Voordelen van medische marihuana voor HIV

Vanaf de vroegste dagen van de hiv-epidemie is marihuana (cannabis) gebruikt om veel van de complicaties van de ziekte te behandelen, variërend van de symptomen van het hiv-verspillingssyndroom tot bijwerkingen die verband houden met het gebruik van antiretrovirale geneesmiddelen.

Hoewel medicijnen van de nieuwere generatie de incidentie en ernst van veel van deze aandoeningen aanzienlijk hebben verminderd, wordt marihuana nog steeds in de volksmond omarmd als een middel om de pijn, misselijkheid, gewichtsverlies en depressie die gepaard kunnen gaan met infectie te verlichten. Er zijn zelfs suggesties gedaan dat marihuana op lange termijn voordelen kan bieden door de progressie van de ziekte effectief te vertragen of zelfs te voorkomen.

Dus wat zijn de feiten? Zijn er onderzoeken die deze beweringen ondersteunen, of is het gebruik van marihuana bij de behandeling van HIV allemaal buzz en geen voordeel?

Vroeg gebruik van marihuana bij hiv

Van het begin van de jaren tachtig tot het midden van de jaren negentig was hiv een belangrijke oorzaak van overlijden en ziekte in de Verenigde Staten. Hiv-medicijnen van de vroege generatie waren niet alleen vatbaar voor voortijdig falen, ze hadden ook vaak ernstige en soms slopende bijwerkingen.

Bovendien liepen mensen met de ziekte een hoog risico op ziekten die we tegenwoordig niet zo vaak zien, waaronder Kaposi-sarcoom (een zeldzame vorm van huidkanker), AIDS-dementie en het eerder genoemde hiv-verspillingssyndroom.

Het was in feite deze laatste aandoening die voor het eerst de steun voor het gebruik van medicinale marihuana aanwakkerde. Artsen, die op dat moment weinig opties voor behandeling hadden, vermoedden dat de eetlustopwekkende eigenschappen van marihuana gunstig zouden kunnen zijn voor degenen die het diepe, onverklaarde gewichtsverlies ervaren als gevolg van deze nog steeds mysterieuze aandoening.

Omdat wetten halverwege de jaren 80 tot begin jaren 90 het gebruik van marihuana in klinische omgevingen verbood, begonnen artsen het Schedule III-medicijn Marinol (dronabinol) voor te schrijven, dat een synthetische vorm van tetrahydrocannabinol (THC), het actieve ingrediënt van cannabis, bevat.

Hoewel Marinol succesvol bleek te zijn in het verlichten van veel van de symptomen van hiv-verspilling,Bvelen gaven nog steeds de voorkeur aan de “instant hit” die werd geboden van drie tot vier trekjes van een marihuana-sigaret.

HIV-verspilling

Hoewel de steun voor marihuana bij de behandeling van hiv-verspilling sterk blijft, is het onderzoek nog steeds beperkt. Uiteindelijk hebben veel van de wetten die het gebruik van marihuana in klinische omgevingen verbieden, robuust wetenschappelijk onderzoek verstikt. Daarentegen zijn onderzoeken die het gebruik van Marinol ondersteunen relatief goed ingeburgerd.

Ter vergelijking: er zijn weinig gegevens die de werkzaamheid van gerookte marihuana bij het bereiken van dezelfde resultaten aantonen. Het meeste onderzoek lijkt zelfs aan te tonen dat Marinol veel effectiever is in het bereiken van gewichtstoename. Desondanks hebben mensen de neiging om de voorkeur te geven aan het roken van marihuana vanwege de waargenomen voordelen, van het onmiddellijke effect tot de stress- en pijnstillende eigenschappen.BB

Bovendien is bekend dat medicijnen zoals Megace (megestrolacetaat) effectiever zijn in het stimuleren van gewichtstoename dan zelfs Marinol (hoewel gewichtstoename meestal het gevolg is van toename van lichaamsvet in plaats van magere spiermassa). Van de drie medicijnen lijkt geen enkel effect te hebben op het omkeren van cachexie, de spieratrofie die gepaard gaat met ernstige verspilling.BB

Tegenwoordig omvatten de meeste benaderingen van therapie een combinatie van eetluststimulerende middelen en anabole geneesmiddelen (zoals testosteron en menselijk groeihormoon) om ernstige verspilling te behandelen. Talloze onderzoeken hebben gekeken naar het effect dat marihuana heeft op hoe strikt mensen met hiv zich aan hun therapie houden, maar de resultaten zijn gemengd – waarbij marihuana de therapietrouw bij sommigen verhoogt en bij anderen hindert.BB

HIV-geassocieerde neuropathie

Naast de eetlustopwekkende eigenschappen, wordt marihuana vaak gebruikt om de pijnlijke zenuwaandoening te verlichten die perifere neuropathie wordt genoemd, een bijwerking die grotendeels wordt geassocieerd met hiv-medicijnen van de eerdere generatie.

Perifere neuropathie treedt op wanneer de buitenste omhulling die zenuwcellen bedekt, wordt weggenomen. Wanneer dit gebeurt, kunnen de blootliggende zenuwuiteinden een ongemakkelijk “spelden-en-naalden”-gevoel veroorzaken dat kan uitgroeien tot een ernstig slopende aandoening. In sommige gevallen is de neuropathie zo groot dat lopen of zelfs het gewicht van een laken op de voeten onmogelijk te dragen is.

Veel onderzoeken hebben een verband bevestigd tussen het inhaleren van cannabis en pijnverlichting. Een onderzoek uit 2013 waarin de effecten onder 23 mensen werden geanalyseerd, wees uit dat het driemaal daags gedurende vijf dagen inhaleren van 25 mg 9,4% THC, de pijn verminderde en de slaapkwaliteit verbeterde.BB

Bijwerkingen

Het onderwerp medicinale marihuana blijft zeer controversieel en politiek beladen. Enerzijds zijn er een groeiend aantal gunstige indicaties voor medisch gebruik, maar zijn er goed gedocumenteerde gevolgen die die voordelen kunnen ondermijnen.

Als medicijn werkt THC in op specifieke hersenreceptorcellen die een rol spelen bij de normale ontwikkeling en functie van de hersenen. Bij recreatief gebruik maakt THC deze cellen overprikkeld, waardoor de “high” wordt verkregen waar gebruikers actief naar op zoek zijn.

Bij tieners kan dit niveau van overmatige stimulatie de cognitieve functie op de lange termijn dramatisch beïnvloeden, wat zich uit in een slecht geheugen en verminderde leervaardigheden. (Hetzelfde lijkt niet te gelden voor volwassenen die regelmatig roken.)

Bovendien is zwaar marihuanagebruik gekoppeld aan een aantal nadelige fysieke en mentale effecten, waaronder:BB

• Ademhalingsproblemen, vergelijkbaar met die bij tabaksrokers
• Verhoogde hartslag, problematisch voor mensen met coronaire hartziekte
• Mogelijke ontwikkelingsproblemen van de foetus tijdens de zwangerschap
• Verergering van symptomen geassocieerd met psychische aandoeningen, waaronder schizofrenie
• Intoxicatie en vertraagde reactietijd, bijna een verdubbeling van het risico op een dodelijk auto-ongeluk
• Aantasting van de mannelijke vruchtbaarheid door een lager totaal aantal zaadcellen

Hoewel de nadelige effecten van laagdrempelig, recreatief cannabisgebruik hieronder lijken, kunnen ze ernstig zijn bij kwetsbare personen. Deze effecten zijn grotendeels dosisafhankelijk en kunnen van persoon tot persoon verschillen.

Marihuanawetten door de staat

Het juridische landschap rond medicinale marihuana verandert snel. Tegenwoordig staat meer dan de helft van de Amerikaanse staten uitgebreide, openbare medische marihuana- en cannabisprogramma’s toe.

Terwijl de federale overheid marihuana nog steeds classificeert als een Schedule I-drug (dwz met het hoge potentieel voor afhankelijkheid en geen geaccepteerd medisch gebruik), is de drang naar legalisatie in een stroomversnelling geraakt, waarbij sommige staten detailhandelsverkopen aan volwassenen toestaan.

De wetten in deze staten variëren, maar bieden over het algemeen bescherming tegen strafrechtelijke maatregelen als marihuana voor medische doeleinden wordt gebruikt. Thuisteelt is in sommige staten ook toegestaan.

Vanaf 2019 hebben 11 staten en het District of Columbia recreatieve marihuana gelegaliseerd, terwijl 22 staten het voorschrijven van marihuana voor medische doeleinden toestaan.

Ondanks deze wetswijzigingen blijft marihuana als Schedule I-medicijn technisch gezien illegaal vanuit een federaal standpunt. Als zodanig kan medische marihuana niet worden gedekt door een ziektekostenverzekering, noch kan het technisch worden voorgeschreven door een arts die in theorie juridische stappen riskeert, zelfs in staten waar medische marihuana legaal is.