Stadia en prognose van multipel myeloom

Deze overlevingspercentages houden geen rekening met persoonlijke risicofactoren. Als een persoon met multipel myeloom op afstand bijvoorbeeld in elk opzicht voor zijn gezondheid zorgt, kan zijn overlevingskans groter zijn dan iemand die dezelfde aandoening heeft maar geen gezonde levensstijl leidt.

Factoren die overleving beïnvloeden

Prognose van multipel myeloom is een voorspelling van hoe de aandoening zich in de loop van de tijd zal ontwikkelen en veranderen. Verschillende factoren die niet worden weerspiegeld in de SEER-gegevens kunnen de prognose van een persoon beïnvloeden, inclusief het stadium van de ziekte.

Stadium van ziekte

Het stadium van multipel myeloom wordt bepaald door het niveau van twee specifieke eiwitten: albumine en bèta-2-microglobuline. Albumine is een bestanddeel van gezond bloed en bèta-2-microglobuline is verhoogd bij bloedkanker.

De stadia van multipel myeloom zoals gedefinieerd door het International Staging System zijn:

• Stadium 1: In dit stadium is het niveau van bèta-2-microglobuline minder dan 3,5 milligram (mg)/liter (L). De niveaus van albumine zijn doorgaans 3,5 gram (g)/deciliter (dL) of meer.

• Stadium 2: Het bèta-2-microglobuline is minder dan 3,5 mg/L en het albumine is minder dan 3,2 g/dL. Deze fase kan ook worden gekenmerkt door bèta-2-microglobulinespiegels van meer dan 3,5 mg/L en minder dan 5,5. mg/L met elk niveau van albumine.

• Stadium 3: Bèta-2-microglobulinespiegels zijn 5,5. mg/L of hoger met elk niveau van albumine

Leeftijd

Leeftijd heeft ook invloed op de overleving. Jongeren met deze aandoening hebben meer kans op een betere prognose.

Symptomen

Bepaalde effecten van multipel myeloom, met name nierfalen, kunnen leiden tot een lagere overlevingskans. In één onderzoek had 16% van de patiënten met multipel myeloom met een nierfunctiestoornis een mediane totale overleving van 13 maanden, vergeleken met een mediane overleving van 41 maanden voor patiënten zonder deze complicatie.

Lab-waarden

Klinische en laboratoriumbevindingen kunnen helpen bepalen hoe snel de tumor groeit, de omvang van de ziekte, de biologische samenstelling van de tumor en de respons op therapie. Door de niveaus van deze prognostische tests vroeg in de loop van de behandeling vast te stellen, wordt een basislijn verschaft waartegen ziekteprogressie en respons op therapie kunnen worden gemeten.

Chromosomale afwijkingen

Afwijkingen geassocieerd met multipel myeloom zijn geïdentificeerd in chromosomen 14 en chromosoom 17. Patiënten met deze afwijkingen hebben doorgaans lagere overlevingspercentages dan patiënten zonder.

Verschillende genetische afwijkingen weerspiegelen ook het reactievermogen op behandelingen en kunnen worden gebruikt om specifieke vormen van behandeling te sturen.

Genexpressie

Onderzoekers hebben genen voor de ziekte van multipel myeloom gevonden met behulp van genexpressieprofilering, wat heeft geleid tot de ontwikkeling van een op genen gebaseerd classificatiesysteem voor multipel myeloom.B Eén studie toonde aan dat in totaal 156 genen, waaronder FGFR3 en CCND1, een sterk verhoogde expressie vertoonden in gevallen van multipel myeloom.

Behandelingsrespons en herhaling

De overlevingskans van een persoon kan ook worden beïnvloed door hoe goed ze op de behandeling reageren. Reacties worden gemeten aan de hand van niveaus van monoklonale eiwitten die worden aangetroffen in bloedserum of urine. Ze zijn als volgt ingedeeld:

• Volledige respons: er zijn geen aanwijzingen voor abnormale plasmacellen

• Zeer goede gedeeltelijke respons: Abnormaal monoklonaal eiwit wordt met 90% verminderd

• Gedeeltelijke respons: een vermindering van 50% van abnormaal monoklonaal eiwit

• Minimale respons: een vermindering van abnormaal monoklonaal eiwit met 25% tot 49%

• Stabiele ziekte: er is geen verandering in de ziekte na het verloop van de behandeling

• Progressieve ziekte: kanker blijft vorderen tijdens of na de behandeling

Zelfs na een succesvolle behandeling heeft multipel myeloom een ​​hoog recidiefpercentage. Veel tweedelijnstherapieën voor multipel myeloom kunnen de overlevingskansen voor deze gevallen positief beïnvloeden. De tweedelijnsbehandelingscombinatie van lenalidomide-dexamethason resulteerde in een onderzoek in een vermindering van 37% van het overlijden of verdere progressie van de ziekte.

Wat je kunt doen

Bepaalde leefstijlfactoren, zoals voeding en lichaamsbeweging, kunnen het risico op multipel myeloom verhogen, maar het is onduidelijk of het veranderen van deze risicofactoren de overlevingskans beïnvloedt. Positieve veranderingen in levensstijl kunnen echter helpen bij het beheersen van sommige symptomen van multipel myeloom, zoals vermoeidheid, botgezondheid en niergezondheid.

Eetpatroon

Voedingsmiddelen met een hoog calciumgehalte kunnen helpen om de botten gezond te houden, waaronder zuivelproducten, groene bladgroenten, noten en vis met eetbare botten.

Te veel eiwit of kalium kan een negatieve invloed hebben op de nieren als uw nieren zijn aangetast door multipel myeloom.

Het krijgen van een ruime hoeveelheid verse groenten en fruit en het vermijden van bewerkte voedingsmiddelen kan u helpen gezond te blijven en de last van ontstekingen op uw lichaam te voorkomen.

Oefening

Aangezien lichaamsbeweging de immuunfunctie ondersteunt en vermoeidheid helpt voorkomen, is het een goed idee om matige lichaamsbeweging in uw leven op te nemen. Lichaamsbeweging verbetert ook de nierfunctie omdat het vitale metabolische factoren kan verbeteren, zoals bloedglucose, lichaamsgewicht en plasmalipiden.

Mensen met multipel myeloom kunnen kiezen voor trainingen met een lage intensiteit, zoals stevig wandelen, licht joggen of fietsen met lage weerstand.

Botgezondheid kan ook positief worden beïnvloed door regelmatige lichaamsbeweging, maar er moet rekening worden gehouden met de juiste intensiteit, duur en overwegingen voor mogelijke locaties van botlaesies voordat een trainingsprogramma wordt gestart terwijl u wordt behandeld voor multipel myeloom.

Verminder infectierisico’s

Aangezien patiënten met multipel myeloom een ​​verzwakt immuunsysteem hebben, is het belangrijk om het risico op infectie te verkleinen. Regelmatig en vaak handen wassen helpt ziektekiemen, zoals virussen en bacteriën, te verminderen.

Het kan ook helpen om weg te blijven van menigten, handdesinfecterend middel te gebruiken als u uw handen niet kunt wassen en het vermijden van het aanraken van uw gezicht waar mogelijk.

Griep- of longontstekingvaccins kunnen ook helpen het risico op infectie te verminderen. Uw behandeling en ziekte kunnen echter van invloed zijn op uw geschiktheid voor levende vaccins.

Vermijd vallen

Omdat multipel myeloom botten verzwakt, is het belangrijk om verwondingen zoals vallen te voorkomen. Voorkom vallen waar mogelijk door uw beperkingen te kennen, indien nodig hulpmiddelen te gebruiken en leuningen te installeren in delen van het huis waar u een valrisico kunt hebben.

Een diagnose van multipel myeloom kan overweldigend zijn, maar nieuwe ontwikkelingen in behandelingen kunnen mogelijk de algehele prognose en overleving helpen verbeteren. De ontwikkeling van proteasoomremmers zoals Velcade (bortezomib), Kryprolis (carfilzomib) en Ninlaro (ixazominb) zijn veelbelovend gebleken in zowel het verhogen van de overlevingskans als het verbeteren van de resultaten voor mensen met deze aandoening. Met de juiste behandeling en veranderingen in levensstijl, kunt u de impact van deze ziekte op uw levensduur minimaliseren.