De anatomie van de Medulla Oblongata

De medulla oblongata draagt ​​signalen van de hersenen naar de rest van het lichaam voor essentiële levensfuncties zoals ademhalen, bloedsomloop, slikken en spijsvertering. De medulla oblongata vormt een staartachtige structuur aan de basis van de hersenen en verbindt de hersenen met het ruggenmerg en omvat een aantal gespecialiseerde structuren en functies. Hoewel elk deel van de hersenen op zijn eigen manier belangrijk is, kan het leven niet in stand worden gehouden zonder het werk van de medulla oblongata.

Anatomie

De medulla oblongata is een van de drie delen van de hersenstam, samen met de middenhersenen en de pons. Deze drie samenwerkende structuren bevinden zich voor het cerebellum aan de basis van de hersenen en zijn verbonden met het ruggenmerg.

De kegelvormige medulla oblongata, bestaande uit zowel witte als grijze stof, wordt ongeveer 20 weken na de zwangerschap gevormd vanaf het einde van de neurale buis in embryo’s. Op volwassen leeftijd zijn de functies verdeeld in secties, die elk hun eigen rol vervullen.

Structuur

De achterste of achterkant van de medulla is verdeeld in twee delen. Het superieure gedeelte is verbonden met het vierde ventrikel van de hersenen en het onderste gedeelte is via de mediane spleet verbonden met het ruggenmerg. De hersenstam – inclusief de middenhersenen, pons en medulla – komen samen om de oorsprongspunten van 10 van de 12 hersenzenuwen te huisvesten, die alle basisfuncties van het lichaam regelen.

Functie

De hersenstam bestuurt het autonome zenuwstelsel, of de functies die het lichaam uitvoert zonder na te denken, zoals ademhalen, bloeddruk en temperatuur op peil houden, bloed laten circuleren en verteren. Het herbergt ook het reticulaire activeringssysteem, dat slaappatronen reguleert en u in staat stelt wakker te worden en te communiceren met de wereld om u heen.

Het werk van de hersenstam ontstaat en wordt door de hersenzenuwen door het lichaam gedragen. Tien van de 12 hersenzenuwen van het lichaam bevinden zich in de hersenstam, waarbij de eerste twee hersenzenuwen de geur en het gezichtsvermogen regelen die hoger in de hersenen komen. Hersenzenuwen drie tot en met acht beginnen in de middenhersenen en pons, en zenuwen negen tot en met 12 beginnen in de medulla.

• Hersenzenuw 9 is de glossofaryngeale zenuw en regelt de slik-, smaak- en speekselproductie.

• Hersenzenuw 10 is de nervus vagus, die een rol speelt bij de ademhaling, de hartfunctie en de spijsvertering. Deze zenuw is ook de bron voor parasympathische stimulatie, die de hormoonafgifte regelt.

• Hersenzenuw 11 is de accessoire zenuw en stuurt de spieren in de bovenrug en nek aan. Zonder deze zenuwfunctie zou u uw hoofd niet kunnen draaien of uw schouders ophalen.

• Hersenzenuw 12 is de hypoglossale zenuw. Deze zenuw regelt de tongbeweging en is cruciaal voor spraak en slikken.

Bijbehorende voorwaarden

Zeldzame misvormingen in de medulla kunnen optreden bij de geboorte, maar veel van de problemen die verband houden met dit gebied of als gevolg van lichamelijk letsel, of verwondingen die van invloed kunnen zijn op dit deel van de hersenen, zoals een overdosis drugs of beroertes. In gevallen waarin de medulla is beschadigd, kunnen de daar gecontroleerde kritieke functies worden onderbroken, wat kan leiden tot ernstige invaliditeit of hersendood. Zonder de functie van de medulla en de andere twee delen van de hersenstam is overleven niet mogelijk.BB

Er zijn ook een aantal specifieke aandoeningen die de medulla kunnen beïnvloeden:BB

• Lateraal medullair syndroom (Wallenberg-syndroom): Dit is de meest voorkomende vorm van een beroerte die de medulla aantast. Veroorzaakt door een stolsel in de wervelslagader of dissectie van die slagader, kan dit syndroom leiden tot hoofdpijn, pijn, duizeligheid, moeite met slikken of spreken en een gebrek aan gevoel in het gezicht.

• Mediaal medullair syndroom (Dejerine-syndroom): Veroorzaakt door occlusie of een blokkade in de wervel- of ruggengraatslagader, is deze aandoening het gevolg van een gebrek aan bloed dat door delen van de medulla wordt geblazen, wat verlamming veroorzaakt in gebieden zoals de benen, arm, gezicht en eventueel tong.

• Bilateraal mediaal medullair syndroom: dit is een zeldzame combinatie van de twee hierboven genoemde syndromen en resulteert in bijna volledige quadriplegie. Gezichtszenuwen en ademhalingsfunctie worden bij dit syndroom vaak gespaard.

testen

Het detecteren van schade aan de medulla en andere delen van de hersenstam kan moeilijk zijn, omdat mensen die hier verwondingen hebben mogelijk niet volledig aan een onderzoek kunnen deelnemen. Hierna volgen enkele voorbeelden van tests die kunnen worden uitgevoerd om het functieniveau in de hersenstam te bepalen.

• Hersenzenuwbeoordeling: een fysieke beoordeling waarmee een medische zorgverlener kan zien welke functies mogelijk zijn aangetast op basis van welke taken u kunt uitvoeren.

• Computertomografie (CT)-scan of Magnetic Resonance Imaging (MRI): deze helpen een provider om schadegebieden te visualiseren.

• Hersenperfusiescan: met deze tests kunnen artsen zien welke delen van de hersenen de bloedstroom ontvangen en zijn ze nuttig bij het diagnosticeren van hersendood.