Wat is winterslaap?

Myocardium in winterslaap is de term die wordt gebruikt om een ​​deel van de spier te beschrijven die de middelste laag van hartweefsel vormt, het myocard, dat in een rusttoestand is geraakt vanwege een onvoldoende bloedtoevoer. Dit gebeurt vaak als gevolg van coronaire hartziekte (CAD). De spier is niet “gestorven”, maar houdt op te functioneren.

Voor sommige mensen met een myocard die in winterslaap is, zijn delen van de hartspier die ernstig beschadigd en niet-functioneel lijken te zijn nog steeds levensvatbaar en kunnen ze weer tot leven worden gebracht als de bloedtoevoer wordt hersteld.

Het myocardium in winterslaap veroorzaakt meestal geen waarneembare symptomen, hoewel sommige mensen pijn op de borst of kortademigheid ervaren. Een arts kan de aandoening diagnosticeren met gespecialiseerde beeldvormende tests. De behandeling omvat vaak een operatie.

Symptomen

Als u een myocard in winterslaap heeft, is het onwaarschijnlijk dat u dit zult weten op basis van hoe u zich voelt of uw vermogen om te functioneren. Sommige mensen met de aandoening ervaren algemene symptomen die kunnen wijzen op een aantal ziekten of aandoeningen die het hart of de longen aantasten, zoals pijn op de borst of kortademigheid (kortademigheid).

Omdat echter slechts een deel van het hart slapend is en de bloedstroom en oxygenatie niet ernstig worden onderbroken, hebben de meeste mensen met een myocard in winterslaap geen symptomen.

Oorzaken

De myocardiumlaag van het hart bestaat uit dikke spieren die ritmisch samentrekken en ontspannen om bloed te pompen.Het pathofysiologische mechanisme dat ten grondslag ligt aan de winterslaap van het myocard is niet goed begrepen.

Dit is wat bekend is. Als een beer die de winter doorslaapt, is de overwinterende hartspier, ondanks alle schijn, niet dood, maar in plaats daarvan inactief geworden. In deze staat van zelfbeschermende inactiviteit sluit het deel van het aangedane hart alle functies af die niet onmiddellijk kritiek zijn.

Omdat slechts een deel van het hartweefsel inactief wordt, kan het orgaan als geheel blijven pompen, en daarom is het winterslaap-myocard grotendeels asymptomatisch.

De hartspier kan in winterslaap gaan wanneer CAD ernstig genoeg is om myocardischemie te veroorzaken, wat betekent dat de hartspier niet genoeg zuurstofrijk bloed krijgt.

Ophoping van tandplak en cholesterol kan ischemie veroorzaken door kransslagaders gedeeltelijk of volledig te blokkeren en de bloedtoevoer naar het hart in gevaar te brengen, waardoor het zuurstofrijk bloed verhongert. In feite is ischemie waarschijnlijk de reden voor pijn op de borst die optreedt bij het myocard in winterslaap.

Diagnose

Vaak winterslaap myocard als grenzend aan spier die volledig dood is. Daarom is een essentieel aspect van het diagnosticeren van het myocardium in winterslaap het bepalen van de mate waarin de aangetaste hartspier niet-levensvatbaar (dood) is en hoeveel potentieel herstelbaar is. Littekens die zichtbaar zijn op beeldvormende tests onderscheidt de twee.

Cardiale MRI-onderzoeken

Cardiale magnetische resonantie beeldvorming (MRI) stelt een cardioloog in staat om te zien hoeveel bloed de spier bereikt en hoeveel littekenweefsel aanwezig is in vergelijking met gezond weefsel.

Dobutamine Stress Echocardiogram (Echo)

Voor deze test wordt een stimulerend middel, dobutamine genaamd, in een ader geïnjecteerd om het weefsel in winterslaap te “ontwaken” door het hart sneller te laten kloppen.

Het uitvoeren van een echocardiogram op een persoon terwijl deze aan het trainen is, kan ischemie diagnosticeren door segmenten van de hartspier te visualiseren die niet normaal samentrekken wanneer ze onvoldoende zuurstof krijgen.

Onderzoek naar nucleaire beeldvorming

Positron emissie tomografie (PET) scans en single-photon emissie computertomografie (SPECT) scans kunnen de levensvatbaarheid van de hartspier evalueren door de bloedstroom naar het hart te beoordelen en ook hoe het orgaan glucose gebruikt: Gehavend, dood weefsel gebruikt geen glucose maar slaapt spier doet.

Behandeling

Het doel van de behandeling van het myocard in winterslaap is het herstellen van een adequate bloedstroom met vroege chirurgische interventie. Er zijn een aantal chirurgische procedures die dit kunnen bereiken:

• Angioplastiek: voor deze procedure wordt een katheter met een kleine ballon aan het uiteinde in de buurt van het geblokkeerde of vernauwde gebied van een kransslagader ingebracht. Eenmaal op zijn plaats wordt de ballon opgeblazen, waardoor de blokkade tegen de wanden van de slagader wordt samengedrukt, de diameter wordt vergroot en de vrije bloedstroom mogelijk wordt.

• Stentplaatsing: Een stent is een kleine draadgaasbuis die chirurgisch wordt geïmplanteerd om een ​​slagader open te houden en de bloedstroom mogelijk te maken. Stents zijn permanent; plaatsing wordt vaak gecombineerd met dotteren.

• Coronary Artery Bypass Enting (CABG): Bypass-chirurgie is de meest invasieve optie. Bij deze procedure verwijdert een hartchirurg slagaders of aders uit andere delen van het lichaam en gebruikt deze om het bloed rond de verstopte slagader te leiden om de bloedtoevoer naar uw hartspier te leveren. Sommige mensen hebben meer dan één bypass-transplantaat nodig, afhankelijk van het aantal kransslagaders dat beschadigd is. Bypass-chirurgie is een intramurale procedure en vereist enkele dagen in het ziekenhuis.

Als een operatie de bloedstroom naar het myocard in winterslaap met succes herstelt, is de kans groot dat het weefsel kan “ontwaken” en weer kan gaan werken, wat uiteindelijk een significant verschil in kwaliteit van leven zal opleveren. Het is belangrijk op te merken dat de verbetering, zodra de bloedstroom terugkeert naar slapende secties, afhangt van hoe ernstig het hart werd beïnvloed. Het kan soms weken duren voordat de aangetaste delen van de hartspier weer functioneren. Maar als u goed wordt beoordeeld en behandeld voor het overwinteren van het myocardium, is de kans groot dat u uiteindelijk uw hart volledig kunt laten functioneren.