Virussen zijn intracellulaire parasieten die celmachines coöpteren om zich voort te planten. Tijdens de voortplanting vernietigen virussen cellen en gaan ze andere cellen infecteren.
In de jaren vijftig ontdekten wetenschappers bij het onderzoeken van mogelijke behandelingen voor kanker chemische verbindingen die de virale DNA-replicatie konden remmen. In de jaren tachtig en negentig, nadat hiv een probleem werd, beleefden antivirale medicijnen een renaissance. Tegenwoordig worden antivirale medicijnen gebruikt om veel ziekten te behandelen.
Om effectief te zijn, moeten antivirale medicijnen zich richten op het binnendringen of verlaten van het virus of het virus terwijl het zich in een cel bevindt. Antivirale medicijnen moeten ook specifiek zijn om geen systemische toxiciteit te veroorzaken. Bovendien moeten antivirale middelen krachtig en stabiel zijn.
Hier zijn korte beschrijvingen van enkele van de antivirale geneesmiddelen die momenteel beschikbaar zijn.
Antivirale geneesmiddelen die worden gebruikt om het herpes simplex-virus (Hsv) en het varicella-zoster-virus (Vzv) te behandelen
De drie belangrijkste geneesmiddelen die worden gebruikt om herpes simplex (herpes) en varicella zoster-virussen te behandelen, zijn aciclovir, valaciclovir en famciclovir. Varicella zoster-virus veroorzaakt zowel waterpokken na acute infectie als gordelroos (herpes zoster) na latente of gereactiveerde infectie.
Alle 3 deze medicijnen zijn relatief veilig en hebben vergelijkbare werkingsmechanismen. Ze werken bijvoorbeeld allemaal door te binden aan viraal DNA-polymerase, een enzym dat wordt gebruikt om viraal DNA te repliceren. Merk op dat, omdat valaciclovir (Valtrex) en famciclovir hogere bloedconcentraties bereiken, deze 2 geneesmiddelen het meest effectief zijn bij de behandeling van gordelroos.
Geneesmiddelen die worden gebruikt om genitale wratten te behandelen (humaan papillomavirus)
Geneesmiddelen die worden gebruikt om genitale wratten te behandelen, zijn onder meer:
- Ribavirine, dat ook wordt gebruikt voor de behandeling van respiratoir syncytieel virus (RSV), bronchiolitis of longontsteking en (minder vaak) griep
- (actueel) imiquimod
Antivirale geneesmiddelen die worden gebruikt om griep (griep) te behandelen
Influenza is een veelvoorkomende oorzaak van griep tijdens het winterseizoen. Gelukkig hebben we vaccins die immuniteit verlenen tegen de seizoensgriep. Het is belangrijk om uw jaarlijkse griepprik te halen, omdat griep soms longontsteking kan worden en soms longontsteking dodelijk kan zijn, vooral bij kinderen en oudere mensen.
Geneesmiddelen zoals Tamiflu (oseltamivir) en zanamivir (Relenza) kunnen worden gebruikt om symptomen van griep te voorkomen en de duur van de ziekte te verkorten. Naast geneesmiddelen die worden gebruikt om griepziekte of -pathologie te voorkomen, zijn er ook geneesmiddelen die de virale machinerie verstoren na infectie met griep, waaronder amantadine, rimantadine, oseltamivir en zanamivir,
Antivirale geneesmiddelen die worden gebruikt om cytomegalovirus (Cmv) -infecties te behandelen
Cytomegalovirus-infectie komt meestal voor bij mensen die erg ziek zijn (denk aan immuungecompromitteerd door aids of orgaantransplantatie). Net als het varicella-zoster-virus, dat herpes zoster (gordelroos) veroorzaakt, herbergen de meesten van ons het cytomegalovirus, maar het virus wordt alleen opnieuw geactiveerd als je immuunsysteem is uitgeput.
Bij degenen die al behoorlijk ziek zijn, treffen symptomen van een cytomegalovirus-infectie veel orgaansystemen en omvatten:
- retinitis
- oesofagitis
- Colitis
- Hersenen en ruggenmerg (CZS) infectie
- longontsteking
Geneesmiddelen die worden gebruikt om cytomegalovirus-infectie te behandelen, zijn onder meer valganciclovir, ganciclovir, foscarnet en cidofovir. (Vanwege de grotere biologische beschikbaarheid heeft het gebruik van valganciclovir ganciclovir grotendeels vervangen.) Net als andere antivirale geneesmiddelen, knoeien antivirale geneesmiddelen die worden gebruikt om cytomegalovirus te behandelen gedeeltelijk met virale enzymen zoals viraal DNA en RNA-polymerase.
Antivirale geneesmiddelen die worden gebruikt om hepatitis te behandelen
Er worden verschillende antivirale geneesmiddelen gebruikt om hepatitis B en hepatitis C te behandelen. De meeste van deze geneesmiddelen hebben een directe invloed op de virale reproductie, waaronder:
- Nucleoside- en nucleotide-analogen
- Proteaseremmers
- Polymeraseremmers
Interferon, waarschijnlijk het meest voorkomende medicijn dat wordt geassocieerd met de behandeling van hepatitis-infectie, werkt door complexe mechanismen die antivirale, immunomodulerende en antiproliferatieve acties omvatten.
Antivirale geneesmiddelen die worden gebruikt om HIV te behandelen
In de afgelopen 3 decennia zijn er grote verbeteringen geweest in de behandeling van HIV-infectie, en meer mensen met de ziekte leven aids-vrij. (AIDS is een ernstigere vorm van HIV-infectie die wordt gediagnosticeerd nadat het niveau van witte bloedcellen in het bloed gevaarlijk laag is geworden.)
Er zijn verschillende soorten antiretrovirale geneesmiddelen:
- Proteaseremmers
- Fusieremmers
- Nucleoside/nucleotide reverse transcriptase-remmers
- Niet-nucleoside reverse-transcriptaseremmers
- Ingangsremmers
- HIV integrase streng transfer remmers (INSTI’s)
Deze medicijnen zijn gericht op verschillende stadia van de virale replicatiecyclus. Merk op dat retrovirussen repliceren door middel van reverse transcriptie.
Houd er rekening mee dat deze lijst geenszins volledig is en dat er verschillende andere geneesmiddelen zijn die virale infecties behandelen. Even belangrijk, de werkingsmechanismen zijn veel gecompliceerder dan hier gepresenteerd. In plaats daarvan kunt u dit artikel waarderen als een inleiding over het onderwerp.
Discussion about this post