meestal zijn dit seksuele ontmoetingen waar de persoon spijt van heeft, zoals een getrouwde man die seks heeft met een prostituee, overspel pleegt of zijn eerste seksuele ontmoeting heeft met een andere man.

Deze omstandigheden brengen niet alleen het risico op hiv met zich mee, maar brengen ook een risico met zich mee dat iemand moet uitleggen hoe hij de ziekte heeft gekregen.

In de hoofden van mensen met aids-fobie kan hiv het onvermijdelijke gevolg zijn van een onrechtmatige daad. Ze kunnen het gevoel hebben dat hiv de ‘straf’ is voor een ‘misdaad’ dat ze hebben begaan en dat de schuld die ze dragen op de een of andere manier zowel redelijk als verdiend is.

Cultuur speelt vaak een grote rol bij een aids-fobie. Iemands opvoeding, religie en sociale ervaringen kunnen bijdragen aan de onderstroom van stigma die in sommige gemeenschappen wijdverbreid is, en een onhoudbare grens trekken tussen wat ‘moreel’ is en wat niet.

Behandeling

Personen met een slopende angst voor hiv worden vaak behandeld met een combinatie van psychotherapie en medicatie. Hoewel het kan helpen om met een arts of counselor te gaan zitten om alle feiten over de ziekte te krijgen, kan het belangrijker zijn om de grondoorzaken van de angsten te onderzoeken.

In veel gevallen zal de fobie helemaal niets met hiv te maken hebben. Zitten met een getrainde professional in de geestelijke gezondheidszorg helpt meestal.

De behandeling kan een-op-een therapie, groepstherapie of gezinstherapie omvatten. Bij personen met de diagnose angststoornis is bekend dat geneesmiddelen op recept zoals Zoloft (sertraline) en Lexapro (escitalopramoxalaat) helpen.