Bevroren schouder en schildklierziekte

Het begint vaak met moeite met het bewegen van uw schouder of een doffe, zeurende pijn in uw schoudergebied. Als deze symptomen u bekend voorkomen, kunt u adhesieve capsulitis hebben, een aandoening die vaker wordt aangeduid als frozen shoulder. Hoewel het niet duidelijk is waarom, komt frozen shoulder vaker voor bij mensen met endocriene problemen, waaronder schildklieraandoeningen.

Oorzaak en gevolg

De botten, ligamenten en pezen waaruit het schoudergewricht bestaat, zijn gewikkeld in een capsule van bindweefsel. Bevroren schouder treedt op wanneer dit kapsel dikker wordt en ontstoken raakt, waardoor het samentrekt en littekenweefsel vormt.

Het hebben van een endocriene aandoening zoals diabetes of schildklieraandoeningen, waaronder zowel hyperthyreoïdie als hypothyreoïdie, is een risicofactor voor een frozen shoulder. En hoewel het verband tussen schildklierziekte en frozen shoulder onzeker blijft, heeft onderzoek enkele mogelijke verbanden met zowel hyperthyreoïdie als hypothyreoïdie aan het licht gebracht.

Een onderzoek uit 2014 concludeerde dat patiënten met hyperthyreoïdie 1,22 keer het risico hebben om adhesieve capsulitis te ontwikkelen in vergelijking met de algemene bevolking. De studie volgde 4.472 mensen met hyperthyreoïdie gedurende zeven jaar. In die periode ontwikkelden 162 van hen adhesieve capsulitis.

De onderzoekers speculeerden dat deze bevindingen verband zouden kunnen houden met een ontstekingsproces – gestimuleerd door de productie van eiwitten die bekend staan ​​als cytokines – dat kenmerkend is voor zowel hyperthyreoïdie als adhesieve capsulitis. Het is mogelijk dat de ene de andere triggert, of dat ze samen voorkomen.

Een andere studie evalueerde 93 patiënten met een frozen shoulder en 151 zonder de aandoening. Hogere serumspiegels van thyroïdstimulerend hormoon (TSH), meestal gevonden bij mensen met hypothyreoïdie, werden ook gevonden bij deelnemers met een frozen shoulder.

Ten slotte is bekend dat spierpijn (myopathie) veel voorkomt bij zowel hypothyreoïdie als hyperthyreoïdie. Of dit specifiek te maken heeft met de frozen shoulder is echter niet duidelijk.

Andere risicofactoren of mogelijke oorzaken van een frozen shoulder zijn onder meer:

• Een schouderblessure, schouderoperatie, schoudertrauma of een geïmmobiliseerde schouder hebben
• Een operatie ondergaan waarbij uw schouder wordt geïmmobiliseerd, zoals een borstoperatie of een openhartoperatie
• Hormonale veranderingen, zoals perimenopauze en menopauze
• Cervicale schijfziekte van de nek

Symptomen

Bevroren schoudersymptomen ontwikkelen zich gewoonlijk langzaam in de loop van de tijd en verergeren geleidelijk. Vaak begint de aandoening met milde pijn in de loop van enkele maanden. Het doorloopt meestal drie verschillende stadia, waarbij in elk stadium verschillende symptomen zichtbaar zijn.BB

• Bevriezingsfase: dit is meestal de meest pijnlijke fase, met pijn het ernstigst in uw buitenste schoudergebied. In sommige gevallen kunt u ook pijn hebben die uitstraalt naar uw bovenarm. Het bewegen van uw schouder kan pijnlijk zijn, dus dagelijkse activiteiten waarbij u uw arm moet optillen, zoals uw haar borstelen of iets bereiken op een hoge plank, kunnen moeilijk worden. U kunt ook pijn hebben tijdens het slapen. Uw bewegingsbereik in de schouder is ook typisch verminderd.

• Bevroren fase: tijdens deze fase is het bewegingsbereik van je schouder nog beperkter en wordt je schouder stijver. Het kan steeds moeilijker worden om uw armen op te tillen of uw armen naar achteren te bewegen. Na verloop van tijd kan de schouder zo stijf worden dat het bijna onmogelijk is om te bewegen. U kunt echter een vermindering van de pijn opmerken, omdat uw schouder minder mobiel wordt.

• Ontdooifase: u zult op dit punt doorgaans minder pijn hebben en het bewegingsbereik zal in de loop van de tijd verbeteren.

Diagnose

Het diagnosticeren van een frozen shoulder kan lastig zijn omdat de belangrijkste symptomen – pijn en stijfheid – kenmerkend zijn voor tal van andere aandoeningen, waaronder rotator cuff-blessures. In feite wordt een frozen shoulder vaak verkeerd gediagnosticeerd als een scheur in de rotator cuff. Bovendien compenseren mensen met een frozen shoulder soms de verminderde beweging van het schoudergewricht door hun schouderbladen en ruggengraat op bepaalde manieren te bewegen, wat de uitdaging om een ​​nauwkeurige diagnose te krijgen nog groter maakt.

Uw zorgverlener zal uw schouder waarschijnlijk injecteren met een verdovend middel om uw bewegingsbereik te beoordelen zonder pijn te veroorzaken. U wordt gevraagd om uw arm op verschillende manieren te bewegen; dit staat bekend als “actief” bewegingsbereik. Uw zorgverlener kan ook uw arm manipuleren om te bepalen wat bekend staat als passief bewegingsbereik. Bevroren schouder treft beide.

Beeldvormingstests, zoals röntgenfoto’s of magnetische resonantiebeeldvorming (MRI), kunnen ook worden gedaan om andere problemen uit te sluiten.

Behandeling

Bevroren schouder lost meestal vanzelf op na verloop van tijd, maar dit kan meerdere jaren van pijn en beperkte mobiliteit met zich meebrengen totdat de schouder weer normaal wordt. In sommige gevallen keert het volledige bewegingsbereik in de schouder nooit terug.

Wanneer een bevroren schouder vroeg wordt geïdentificeerd en gediagnosticeerd, kan een cortisone-injectie rechtstreeks in het bevroren gewricht helpen het bewegingsbereik te herstellen en de genezingstijd drastisch te versnellen.BZacht rekken, in tegenstelling tot agressievere fysiotherapie, wordt aanbevolen als aanvulling op de effecten van cortisonebehandeling.

In sommige gevallen kunnen niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s) samen met fysiotherapie en thuisoefeningen effectief zijn. Deze benadering kan helpen om het bewegingsbereik te herstellen en pijn te verlichten, maar het kan wel een jaar duren om volledige verlichting te krijgen.

Chirurgie voor een frozen shoulder is het laatste redmiddel, maar kan worden aanbevolen als andere opties niet effectief zijn. Chirurgie, vaak arthroscopisch uitgevoerd, is gericht op het verwijderen van littekenweefsel en verklevingen in de schouder. Na de operatie is meestal een periode van fysiotherapie nodig om het bewegingsbereik in de schouder te herstellen en te behouden.

Er zijn ook een paar veelbelovende nieuwere opties om te overwegen voor frozen shoulder. Ze omvatten transcutane elektrische stimulatie (TENS), waarvan is aangetoond dat het het bewegingsbereik aanzienlijk vergroot.BLaagvermogen lasertherapie en diepe verwarming (diathermiebehandeling) met stretching kunnen ook verlichting bieden.