Wat betekent in vivo en in vitro?

Als je medische studies hebt gelezen, heb je waarschijnlijk gezien dat sommige “in vivo” en sommige “in vitro” zijn.

definities

In vitro: De term in vitro verwijst naar een medisch onderzoek of experiment dat wordt uitgevoerd in het laboratorium binnen de grenzen van een reageerbuis of laboratoriumschaal.

In vivo: De term in vivo verwijst naar een medische test, experiment of procedure die wordt uitgevoerd op (of in) een levend organisme, zoals een proefdier of mens.

Klinische proeven of medische onderzoeken kunnen in vivo of in vitro worden uitgevoerd. Deze benaderingen zijn vergelijkbaar in die zin dat ze beide worden gedaan om vooruitgang te boeken in de kennis en behandeling van ziekten en aandoeningen, evenals om “wellness” en normale lichaamsfuncties te begrijpen.

Maar er zijn ook veel belangrijke verschillen in de manier waarop in-vivo- en in-vitro-onderzoeken worden uitgevoerd, hoe ze kunnen worden geïnterpreteerd en de praktische toepassingen van eventuele ontdekkingen.

In vitro medische studies

Medische onderzoeken (zoals kijken naar het vermogen van een medicijn om kanker te behandelen) worden vaak eerst in vitro uitgevoerd – in een reageerbuis of laboratoriumschaal. Een voorbeeld is het kweken van kankercellen in een schaal buiten het lichaam om ze te bestuderen en mogelijke behandelingen.

Onderzoekers leren zoveel mogelijk over een medicijn voordat ze mensen blootstellen aan mogelijke negatieve effecten. Als een medicijn voor chemotherapie bijvoorbeeld niet werkt op kankercellen die in een schaal worden gekweekt, zou het onethisch zijn om mensen het medicijn te laten gebruiken en de mogelijke toxiciteit te riskeren.

In vitro-onderzoeken zijn belangrijk omdat ze een snellere ontwikkeling van nieuwe behandelingen mogelijk maken – veel geneesmiddelen kunnen tegelijkertijd worden bestudeerd (en ze kunnen in een groot aantal celmonsters worden bestudeerd) en alleen degenen die effectief lijken, gaan verder met menselijke studies.

Een afwezigheid van biokinetiek (hoe het lichaam geneesmiddelen en toxines transporteert en metaboliseert) is een van de belangrijke nadelen van in vitro-onderzoeken. Dit, evenals verschillende andere factoren, kan het erg moeilijk maken om de resultaten van in vitro tests te extrapoleren naar wat kan worden verwacht wanneer het medicijn in vivo wordt gebruikt.BB

In vivo klinische proeven

In tegenstelling tot in vitro studies zijn in vivo studies nodig om te zien hoe het lichaam als geheel zal reageren op een bepaalde stof.

In sommige gevallen zullen in-vitro-onderzoeken van een geneesmiddel veelbelovend zijn, maar daaropvolgende in-vivo-onderzoeken laten geen enkele werkzaamheid zien (of, aan de andere kant, een geneesmiddel onveilig vinden) wanneer het wordt gebruikt binnen de meerdere metabole processen die voortdurend plaatsvinden in het lichaam.

Een voorbeeld van hoe in vivo-onderzoeken nodig zijn om geneesmiddelen te evalueren, is met betrekking tot de opname van geneesmiddelen in het lichaam. Een nieuw medicijn lijkt misschien te werken in een gerecht, maar niet in het menselijk lichaam. Het kan zijn dat het medicijn niet wordt geabsorbeerd wanneer het door de maag gaat, dus het heeft weinig effecten op mensen.

In andere gevallen (zelfs als een medicijn intraveneus wordt toegediend) kan het zijn dat een medicijn door het lichaam wordt afgebroken door een aantal reacties die continu plaatsvinden, en daarom zou het medicijn niet effectief zijn wanneer het rechtstreeks bij mensen wordt gebruikt.

Het is belangrijk op te merken dat in vivo-onderzoeken vaak eerst worden gedaan bij niet-menselijke dieren zoals muizen.BDeze onderzoeken geven onderzoekers de kans om te zien hoe een medicijn werkt te midden van andere lichamelijke processen.

Als je kijkt naar onderzoeken die zijn gedaan om kankerbehandelingen te evalueren – of andere behandelingen – is het een belangrijke eerste stap om te controleren om welk soort onderzoek het gaat (in vivo versus in vitro).

In-vitro-onderzoeken zijn uiterst belangrijk en leggen de basis voor verder onderzoek, maar veel van deze onderzoeken verklaren bevindingen die interessant zijn, maar die u als individu nog geruime tijd niet zullen beïnvloeden.

In-vivo-onderzoeken daarentegen kijken naar het daadwerkelijke effect op een organisme, of het nu een proefdier of een mens is.