Een overzicht van glaucoom

Glaucoom verwijst naar een groep ziekten die schade aan de oogzenuw veroorzaken. De oogzenuw, die meer dan een miljoen zenuwvezels bevat, verbindt het oog met de hersenen. Deze belangrijke zenuw is verantwoordelijk voor het transporteren van beelden naar de hersenen.

De optische zenuwvezels vormen een deel van het netvlies dat ons zicht geeft. Deze zenuwvezellaag kan beschadigd raken wanneer de oogdruk (intraoculaire druk) te hoog wordt. Na verloop van tijd zorgt hoge druk ervoor dat de zenuwvezels afsterven, wat resulteert in een verminderd gezichtsvermogen. Visusverlies en blindheid zullen waarschijnlijk het gevolg zijn als glaucoom onbehandeld blijft.

Symptomen

Glaucoom heeft de bijnaam “de stiekeme dief van het zicht” omdat het vaak onopgemerkt blijft en onomkeerbare schade aan het oog veroorzaakt. In de vroege stadia van de ziekte zijn er meestal geen symptomen. Veel mensen hebben glaucoom, maar zijn zich er niet van bewust, waardoor het een zeer enge, stille oogziekte is.

Naarmate de ziekte vordert, lijkt het zicht te fluctueren en faalt het perifere zicht. Indien onbehandeld, kan het zicht worden verminderd tot tunnelvisie en uiteindelijk tot totale blindheid.

Oorzaken

Glaucoom treedt meestal op wanneer vocht in het oog zich ophoopt, waardoor een hogere druk ontstaat dan het oog kan weerstaan. Het kanaal dat verantwoordelijk is voor het afvoeren van deze vloeistof raakt verstopt, waardoor een goede afvoer wordt voorkomen.

In andere gevallen kan het oog meer vocht produceren dan normaal en kan het gewoon niet snel genoeg worden afgevoerd, waardoor een hogere intraoculaire druk ontstaat. Onderzoekers weten niet precies waardoor sommige mensen vatbaarder zijn voor dit probleem.

Andere oorzaken kunnen zijn: trauma, genetische aandoeningen en een lage bloedtoevoer naar de oogzenuw.

Risicofactoren

Het hebben van een hoge intraoculaire druk verhoogt het risico op het ontwikkelen van glaucoom. Degenen van 40 jaar en ouder die Afro-Amerikaans zijn, hebben ook een verhoogd risico. Iedereen van 60 jaar loopt meer risico, vooral Mexicaans-Amerikanen.

Bovendien lopen mensen met een familiegeschiedenis van glaucoom een ​​hoger risico om glaucoom te ontwikkelen. Het hebben van systemische ziekten zoals diabetes, hoge bloeddruk en hartproblemen verhogen ook uw risico. Andere risicofactoren zijn onder meer bijziendheid en direct trauma aan het oog.

Types

Er zijn twee hoofdtypen glaucoom: chronisch of primair openhoekglaucoom (POAG) en acuut geslotenhoekglaucoom.

• Chronisch glaucoom: Openhoekglaucoom beschadigt het oog zonder waarschuwingssignalen. Het is het meest voorkomende type glaucoom en wordt vaak het ‘stille type’ genoemd. Schade treedt in de loop van de tijd op, meestal zonder voorafgaande kennisgeving.

• Acuut geslotenhoekglaucoom: Geslotenhoekglaucoom treedt snel op. Een “aanval” kan een rood, pijnlijk oog en symptomen veroorzaken zoals gezichtspijn, hoofdpijn, wazig zicht, regenboogkleurige halo’s rond lichten, misselijkheid en braken. Het is een ernstig medisch noodgeval.

Hoe het wordt gediagnosticeerd

Uw oogarts kan tonometrie of gonioscopie gebruiken om te testen op glaucoom.

• Tonometrie: een belangrijke test bij de diagnose van glaucoom is tonometrie. Een tonometer meet de oogdruk, beter bekend als intra-oculaire druk.

• Gonioscopie: Gonioscopie kan worden uitgevoerd om naar de ooghoek te kijken om te detecteren of deze open of gesloten is. Een inspectie van de gezondheid van de oogzenuw is ook belangrijk bij het beoordelen van eventuele schade als gevolg van glaucoom. Als schade wordt vermoed, kan de arts uw algehele gezichtsveld meten met een geautomatiseerde perimeter of uw zenuwvezellaag analyseren met scanning laser oftalmoscopie.

Behandelingsopties

Het doel van de behandeling van glaucoom is het verminderen van de oogdruk tot een niveau waarbij geen schade meer optreedt.

• De behandeling wordt gegeven in de vorm van oogdruppels op recept en, af en toe, orale systemische geneesmiddelen.

• Het is aangetoond dat laserbehandeling net zo goed werkt als medicijnen om meer schade te voorkomen.
• In bepaalde gevallen waarin medicatie of laserprocedures dit doel niet bereiken, is een operatie nuttig.
• Vaak omvat therapie een combinatie van deze behandelingen.

Het is belangrijk om te begrijpen dat glaucoom niet kan worden genezen, maar kan worden gecontroleerd. Helaas kan verlies van gezichtsvermogen veroorzaakt door glaucoom niet worden teruggedraaid.