Een overzicht van aandoeningen van de witte bloedcellen

Witte bloedcelaandoeningen treden op wanneer u te veel of te weinig witte bloedcellen heeft. Witte bloedcellen, ook wel bekend als leukocyten, zijn een van de vier soorten cellen waaruit bloed bestaat. Ze worden aangemaakt in het beenmerg en spelen een belangrijke rol in je immuunsysteem.

Artsen kunnen deze cellen meten met een test die een aantal witte bloedcellen (WBC) wordt genoemd. Wanneer het aantal witte bloedcellen abnormaal hoog is, suggereert dit meestal dat uw immuunsysteem een ​​ziekte of infectie bestrijdt. Als ze te laag zijn, suggereert dit dat een ziekte, auto-immuunziekte of andere aandoening uw immuunsysteem heeft verzwakt.

Hoewel u geen medische aandoening kunt diagnosticeren op basis van het aantal witte bloedcellen, kan de test vaak het eerste teken van een ziekte zijn en zelfs een aanwijzing zijn voor wat voor soort ziekte u heeft.

Dit artikel bespreekt de verschillende soorten aandoeningen van de witte bloedcellen, hoe ze te herkennen en hun oorzaken, diagnose en behandeling.

Types

Een stoornis verwijst naar elke aandoening die de normale werking van het lichaam verstoort. Witte bloedcelaandoeningen vallen in twee categorieën:

• Leukopenie: een afname van het aantal witte bloedcellen, die kan worden veroorzaakt doordat cellen worden vernietigd of doordat er niet genoeg cellen worden aangemaakt

• Leukocytose: een toename van het aantal witte bloedcellen, wat een normale reactie van het immuunsysteem kan zijn, maar ook wordt veroorzaakt door bepaalde kankerachtige of niet-kankerachtige ziekten

Er zijn ook vijf hoofdtypen witte bloedcellen, die elk een specifieke functie hebben:

• Monocyten: Frontlinieverdedigers die alles aanvallen wat het immuunsysteem als abnormaal beschouwt

• Lymfocyten: bloedcellen die immuuneiwitten produceren, antilichamen genaamd, die zich richten op specifieke ziekteverwekkende organismen en deze bestrijden

• Neutrofielen: bloedcellen die voornamelijk bacteriële infecties bestrijden

• Eosinofielen: bloedcellen die voornamelijk parasitaire infecties bestrijden

• Basofielen: bloedcellen die ontstekingen helpen veroorzaken om infecties, ziekten of toxines te bestrijden

Sommige ziekten treffen slechts één type witte bloedcel, terwijl andere er veel treffen. Lymfatische leukocytose treft bijvoorbeeld alleen lymfocyten, terwijl neutrofiele leukocytose alleen neutrofielen aantast. Het type aangetaste cellen kan artsen helpen erachter te komen met wat voor soort aandoening ze te maken hebben.

Symptomen

Symptomen van aandoeningen van de witte bloedcellen kunnen variëren op basis van de onderliggende oorzaak, hoewel sommige mensen asymptomatisch (zonder symptomen) kunnen zijn. Als zich symptomen ontwikkelen, kunnen deze vaak niet-specifiek zijn. Er kan zelfs een overlap in symptomen zijn tussen leukopenie en leukocytose.

Oorzaken

Er zijn veel verschillende oorzaken van aandoeningen van de witte bloedcellen. Sommige zijn te wijten aan een ernstige infectie, een auto-immuunziekte, genetica of kankers die de bloedcellen of het beenmerg aantasten.

Andere zijn behandelingsgerelateerd of worden veroorzaakt door problemen met andere typen bloedcellen, zoals rode bloedcellen. Sommige zijn volledig idiopathisch, wat betekent dat ze van onbekende oorsprong zijn.

Enkele van de aandoeningen van de witte bloedcellen die verband houden met leukopenie zijn onder meer:

• Aplastische anemie: een zeldzame aandoening waarbij het lichaam stopt met het produceren van voldoende nieuwe bloedcellen

• Auto-immuunneutropenie: een aandoening waarbij uw immuunsysteem per ongeluk neutrofielen aanvalt en vernietigt

• Congenitale neutropenie: een genetische aandoening waarbij het lichaam niet genoeg neutrofielen maakt

• Cyclische neutropenie: een zeldzame genetische aandoening waarbij de productie van neutrofielen elke 21 dagen of zo daalt

• Chronische granulomateuze ziekte: een genetische aandoening die ervoor zorgt dat bepaalde witte bloedcellen niet goed werken en zich abnormaal gedragen

• Tekorten aan leukocytadhesie: een groep zeldzame genetische aandoeningen die het vermogen van de witte bloedcellen om infecties te bestrijden aantasten

Enkele van de aandoeningen van de witte bloedcellen die verband houden met leukocytose zijn:

• Chronische idiopathische neutrofilie: een aandoening waarbij neutrofielen zonder duidelijke reden aanhoudend verhoogd blijven

• Hemolytische anemie: een aandoening waarbij rode bloedcellen sneller afsterven dan ze worden gemaakt, vaak als gevolg van een onderliggende genetische of auto-immuunoorzaak

• Idiopathische trombocytopenie: een aandoening waarbij uw immuunsysteem per ongeluk bloedstollende cellen, bloedplaatjes genaamd, aanvalt en vernietigt

• Lymfoom: een groep kankers die begint in cellen van het lymfestelsel

• Lymfatische leukemie: een type bloedkanker dat begint in lymfocyten

• Myeloproliferatieve aandoeningen: omvat zes soorten langzaam groeiende kankers die de overproductie van witte bloedcellen veroorzaken (chronische eosinofiele leukemie, chronische myeloïde leukemie, chronische neutrofiele leukemie, essentiële trombocytopenie, polycythaemia vera en primaire myelofibrose)

Diagnose

Een van de eerste tests die worden gebruikt om een ​​aandoening van de witte bloedcellen te diagnosticeren, is een volledig bloedbeeld (CBC). Deze test meet alle verschillende soorten bloedcellen in een bloedmonster. Het meet ook het aandeel van individuele bloedcellen, wat kan helpen de mogelijke oorzaken te verkleinen.

De laboratoriumresultaten worden vergeleken met een referentiebereik van hoge en lage waarden. Alles tussen de hoge en lage waarden wordt als normaal beschouwd. Alles boven of onder het referentiebereik van waarden wordt als abnormaal beschouwd.

Het referentiebereik voor het totale aantal witte bloedcellen (WBC) kan van laboratorium tot laboratorium verschillen, maar wordt doorgaans als volgt beschreven:

• Mannen: 5.000 tot 10.000 cellen per microliter bloed (cellen/ml)

• Vrouwtjes: 4.500 tot 11.000 cellen/ml

• Pasgeborenen jonger dan twee weken: 9.000 tot 30.000 cellen/ml

• Kinderen en adolescenten: 5.000 tot 10.000 cellen/ml

Als uw resultaten boven of onder normaal zijn, zal uw arts de mogelijke oorzaken onderzoeken. Dit kan een bloeduitstrijkje zijn waarbij een druppel bloed op een glasplaatje wordt geplaatst en onder de microscoop wordt onderzocht om eventuele afwijkingen in de celstructuur op te sporen.

Omdat witte bloedcellen in het beenmerg worden geproduceerd, kan ook een beenmergbiopsie worden besteld om een ​​​​weefselmonster te krijgen voor evaluatie door een patholoog.

Als u nader onderzoek nodig heeft, kunt u worden doorverwezen naar een hematoloog, een arts die gespecialiseerd is in bloedaandoeningen, of een immunoloog, een arts die gespecialiseerd is in aandoeningen van het immuunsysteem.

Behandeling

De behandeling van aandoeningen van de witte bloedcellen verschilt naargelang de oorzaak. Sommige behandelingen worden gebruikt om de ziekte te genezen, terwijl andere de ziekte eenvoudig onder controle houden en onder controle houden. Anderen worden nog steeds gebruikt om de symptomen te verlichten of om het aantal witte bloedcellen te normaliseren.

Mogelijke behandelingen zijn:

• Antibiotica: gebruikt om bacteriële infecties te behandelen

• Antiparasitaire geneesmiddelen: gebruikt voor de behandeling van parasitaire infecties die eosinofilie veroorzaken

• Volbloedtransfusie: wordt gebruikt om de bloedtoevoer aan te vullen als er niet genoeg gezonde bloedcellen zijn

• Koloniestimulerende factoren (CSF): medicijnen die de productie van witte bloedcellen in het beenmerg verhogen

• Glucocorticoïden: een hormoon dat de aanmaak van bloedcellen kan helpen stimuleren

• Immunosuppressiva: medicijnen die de immuunrespons verminderen bij mensen met auto-immuunziekten

• Chemotherapie en bestraling: therapieën die vaak worden gebruikt om kanker te behandelen

• Stamceltransplantatie: gebruikt om bepaalde bloedgerelateerde aandoeningen te genezen, waaronder myeloproliferatieve aandoeningen en aangeboren neutropenie

Samenvatting

Een aandoening van de witte bloedcellen is een aandoening waarbij de witte bloedcellen ofwel abnormaal laag zijn (leukopenie) of abnormaal hoog (leukocytose). Er zijn veel mogelijke oorzaken hiervoor, waaronder infecties, genetische aandoeningen, auto-immuunziekten en, in zeldzame gevallen, kanker. Er zijn zelfs gevallen waarbij de oorzaak onbekend is.

Aandoeningen van witte bloedcellen vereisen vaak uitgebreide tests om de onderliggende oorzaak te achterhalen. Dit kan een compleet bloedbeeld (CBC) en bloeduitstrijkje zijn, maar ook speciale procedures zoals een beenmergbiopsie.

De behandeling van een aandoening van de witte bloedcellen verschilt per oorzaak. Hoewel sommige aandoeningen ernstig zijn en agressieve behandelingen vereisen, zoals chemotherapie, kunnen andere relatief gering zijn en weinig tot geen behandeling vereisen.

Er is een breed scala aan aandoeningen van de witte bloedcellen, waarvan sommige ernstiger zijn dan andere. Velen zijn chronische gezondheidsproblemen, wat betekent dat u op de lange termijn nauw moet samenwerken met uw arts om uzelf gezond te houden.

Dat gezegd hebbende, betekent het hebben van een abnormaal hoog of abnormaal laag aantal witte bloedcellen niet noodzakelijk dat u een ernstige ziekte heeft. Sommige aandoeningen zijn gemakkelijk te behandelen, terwijl andere mogelijk geen bekende oorzaak of symptomen hebben.

Als uw aantal witte bloedcellen abnormaal is, probeer dan niet te snel conclusies te trekken. Werk in plaats daarvan samen met uw arts om tot een diagnose te komen. Als u niet begrijpt wat een testresultaat betekent, vraag dan uw arts om uitleg, zodat u volledig kunt deelnemen aan eventuele behandelingsbeslissingen.