De opties voor directe en indirecte tandheelkundige restauratie

Restauratie is een term die in de tandheelkunde wordt gebruikt om de reparatie van een ontbrekende of beschadigde tandstructuur te beschrijven. Restauraties worden geclassificeerd als direct of indirect.BDirecte restauraties zijn reparaties aan de binnenkant van de mond (vullingen), terwijl indirecte restauraties buiten de mond worden gemaakt en vervolgens in een afzonderlijke procedure aan de tand of de ondersteunende tandstructuur worden bevestigd (voorbeelden zijn veneers en kronen). Wat voor u geschikt is, hangt af van het probleem waarmee u wordt geconfronteerd, maar uw persoonlijke voorkeuren kunnen ook een rol spelen bij uw besluitvorming.BB

Directe restauratie

Bij directe tandheelkundige restauratie wordt al het werk in de mond gefabriceerd en voltooid. De procedure, gewoonlijk vullen genoemd, omvat het plaatsen van een kneedbare substantie in een voorbereide en gereinigde holte. Het materiaal wordt vervolgens uitgehard om de structuur (en soms het uiterlijk) van de beschadigde tand te herstellen.

Vullingen zijn een van de meer conservatieve manieren om een ​​tand te repareren en vaak de minst ingrijpende. Er zijn drie materialen:Bmeestal hiervoor gebruikt:

• Zilveramalgaam is een verbinding die bestaat uit 50% kwik en 50% zilver, tin, zink en koper. De voordelen van zilveramalgaam zijn lage kosten, eenvoudige installatie en uitzonderlijke sterkte en duurzaamheid. Aan de andere kant is het niet esthetisch en is het vatbaar voor uitzetting en samentrekking. Hierdoor kan een tand barsten, of kunnen voedsel en bacteriën vast komen te zitten en tandbederf in de hand werken. Ook het gebruik van kwik blijft controversieel.BB

• Composietvullingen, gemaakt van synthetische harsen, zijn enorm populair omdat ze kunnen worden afgestemd op de tint van uw tand. Ze zijn echter veel duurder dan zilveramalgaamvullingen en minder duurzaam, waardoor ze om de vijf jaar moeten worden vervangen.BB
• Glasionomeervullingen worden gemaakt door silicaatglaspoeder en polyacrylzuur te mengen tot een gehard, crèmekleurig hechtmiddel.BDe vullingen zijn relatief zwak en worden voornamelijk gebruikt op melktanden en niet-bijtende tandoppervlakken. Aan de positieve kant zijn ze redelijk geprijsd, verschuiven of krimpen ze niet en bevatten ze fluoride-afgevende verbindingen die tandbederf kunnen voorkomen.

Een andere vorm van directe restauratie is directe tandheelkundige binding.BDit verwijst naar de procedure waarbij een stopverfachtig bindmiddel wordt gebruikt om scheuren te herstellen, tanden opnieuw vorm te geven of openingen tussen tanden te verkleinen. Het hechtmiddel wordt gevormd en getint om te passen bij de optimale esthetiek van de tand en wordt vervolgens in uw mond gedroogd met een uithardingslamp.

Indirecte restauratie

Bij indirecte tandheelkundige restauratie vindt de fabricage plaats buiten de mond.BVoorbeelden zijn onder meer veneers, kronen, bruggen, implantaten, inlays en onlays. Terwijl sommige mensen zullen verwijzen naar kunstgebittenBals een vorm van indirecte restauratie, de term is meestal van toepassing op een permanente of semi-permanente tandheelkundige inrichting in plaats van een verwijderbare.

Omdat de procedures meer werk vergen (zoals een tandafdruk, tandpreparatie, fabricage en een tijdelijk fineer, brug of kroon), zijn ze vaak kostbaar. Aan de positieve kant kunnen ze het esthetische uiterlijk van uw tanden verbeteren of een stabielere, duurzamere oplossing bieden wanneer de schade ernstig of uitgebreid is.BB

Een van de meest voorkomende indirecte herstelopties:

• Veneers, ook wel indirecte tandhechting genoemd, zijn dunne schelpen van porselein die het glazuur van een beschadigde, bevlekte of misvormde tand kunnen vervangen of bedekken.BZe worden vervaardigd met behulp van een afdruk van uw tanden en zijn vooral wenselijk omdat hun kleur en doorschijnendheid uw natuurlijke tandglazuur nabootsen.

• Tandkronen, ook wel tandkapjes genoemd, zijn apparaten die het tandoppervlak volledig bedekken.BZe worden meestal met tandcement aan een voorbereid oppervlak gehecht, wat zowel de sterkte als het uiterlijk van een tand verbetert. Kronen kunnen zijn gemaakt van metaal (zoals goud of titanium), keramiek (zoals zirkonia, silica of aluminiumoxide) of een metaal-keramiekcomposiet.
• Bruggen zijn kunsttanden die tussen echte tanden worden aangebracht om een ​​leemte op te vullen waar tanden zijn verwijderd of ontbreken.BDe natuurlijke tanden die de brug ondersteunen, worden abutments genoemd. Een brug kan ofwel vast zijn (verbonden met twee landhoofden), vrijdragend (verbonden met één landhoofd) of worden vastgelijmd (gecementeerd aan aangrenzende landhoofden). De brug is meestal gemaakt van porselein, metaal of porselein dat op metaal is gesmolten (PFM).

• Implantaten zijn tandheelkundige apparaten die operatief in het kaakbot worden gefixeerd.BHet implantaat kan worden gebruikt om een ​​kroon en een brug te ondersteunen. De procedure vereist vaak verschillende stappen om een ​​tijdelijke prothese te maken, de beschadigde tand te verwijderen, de implantatieplaats voor te bereiden, de permanente prothese te vervaardigen en het implantaat aan te brengen. Eenmaal voltooid, kan het drie tot zes maanden duren voordat het nieuwe bot zich rond het implantaat heeft gevormd (versteend) en op zijn plaats vastzit.

• Inlays zijn vergelijkbaar met vullingen, maar in plaats van kneedbare materialen te gebruiken, worden ze gemaakt van een tandafdruk met porselein, goud of een harscomposiet.BDe gegoten inlay, die het uiterlijk van een natuurlijke tand nabootst, wordt vervolgens op zijn plaats gecementeerd. Inlays zijn minder vatbaar voor krimp dan vullingen en worden meestal aangegeven wanneer bederf of een breuk uitgebreid is.
• Onlays zijn uitgebreidere versies van inlays.BIn plaats van een gebied van breuk of verval te herstellen, zou een onlay alle afgebroken tandjes vervangen. Een onlay verschilt van een kroon doordat het slechts een deel van een tand bedekt, niet het hele ding.