Behandeling van obesitas-hypoventilatiesyndroom

Obesitas-hypoventilatiesyndroom wordt gedefinieerd als alveolaire hypoventilatie tijdens het wakker zijn bij een zwaarlijvig persoon waarbij er geen andere oorzaak van de hypoventilatie is (zoals een kalmerend middel). Negentig procent van de mensen met obesitas-hypoventilatiesyndroom (OHS) heeft ook een bijbehorende obstructieve slaapapneu.

Voor degenen die lijden aan het hypoventilatiesyndroom van obesitas, is het van cruciaal belang om behandeling te zoeken. Aangezien de aandoening ernstige en zelfs fatale gevolgen kan hebben, kan vroegtijdige en agressieve interventie noodzakelijk zijn. Lees meer over enkele van de mogelijke behandelingsopties voor het hypoventilatiesyndroom van obesitas en de doelen van deze behandelingen.

Behandelingsopties

De behandelingsopties voor obesitas-hypoventilatiesyndroom (OHS) kunnen worden onderverdeeld in het aanpakken van de twee belangrijkste kenmerken van de aandoening: gewichtsverlies en ademhalingsondersteuning.

Gewichtsverlies

Zoals de naam al aangeeft, is obesitas een belangrijke oorzaak van de aandoening. Als aanzienlijk gewichtsverlies kan worden bereikt, wordt verlichting verkregen. Dit kan worden bereikt door middel van een dieet en lichaamsbeweging, maar meer dan 100 kilo gewichtsverlies kan nodig zijn. Aangezien snel gewichtsverlies gevaarlijk kan zijn, wordt aanbevolen dat mensen dit doen onder toezicht van hun zorgverlener. Voedingsdeskundigen kunnen nuttige begeleiding bieden bij het aanbrengen van gedragsveranderingen. Helaas is het niet mogelijk om de exacte hoeveelheid gewicht te voorspellen die iemand moet verliezen om OHS te genezen.

Medicijnen voor gewichtsverlies met nauw toezicht van een zorgverlener kunnen worden overwogen bij personen die niet in staat zijn geweest om af te vallen met aanpassingen aan het dieet en de levensstijl.

Aangezien dieet en lichaamsbeweging mogelijk geen blijvend effect hebben op het verminderen van het gewicht, kan het nodig zijn om chirurgische opties zoals een maagbypassoperatie in te schakelen. Deze procedures bij mensen met overgewicht en slaapapneu hebben verhoogde risico’s. In het bijzonder kan de luchtweg bezwijken onder de anesthesie die wordt gebruikt voor chirurgie en kan het herstel gecompliceerd zijn.

Bariatrische chirurgie kan worden overwogen voor mensen met een body mass index van 35 of meer. Het is nuttig om voor en na de operatie een slaaponderzoek te hebben, een polysomnogram genaamd, om de voordelen van de procedure te controleren. Aangezien het gewichtsverlies over een periode van maanden plaatsvindt, kan het nodig zijn om gedurende deze tijd de ademhaling te ondersteunen met andere behandelingen. Als een patiënt pulmonale hypertensie heeft ontwikkeld als gevolg van de OHS, kan een operatie als te riskant worden beschouwd.

Ademhalingsondersteuning

De steunpilaar van de behandeling bij OHS is het bieden van ademhalingsondersteuning, vaak door het gebruik van continue positieve luchtwegdruk (CPAP) of bilevel. Deze apparaten genereren een luchtstroom onder druk die kan voorkomen dat de bovenste luchtwegen tijdens de slaap bezwijken.

Als OHS verband houdt met een ademhalingsprobleem, kan zuurstof dan worden gebruikt om het te behandelen? Aanvullende zuurstoftherapie kan worden toegevoegd als er een onderliggende longziekte is, zoals COPD, maar deze is op zichzelf onvoldoende. In feite kan het gebruik van alleen zuurstof in OHS de ademhaling zelfs onderdrukken.

In ernstige gevallen kan het nodig zijn om een ​​tracheostomie uit te voeren. Deze procedure omvat het inbrengen van een kleine plastic beademingsslang aan de voorkant van de keel. Dit omzeilt de bovenste luchtwegen, die bij mensen met OHS vatbaar is voor collaps of obstructie. Hoewel een tracheostomie effectief is, zijn er problemen verbonden aan het gebruik ervan. Het kan moeilijk zijn om je aan te passen aan de verandering, vooral de invloed ervan op spraak. Bronchitis kan ook vaker voorkomen. Over het algemeen wordt het, gezien de andere behandelingsopties, nu zelden gebruikt.

Het is ook noodzakelijk om alcohol en bepaalde medicijnen die uw vermogen om te ademen te onderdrukken, te vermijden. Mogelijke boosdoeners zijn voorgeschreven medicijnen, zoals benzodiazepinen, opiaten en barbituraten. U moet uw medicijnen met uw zorgverlener bespreken om er zeker van te zijn dat u geen verhoogd risico loopt.

Doelen van de behandeling

Uiteindelijk is het doel van elke behandeling van het obesitas-hypoventilatiesyndroom het corrigeren van de onderliggende problemen die bijdragen aan de ziekte. De disfunctionele ademhaling die de ziekte kenmerkt, leidt tot een onbalans in de chemische niveaus van het bloed. Wanneer koolstofdioxide niet goed kan worden verwijderd, nemen de niveaus toe en wordt het bloed zuurder. Dit veroorzaakt een aantal veranderingen in het lichaam die negatieve gevolgen kunnen hebben.

De behandeling kan een daling van de zuurstofverzadiging van uw bloed, verhoging van het aantal rode bloedcellen, erythrocytose genaamd, pulmonale hypertensie en hartfalen (bekend als cor pulmonale) voorkomen. Gewichtsverlies normaliseert het zuurstof- en kooldioxidegehalte. Het gebruik van CPAP of bilevel, evenals andere maatregelen, helpt de mate van deze complicaties te verminderen.

Uiteindelijk wordt de slaap minder gefragmenteerd en dit verbetert de overmatige slaperigheid overdag. Dit resulteert in een verbeterde kwaliteit van leven, wat het doel is van elke succesvolle medische behandeling.