Overzicht linkerbundeltakblok

Linker bundeltakblok (LBBB) is een abnormaal patroon dat te zien is op een elektrocardiogram (ECG). Meer specifiek geeft het aan dat de elektrische impuls van het hart niet op de gebruikelijke manier over de hartkamers wordt verdeeld.

LBBB is belangrijk omdat het vaak aangeeft dat er een of andere vorm van onderliggende hartziekte aanwezig is. Aan de andere kant impliceert een rechter bundeltakblok geen onderliggende hartaandoening. Daarom moet iedereen met de diagnose linkerbundeltakblok op hun ECG een hartevaluatie ondergaan.

In dit artikel worden de symptomen, oorzaken, diagnose en behandeling van LBBB uitgelegd.

Bundeltakfunctie

De bundeltakken maken deel uit van de elektrische “bedrading” van het hart. Het zijn de paden die de elektrische impuls van het hart gelijkmatig door de ventrikels verspreiden, en zorgen voor de gecoördineerde samentrekking van de twee ventrikels.

Bij linker bundeltakblok is de bundeltak die de elektrische impuls naar de linker hartkamer verdeelt geheel of gedeeltelijk geblokkeerd. Deze blokkade vertraagt ​​de reactie van de linker hartkamer. Als gevolg hiervan wordt de rechterventrikel geactiveerd en samengetrokken voordat de linkerventrikel wordt geactiveerd.

Bij iemand wiens hart verder gezond is, kan deze verminderde functie triviaal zijn. Bij mensen met hartfalen en een linkerventrikelejectiefractie verminderd tot minder dan 50%, kan het linkerbundeltakblok echter een significante afname van de hartefficiëntie veroorzaken.

Deze verminderde efficiëntie kan de verslechtering van hartfalen versnellen en de symptomen aanzienlijk verergeren.

Symptomen

LBBB is vaak asymptomatisch. Als u echter naast LBBB nog andere hartaandoeningen heeft, is de kans groter dat u symptomen krijgt. Symptomen kunnen zijn:

• Kortademigheid
• Vermoeidheid
• Syncope (flauwvallen)

Oorzaken

De primaire oorzaak van LBBB is gedilateerde cardiomyopathie, een hartziekte waarbij een verzwakt hart niet normaal kan samentrekken. Terwijl de hartspier deze zwakte probeert te compenseren, rekt hij uit en wordt hij groter.

Meestal kunnen artsen geen oorzaak voor gedilateerde cardiomyopathie identificeren. Bepaalde dingen kunnen echter het risico op het ontwikkelen van de ziekte verhogen, waaronder:

• Genetica
• Infecties die kunnen leiden tot hartschade (ziekte van Lyme en Chagas ziekte)
• ischemie (gebrek aan zuurstof naar levend weefsel)

• Hypertensie (hoge bloeddruk)

• Sommige medicijnen (antracyclines)
• Alcoholmisbruik
• hiv
• Peripartum cardiomyopathie (zwangerschapsgerelateerd hartfalen)
• Infiltratieve cardiomyopathieën (een groep hartaandoeningen waarbij abnormale stoffen in het hart ervoor zorgen dat het niet goed werkt)

Diagnose

Linker bundeltakblok produceert karakteristieke veranderingen op een ECG. Dus artsen kunnen deze aandoening meestal diagnosticeren door deze testresultaten te onderzoeken.

De standaard ECG-opname toont 12 verschillende weergaven van de elektrische activiteit van het hart. Tien elektroden (of “leads”) die aan het lichaam zijn bevestigd, zenden deze beelden uit.

QRS-complex

Het gedeelte van het ECG dat het QRS-complex wordt genoemd, vertegenwoordigt de elektrische impuls die over de ventrikels wordt verdeeld.

Omdat beide ventrikels gelijktijdig worden gestimuleerd, is het QRS-complex doorgaans relatief smal – meestal tussen 0,08 en 0,1 seconden. Het QRS-complex is echter veel breder met een linkerbundeltakblok, vaak groter dan 0,12 seconden.

Artsen kunnen de elektrische activiteit van het hart onderzoeken om een ​​idee te krijgen van de locatie van verschillende hartproblemen. Bij een linker bundeltakblok lijkt het brede QRS-complex bijvoorbeeld rechtop in bepaalde afleidingen en naar beneden in andere.

Differentiële diagnoses

De meeste mensen met een linker bundeltakblok hebben een of andere vorm van onderliggende hartziekte. Dus iedereen van elke leeftijd die LBBB heeft, moet een hartevaluatie ondergaan om te zoeken naar onderliggende hartaandoeningen.

De meest voorkomende comorbiditeiten zijn:

• Gedilateerde cardiomyopathie
• Coronaire hartziekte (CAD)
• hypertensie
• Hartfalen
• Hypertrofische cardiomyopathie
• Valvulaire hartziekte

In één onderzoek had 47,7% van de mensen met een linkerbundeltakblok ook een hoge bloeddruk.

Als u CAD-risicofactoren heeft, kan uw arts aanvullende tests bestellen, waaronder:

• Echocardiogram

• Stresstest met beeldvorming

Als uw arts na een grondige hartevaluatie geen aanwijzingen voor een hartaandoening vindt, vooral als u jonger bent dan 50 jaar, is de prognose redelijk goed. In deze gevallen wordt het linker bundeltakblok beschouwd als een goedaardige, incidentele ECG-bevinding.

Behandeling

Voor mensen zonder onderliggende hartziekte is behandeling misschien niet nodig. Cardiale resynchronisatietherapie (CRT) of een pacemaker kunnen echter opties zijn voor mensen met een onderliggende aandoening.

CRT

Mensen met aanzienlijk hartfalen kunnen goede kandidaten zijn voor cardiale resynchronisatietherapie (CRT). CRT is een type pacemaker die de samentrekking van de ventrikels opnieuw coördineert. Het kan de hartefficiëntie aanzienlijk verbeteren bij mensen met LBBB en hartfalen.

Tenzij er een reden is om een ​​CRT-pacemaker in te brengen om de functie van de ventrikels opnieuw te coördineren, hebben de meeste mensen met LBBB nooit een pacemaker nodig. In sommige gevallen kan de aanwezigheid van LBBB echter wijzen op een onderliggende hartaandoening.

Chronische pacemakertherapie

De typische permanente pacemaker stimuleert het hart vanuit een stimulatielead in de rechter hartkamer. Omdat de elektrische impuls van de pacemaker de rechterventrikel vóór de linkerventrikel stimuleert, hebben mensen met permanente pacemakers in feite een door een pacemaker geïnduceerd linkerbundeltakblok.

Om deze reden gebruiken sommige deskundigen nu routinematig CRT-pacemakers (die een door een pacemaker geïnduceerd linkerbundeltakblok vermijden) bij mensen met verminderde ejectiefractie die volledig afhankelijk zijn van permanente pacemakers.

Als u een onderliggende hartaandoening heeft, kan het elektrische signaal van het hart op verschillende manieren worden verstoord. Wanneer dat gebeurt, kan zich uiteindelijk aanzienlijke bradycardie (trage hartslag) ontwikkelen. Dan heeft u mogelijk een permanente pacemaker nodig. Alleen al om deze reden moeten mensen met LBBB ervoor zorgen dat ze regelmatig medisch worden gecontroleerd.

Samenvatting

LBBB is een aandoening waarbij elektrische hartimpulsen zich niet op een evenwichtige manier verdelen. Vaak, maar niet altijd, duidt de aanwezigheid van LBBB op een onderliggende hartaandoening. De meest voorkomende hartaandoening die leidt tot LBBB is gedilateerde cardiomyopathie.

Artsen diagnosticeren LBBB tijdens een ECG. Als er geen onderliggende hartaandoening aanwezig is, heeft u mogelijk geen behandeling nodig. Een CRT-pacemaker of permanente pacemaker kan echter nodig zijn wanneer er sprake is van een hartaandoening, met name hartfalen.

Als u de diagnose LBBB heeft gekregen, moet u een hartevaluatie ondergaan om te zoeken naar een onderliggende hartaandoening. Wees gerust dat niet iedereen met LBBB een hartaandoening heeft, maar het is belangrijk om het uit te sluiten.