Roodvonk is een infectie veroorzaakt door groep A streptokokken (groep A streptokokken), dezelfde bacterie die verantwoordelijk is voor keelontsteking. Ook bekend als scarlatina, wordt het gekenmerkt door uitslag en een rode tong. Het treft hoogstwaarschijnlijk kinderen tussen 5 en 15 jaar en treft zelden of nooit volwassenen. Hoewel roodvonk ooit een gevaarlijke kinderziekte was, is het nu zeer goed te behandelen en ongebruikelijk in het grootste deel van de wereld.
:max_bytes(150000):strip_icc()/scarlet-fever-overview-1958805_fin-b03dd028ce63461c8bbdecef8eff4ff5.png)
Symptomen van roodvonk
Roodvonk begint meestal met koorts, keelpijn en andere bekende symptomen van een streptokokkeninfectie, zoals hoofdpijn en koude rillingen.
Na dag twee verschijnt er een schuurpapierachtige uitslag op de huid, wat helpt om roodvonk te onderscheiden van keelontsteking van de tuinvariëteit.De uitslag zal enige tijd aanhouden nadat de eerste symptomen van roodvonk op de behandeling hebben gereageerd. Soms zal de huid op bepaalde delen van het lichaam enkele weken vervellen.
Hoewel het niet vaak voorkomt, kan roodvonk zich ontwikkelen na een streptokokkeninfectie van de huid, zoals impetigo. In plaats van te beginnen als een keelinfectie, zou roodvonk beginnen met tekenen van infectie rond een brandwond of wond.
In zeer zeldzame gevallen kan roodvonk leiden tot ernstige gezondheidsproblemen op de lange termijn, waaronder reumatische koorts en nierproblemen. Maar het is belangrijk om te weten dat dergelijke complicaties hoogst ongebruikelijk zijn en gemakkelijk kunnen worden voorkomen door roodvonk (en andere streptokokken) snel te behandelen met een volledige antibioticakuur.
Oorzaken
Groep A-streptokokkenbacteriën zijn verantwoordelijk voor vele soorten infecties, waaronder keelontsteking en bepaalde huidinfecties. De bacteriën die behoren tot de stam van groep A-streptokokken die roodvonk veroorzaakt, produceren een toxine dat verantwoordelijk is voor de rode uitslag en “aardbeientong” die unieke kenmerken van de ziekte zijn.
Groep A-streptokokkenbacteriën reizen via druppeltjes geïnfecteerde vloeistof die in de lucht komen wanneer een geïnfecteerde persoon hoest of niest.Als u iets aanraakt waarop de bacteriën zijn geland en vervolgens uw mond, ogen of neus aanraakt, kunt u geïnfecteerd raken.
De ziekte verspreidt zich meer in drukke omstandigheden. Handen wassen en hoesten en niezen bedekken kan verspreiding helpen voorkomen. Een kind is nog besmettelijk tot na twee dagen antibiotica.
Diagnose
Roodvonk wordt op dezelfde manier gediagnosticeerd als keelontsteking. Er wordt een keeluitstrijkje genomen en ofwel wordt een snelle streptokokkentest uitgevoerd of het monster wordt gekweekt om te zien of de streptokokkenbacterie aanwezig is.De sneltest kan binnen vijf tot tien minuten een positief resultaat opleveren, maar de resultaten van een kweek kunnen tot twee dagen duren. Beide tests zullen vaak worden uitgevoerd omdat de snelle tests onbetrouwbaar kunnen zijn.
Behandeling
Er zijn twee belangrijke aspecten van de behandeling van roodvonk: het doden van de bacteriën en het verlichten van symptomen.
Een volledige antibioticakuur is van vitaal belang. De meest gebruikte antibiotica zijn penicilline en amoxicilline. Voor mensen die allergisch zijn voor penicilline zijn er tal van veilige alternatieven.
Voor het omgaan met de ongemakkelijke en soms pijnlijke symptomen van roodvonk zijn er verschillende huismiddeltjes en vrij verkrijgbare middelen. Deze omvatten eenvoudige benaderingen om een zere keel te verlichten, zoals het eten van koud voedsel, het drinken van warme vloeistoffen en het gebruik van een kamer om de lucht vochtig te houden. Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s) kunnen koorts verlagen en algemene lichaamspijnen verlichten.
Roodvonk was ooit een zeer gevaarlijke en veel voorkomende kinderziekte. In de 19e eeuw was het verantwoordelijk voor de dood van veel kinderen. Nu het gemakkelijk en effectief kan worden behandeld, is het niet langer de bedreiging die het ooit was. De afgelopen jaren zijn er echter enkele uitbraken geweest. Volgens een rapport uit 2018 in The Lancet begon het aantal roodvonk vanaf 2014 toe te nemen in bijvoorbeeld Engeland en Oost-Azië.
Onderzoekers weten niet precies wat de oorzaak is van de stijging van roodvonk in deze landen, hoewel men denkt dat resistentie tegen bepaalde antibiotica in Azië een rol heeft gespeeld. Maar ondanks de heropflakkering van roodvonk in bepaalde delen van de wereld, is het belangrijk op te merken dat deze ziekte niet langer de gewone plaag van de kindertijd is die het ooit was.
Discussion about this post