Wanneer peritoneale vloeistof ascites wordt bij hepatitispatiënten

Peritoneale vloeistof is een normale, smerende vloeistof die wordt aangetroffen in de buikholte – de ruimte tussen de weefsellagen langs de buikwand en de buikorganen (zoals de lever, milt, galblaas en maag).

Het doel van peritoneale vloeistof

De primaire functie van peritoneale vloeistof is het verminderen van de wrijving tussen de buikorganen terwijl ze tijdens de spijsvertering bewegen. Bij een gezond persoon is er normaal gesproken een kleine hoeveelheid peritoneale vloeistof aanwezig in de peritoneale holte. Sommige problemen in het lichaam kunnen er echter voor zorgen dat overtollig vocht zich ophoopt in de holte. Deze vloeistof wordt ascitesvloeistof genoemd en leidt tot ascites, een van de complicaties van cirrose.

Hoe ontwikkelt ascites zich?

Ascites komt het meest voor bij patiënten met leveraandoeningen. Schade aan de lever kan hoge bloeddruk veroorzaken in de aderen die bloed aan de lever leveren, een aandoening die bekend staat als portale hypertensie. Veel andere aandoeningen kunnen echter ook ascites veroorzaken, waaronder kanker, hartfalen, nierfalen, ontsteking van de alvleesklier (pancreatitis) en tuberculose die het slijmvlies van de buik aantast.

Symptomen

Wanneer de aandoening mild is, zijn er mogelijk geen merkbare symptomen. Wanneer er echter matige hoeveelheden vocht in de buik aanwezig zijn, kan een persoon merken dat de tailleomvang is toegenomen en dat ze mogelijk zijn aangekomen. Grotere hoeveelheden veroorzaken nog meer symptomen, waaronder zwelling van de buik en ongemak. Bij deze patiënten kan de buik strak en uitgerekt aanvoelen, zoals bij een zwangerschap, en kan de navel beginnen uit te steken.

Wanneer ascites een gevorderd niveau bereikt, oefent zwelling in de buik druk uit op de maag, wat kan leiden tot verlies van eetlust, evenals op de longen, wat kan leiden tot kortademigheid. Sommige patiënten merken ook zwelling op in andere delen van het lichaam, zoals de enkels.

Een complicatie van ascites, bacteriële peritonitis, is een infectie die buikpijn en gevoeligheid kan veroorzaken, evenals koorts en malaise. Verwarring, desoriëntatie en slaperigheid kunnen zich ontwikkelen en, indien onbehandeld, kan deze aandoening fataal zijn.

Diagnose

Gewoonlijk is een anamnese en lichamelijk onderzoek door uw zorgverlener voldoende om een ​​vermoeden van ascites te wekken. Om de diagnose te bevestigen, kan een echografie of CT-scan worden besteld. En een klein monster ascitesvloeistof kan worden geanalyseerd door het via een naald in de buikwand te trekken. Deze procedure wordt diagnostische paracentese genoemd.

Behandeling

De behandeling van ascites begint met een natriumarm dieet. Als dat niet voldoende is, kan uw zorgverlener diuretica voorschrijven om de nieren te helpen meer natrium en water in de urine uit te scheiden.

Bij patiënten die aanzienlijk ongemak ervaren of die niet zonder problemen kunnen ademen of eten, kan vocht worden verwijderd via een procedure die therapeutische paracentese wordt genoemd, waarbij een naald in de buik wordt ingebracht. In zeldzame gevallen wordt een operatie uitgevoerd om de bloedstroom om te leiden met behulp van een shunt en in de zeldzaamste gevallen is levertransplantatie noodzakelijk.