Wat is hypofosfatemie?

Hypofosfatemie is een aandoening waarbij het fosfaatgehalte te laag is. Fosfaat is een elektrolyteen type mineraal dat wordt aangetroffen in uw bloed, urine, weefsels en lichaamsvloeistoffen.

Elektrolyten helpen het water en de pH (een maat voor zuurgraad en alkaliteit) in uw lichaam in evenwicht te brengen, voedingsstoffen naar uw cellen te verplaatsen en afvalstoffen te verwijderen. Ze spelen een rol bij het goed laten werken van uw hart, hersenen, spieren en zenuwen. Je hebt ook fosfaat nodig om botten en tanden sterk te houden.

Wanneer het fosfaatgehalte in het bloed lager is dan 2,5 milligram per deciliter (mg/dL), kan dit ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken voor uw longen, hart en spieren.

Hypofosfatemie Symptomen

Hypofosfatemie vertoont in de vroege stadia mogelijk geen symptomen. In ernstige gevallen kunt u het volgende opmerken:

• Spier zwakte
• Botpijn of rachitis (verweking van de botten)
• epileptische aanvallen
• Mentale verwarring

• Rabdomyolyse (spier begint af te breken en geeft schadelijke eiwitten in het bloed af, die de nieren kunnen beschadigen)

Indien niet behandeld, kan ernstige hypofosfatemie leiden tot coma of overlijden.

Oorzaken

Hypofosfatemie kan worden veroorzaakt door gezondheidsproblemen, medische behandelingen of ondervoeding. Ze bevatten.

• Alcoholgebruiksstoornis
• Geneesmiddelen: zoals insuline, intraveneus ijzer, geneesmiddelen voor chemotherapie of langdurig gebruik van diuretica (plaspillen) en antacida die aluminium en magnesium bevatten (vooral bij mensen met chronische nierziekte)
• Vitamine D-tekort
• Honger of malabsorptie (moeite met het opnemen van voedingsstoffen uit voedsel)
• Ernstige brandwonden
• Elektrolytenstoornissen wanneer magnesium- of kaliumspiegels te laag zijn
• Tijdens herstel van diabetische ketoacidose, zowel als symptoom van de aandoening als van insulinebehandeling ervoor

• Hyperparathyreoïdie, die ontstaat wanneer uw bijschildklier te veel hormoon aanmaakt

Sommige genetische aandoeningen kunnen ook een laag fosforgehalte veroorzaken:

• Fanconi-syndroom: een zeldzame genetische aandoening die leidt tot beenmergfalen
• Familiale hypofosfatemie: een groep zeldzame erfelijke aandoeningen die X-gebonden hypofosfatasie omvat

Diagnose

Hypofosfatemie wordt gediagnosticeerd door een bloedtest om de fosfaatspiegels te controleren. U heeft de aandoening als de niveaus 2,5 mg/dL of minder zijn. Als de oorzaak onduidelijk is, kan uw arts de vitamine D-spiegels, leverfunctie en nierfunctie testen.

Behandeling

Als uit bloedonderzoek blijkt dat u hypofosfatemie heeft, wordt u behandeld voor de aandoening die deze veroorzaakt en krijgt u een fosfaatvervangende behandeling.

De oorzaak behandelen

Het aanpakken van de oorzaak van hypofosfatemie kan vitamine D-suppletie, hervoeding (in het geval van uithongering of ondervoeding) of behandeling van specifieke gezondheidsproblemen zijn.

Diabetische ketoacidose treedt bijvoorbeeld op wanneer uw lichaam niet genoeg insuline heeft om suiker uit uw bloedvaten naar uw cellen te verplaatsen voor energie. In plaats daarvan “morsen” uw nieren de suiker uit uw bloed in uw urine, waarbij fosfaat wordt meegesleurd.

De zuurspiegels in uw bloed zijn ook verhoogd bij diabetische ketoacidose, en dit dwingt een deel van het fosfaat uit uw bloedvaten naar de omliggende weefsels, waardoor de fosfaatspiegels in het bloed dalen. Ten slotte kan behandeling met insuline fosfaat uit uw bloedvaten verplaatsen naar de omliggende weefsels, waardoor het fosfaatgehalte in het bloed verder daalt.

Oraal fosfaat

Orale behandeling van hypofosfatemie omvat het nemen van natriumfosfaat of kaliumfosfaattabletten. Uw beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg zal beslissen hoeveel u krijgt, maar het kan oplopen tot drie doses per dag om gelijk te zijn aan 1 gram fosfaat per dag.

Diarree is echter een veelvoorkomende bijwerking van deze medicijnen. Als dat gebeurt, kunt u de instructie krijgen om dagelijks 1 liter magere of magere melk te drinken, die ook 1 gram fosfaat bevat.

Intraveneus fosfaat

Sommige mensen kunnen niet geholpen worden door orale fosfaatbehandeling. Hun hypofosfatemie kan zo ernstig zijn dat ze een behandeling nodig hebben die sneller zal werken. Of ze hebben een medische aandoening die orale behandeling onveilig maakt. In die gevallen wordt fosfaat intraveneus toegediend (direct in uw ader met een naald of buis).

Intraveneus fosfaat kan worden voorgeschreven vanwege het volgende:

• Wanneer de bloedfosfaatspiegels lager zijn dan 1 mg/dL
• Wanneer symptomen van het zenuwstelsel, extreme spierzwakte of hemolyse (afbraak van rode bloedcellen) aanwezig zijn

Prognose

De resultaten zijn afhankelijk van de oorzaak van de hypofosfatemie. Als de oorzaak chemotherapie is, kan het helpen om fosfaat op of boven het normale niveau te houden. Het behandelen van de aandoening die hypofosfatemie veroorzaakte, zoals diabetische ketoacidose, zal ook helpen om de niveaus weer normaal te krijgen.

Overzicht

Hypofosfatemie is een aandoening waarbij de fosfaatspiegels dalen tot onder 2,5 mg/dL. Wanneer het fosfaatgehalte te laag wordt, kunnen uw hart, longen en hersenen worden beschadigd. Medische aandoeningen, medicijnen, verwondingen en levensstijl kunnen hypofosfatemie veroorzaken. Deze omvatten ernstige brandwonden, diabetische ketoacidose, stoornis in alcoholgebruik en chemotherapie.

De resultaten zijn afhankelijk van de oorzaak van hypofosfatemie. Maar het belangrijkste doel is om het fosfaatgehalte weer normaal te maken. Dit omvat orale behandeling met tabletten of intraveneuze behandeling.

Vroege stadia van hypofosfatemie vertonen mogelijk geen symptomen. U kunt erachter komen dat u het heeft tijdens routinematig bloedonderzoek. Of misschien heeft u diabetes en ontwikkelt u hypofosfatemie tijdens de behandeling voor diabetische ketoacidose. In beide gevallen kan een fosfaatvervangende behandeling de fosfaatspiegels weer normaal maken.

U kunt uw kansen op het krijgen van hypofosfatemie verminderen. Als u een chronische aandoening heeft, zoals diabetes of nierziekte, volg dan het behandelplan van uw zorgverlener. Als u de diagnose alcoholgebruiksstoornis heeft, zoek dan hulp. Als u na de behandeling symptomen van hypofosfatemie ervaart, neem dan onmiddellijk contact op met uw zorgverlener.