Wat is urticaria (netelroos)?

urticaria (netelroos) begint meestal met een rood, jeukend stukje huid en ontwikkelt zich tot een verhoogde rand met duidelijk gedefinieerde randen. Het wordt veroorzaakt door een abnormale immuunrespons. Hoewel dit kan optreden als gevolg van een allergie voor een voedingsmiddel of geneesmiddel, zijn er vaak niet-allergische oorzaken. Symptomen kunnen snel komen en gaan of ze kunnen langdurig zijn. Het uiterlijk kan voldoende zijn voor een diagnose, maar chronische gevallen kunnen allergietesten, een fysieke uitdaging of andere tests vereisen. Antihistaminica worden meestal gebruikt om urticaria te behandelen, hoewel H2-blokkers, corticosteroïden, antidepressiva en geneesmiddelen tegen astma ook kunnen worden voorgeschreven.

Urticaria symptomen

Urticaria kan mensen van elke leeftijd treffen en kan zich op elk deel van het lichaam ontwikkelen, inclusief de handpalmen en voetzolen.

Symptomen worden vaak verward met die van andere aandoeningen, maar aandacht voor deze bepalende factoren kan helpen bij het onderscheiden van urticaria.

De meeste netelroos zijn acuut en zelflimiterend en verdwijnen vanzelf binnen 24 tot 48 uur. Anderen kunnen dagen of weken duren voordat ze volledig zijn opgelost. Gedurende deze tijd is het niet ongebruikelijk dat de netelroos verdwijnt en weer verschijnt. Urticaria kan soms gepaard gaan met een diepgewortelde zwelling van weefsel, bekend als angio-oedeem, die meestal het gezicht, de lippen, de tong, de keel of de oogleden aantast.

Chronische netelroos kan maanden of zelfs jaren aanhouden en kan worden veroorzaakt door stress, hitte, kou en andere fysieke triggers.

Urticaria verschilt van eczeem (atopische dermatitis) doordat eczeem wordt gekenmerkt door droogheid, korstvorming, barsten, sijpelen of bloeden. Netelroos wordt meestal niet op deze manieren beschreven.

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Oorzaken

In grote lijnen zijn alle vormen van urticaria het gevolg van een abnormale immuunrespons.Hoewel een allergie het meest voorkomende voorbeeld is, is het niet de enige oorzaak.

Allergie-geïnduceerde urticaria

Allergie-geïnduceerde urticaria treedt op wanneer het immuunsysteem abnormaal reageert op een anderszins onschadelijke stof en een chemische stof afgeeft die bekend staat als histamine in de bloedbaan. Histamine is een ontstekingsstof die de symptomen van allergie veroorzaakt en de luchtwegen, het maagdarmkanaal en de huid aantast.

Veelvoorkomende triggers van allergie-geïnduceerde urticaria zijn voedsel (inclusief schaaldieren, eieren en noten), medicijnen (inclusief aspirine en antibiotica) en insectenbeten (vooral bijen en vuurmieren).

Chronische idiopathische urticaria

Chronische urticaria is vaak idiopathisch en kan verergeren in tijden van stress. Het exacte pad van de aandoening is onbekend. Bij sommige patiënten worden auto-antilichamen (immuuneiwitten die zich richten op de lichaamseigen cellen) in het bloed aangetroffen, maar deze auto-antilichamen zijn niet noodzakelijk ziekteverwekkend. Het testen op deze auto-antilichamen wordt over het algemeen afgeraden omdat positieve resultaten geen diagnose stellen van chronische urticaria of helpen bij routinematige behandelingsbeslissingen.

Hoewel de aanzettende oorzaak van chronische urticaria anders kan zijn dan door allergie veroorzaakte urticaria, zal de uitkomst hetzelfde zijn (zij het van langere duur). Vrouwen hebben de neiging om meer te worden getroffen dan mannen.

Andere oorzaken

Infecties en ziekten zoals hepatitis, chronische nierziekte, lymfoom en een willekeurig aantal auto-immuunziekten (inclusief lupus, Hashimoto’s thyroïditis en reumatoïde artritis) kunnen zich ook manifesteren bij acute of chronische netelroos.

Diagnose

Urticaria kan meestal worden gediagnosticeerd op basis van een beoordeling van uw medische geschiedenis en het karakteristieke uiterlijk van de uitslag. Laboratoriumtests en beeldvorming zijn over het algemeen niet vereist, tenzij een onderliggende oorzaak wordt vermoed, zoals kanker.

De ernst van een uitbarsting kan worden geclassificeerd op basis van een beoordelingsinstrument dat de urticaria-activiteitsscore (UAS) wordt genoemd. Hiervoor beoordeelt een patiënt subjectief de twee primaire symptomen – de striemen en de jeuk (pruritus) – op een schaal van 0 (lage ziekteactiviteit) tot 3 (ernstige ziekteactiviteit). Een maximale score van 6 betekent vaak dat een patiënt verdere behandeling nodig heeft, vooral als de symptomen chronisch zijn.

Als verder testen nodig is, kan dit een van de volgende dingen inhouden:

• Allergietesten kunnen worden aanbevolen als u een ernstige overgevoeligheidsreactie heeft gehad op voedsel, medicijnen of een insectensteek. Een huidtest of een specifieke IgE-test zijn de twee meest voorkomende vormen van allergietesten.

• Fysieke uitdagingstesten worden gebruikt om te bevestigen dat uw chronische netelroos fysiek wordt veroorzaakt. Dit omvat de toepassing van de verdachte stimuli – zoals ijs, hitte, trillingen, licht of wrijving – op de huid. Oefeningstesten kunnen ook worden gebruikt.

• Huidbiopsie (het verwijderen van een weefselmonster voor laboratoriumevaluatie) is alleen geïndiceerd als de netelroos niet verbetert en er geen andere oorzaak kan worden gevonden. Tenzij er een ongebruikelijke verklaring is voor de striemen, zal een biopsie van een bijenkorf meestal niets abnormaals onthullen.

Behandeling

De meeste acute netelroos zal binnen een paar dagen vanzelf verdwijnen en de jeuk en zwelling kunnen worden verlicht met een nat, koel kompres.

Sterkere antihistaminica kunnen op recept worden verkregen.

Als antihistaminica voldoende zijn om verlichting te bieden, kunnen andere geneesmiddelen worden toegevoegd of vervangen, vooral als de oorzaak niet-allergisch is.

Onder hen:

• H2-blokkers, zoals Pepcid (famotidine) en Tagamet (cimetidine), kunnen in combinatie met antihistaminica worden gebruikt om vasculaire zwelling te verminderen.

• Corticosteroïden, zoals prednison, kunnen de immuunrespons dempen en jeuk en zwelling snel verminderen. Hoewel dit een paar dagen nuttig kan zijn, wordt het over het algemeen niet op lange termijn aanbevolen vanwege de kans op significante bijwerkingen.

• Leukotriene modifiers zoals Accolate (zafirlukast) en Singulair (montelukast) worden vaak gebruikt om astma te behandelen, maar worden ook off-label gebruikt om bepaalde vormen van chronische idiopathische urticaria te behandelen die niet zijn verbeterd met alleen antihistaminica.
• Doxepin is een tricyclisch antidepressivum dat ook werkt als een krachtig antihistaminicum bij gebruik in lage doses.

• Xolair (omalizumab) is een injecteerbaar monoklonaal antilichaam dat effectief is voor de behandeling van chronische vormen van urticaria die niet op antihistaminica hebben gereageerd.

Hoewel netelroos lelijk en ongemakkelijk kan zijn, zijn ze meestal niet ernstig. Als ze echter uw kwaliteit van leven gaan verstoren, vraag dan uw zorgverlener om een ​​verwijzing naar een allergoloog die tests kan uitvoeren om de oorzaak te achterhalen.

In zeldzame gevallen kunnen netelroos ontstaan ​​als onderdeel van een mogelijk levensbedreigende allergie die bekend staat als anafylaxie. Als uw netelroos gepaard gaat met zwelling van het gezicht, moeite met ademhalen, snelle hartslag, braken en/of verwardheid, bel dan 911 of laat iemand u naar de dichtstbijzijnde eerste hulp brengen. Indien onbehandeld, kan anafylaxie leiden tot shock, coma, hart- of ademhalingsfalen en overlijden.