Soorten hiv-uitslag

Huiduitslag is een veel voorkomend symptoom dat gepaard gaat met een infectie met het humaan immunodeficiëntievirus (hiv). In feite zal ongeveer 90% van de mensen met hiv op enig moment uitslag krijgen tijdens hun infectie. Sommige huiduitslag is het gevolg van HIV zelf, en andere worden veroorzaakt door opportunistische infecties (OI’s) of door de medicijnen die worden gebruikt om HIV te behandelen.

Dit artikel zal u helpen meer te weten te komen over huiduitslag die verband houdt met HIV, evenals hoe deze zich presenteren met betrekking tot symptomen en uiterlijk.

HIV-uitslag

Een hiv-uitslag kan optreden als gevolg van een recente hiv-infectie, die meestal binnen twee tot zes weken na blootstelling optreedt. Andere symptomen die gepaard kunnen gaan met deze uitslag zijn onder meer griepachtige symptomen, zoals koorts, koude rillingen en pijn in het lichaam.

Deze uitslag is maculopapulair, wat betekent dat het wordt gekenmerkt door zowel macules als papels. Een macule is een plat en verkleurd deel van de huid, terwijl een papule een kleine verheven bult is.

Seborrheic dermatitis

Seborrheic dermatitis komt vaak voor bij mensen met hiv, meestal in de vroege stadia van hiv, wanneer het bloedbeeld van CD4 (witte bloedcellen die belangrijk zijn voor het bestrijden van infecties) rond de 400 ligt.

Seborrheic dermatitis wordt gekenmerkt door:

• Roodheid
• Roos
• Gele, vette schubben

Seborrheic dermatitis komt voor op delen van de huid met veel talgklieren (olieklieren), zoals op de hoofdhuid. Bij mensen met hiv presenteert seborrheic dermatitis zich vaak veel ernstiger. Het is waarschijnlijk ook diffuus (verspreid over een groot gebied).

De behandeling zal variëren afhankelijk van de ernst. Volwassenen en kinderen met een milde vorm van seborrheic dermatitis worden behandeld met topische ketoconazol 2%, een antischimmelcrème, evenals lokale corticosteroïden.

Eosinofiele folliculitis

Eosinofiele folliculitis (EF) is een inflammatoire huidaandoening. Bij mensen met hiv is het een van de meest voorkomende huidaandoeningen en treedt meestal op wanneer het CD4-aantal van een persoon lager is dan 250.

Symptomen van eosinofiele folliculitis kunnen zijn:

• jeuk
• Roodheid
• Puisten (bultjes met pus)

Eosinofiele folliculitis treft meestal het gezicht, de hoofdhuid, de nek en de romp.

Het kan worden behandeld met:

• Fototherapie: het gebruik van ultraviolet (UV) licht om huidaandoeningen te behandelen

• Topische steroïden met matige tot hoge potentie: steroïde medicijnen die rechtstreeks op de huid worden aangebracht

• Verzachtende middelen: Hydraterende crèmes en zalven

• Antihistaminica: een soort allergiemedicatie die wordt gebruikt om allergische reacties te behandelen

Antiretrovirale therapie (ART) blijft echter de hoeksteenbehandeling van hiv en geeft de beste, meest blijvende resultaten.

Hoewel de oorzaak van eosinofiele folliculitis onduidelijk is, is het gekoppeld aan schimmelinfecties, bacteriële infecties en Demodex folliculorum, een soort mijt. Er wordt gedacht dat EF een folliculaire overgevoeligheidsreactie of een auto-immuunreactie op talg of olie kan zijn.

Papulaire jeukende uitslag

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Papulaire jeukende uitslag komt vrij vaak voor bij mensen met hiv, met een gerapporteerde prevalentie van 11%-46%. Het komt vaker voor in gevorderde stadia van HIV, meestal wanneer het CD4-aantal van een persoon lager is dan 200.

Een papulaire jeukende uitslag wordt gekenmerkt door jeukende papels op de armen, benen, gezicht en romp.

De oorzaak van een papulaire jeukende uitslag is niet volledig begrepen. Een overgevoeligheid voor insectenbeten en een vorm van chronische recall-reactie op insectenantigenen als gevolg van HIV-geassocieerde immuundysregulatie kunnen echter de schuld zijn.

De behandeling omvat antihistaminica en lokale corticosteroïden.

Andere aandoeningen waarbij papulaire jeukende uitslag vaak voorkomt, zijn onder meer:

• Netelroos: dit is huiduitslag als reactie op een irriterend middel.

• Voorbijgaande acantholytische dermatose: ook bekend als de ziekte van Grover, dit is een jeukende uitslag op de romp van het lichaam.

• Prurigo simplex: dit is een chronische, jeukende huidaandoening die huidknobbeltjes en laesies veroorzaakt.

Xerotisch eczeem

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Xerotisch eczeem is een veelvoorkomend type hiv-uitslag die wordt gekenmerkt door ernstige droogheid en jeuk. Het treedt meestal op wanneer het CD4-aantal onder de 200 daalt. Het komt het meest voor en is ernstig tijdens de wintermaanden.

Wanneer xerotisch eczeem zich ontwikkelt bij een gevorderde HIV-infectie, kan dit gepaard gaan met verworven ichthyosis en het wasting-syndroom.

Cytomegalovirus (CMV) Huiduitslag

Een opportunistische infectie (OI) treft mensen met een verzwakt immuunsysteem, terwijl een AIDS-definiërende aandoening aangeeft dat iemand AIDS heeft. CMV is een van de 23 AIDS-definiërende aandoeningen die meestal optreden wanneer het CD4-aantal lager is dan 100.

CMV verschijnt als kleine, verhoogde, purpurische, roodachtige papels en macules. CMV kan zich bijna manifesteren als andere laesies, zoals niet-genezende perianale of vulvaire ulcera. Diagnostische tests zullen een CMV-uitslag onderscheiden van een infectie met herpes simplex of varicella zoster (die waterpokken en herpes zoster veroorzaakt).

Chronische CMV-infectie wordt behandeld met Zigran (ganciclovir), een antiviraal middel.

Prurigo Nodularis

Prurigo nodularis is een huidaandoening die extreem jeukende en symmetrische papulonodulaire laesies veroorzaakt, meestal op de extensoroppervlakken van de armen en benen. De oorzaak is nog onbekend, maar er wordt aangenomen dat dit te wijten is aan verschillende factoren.

Behandelingsopties omvatten:

• antihistaminica
• Topische corticosteroïden
• Fototherapie
• Oraflex (benoxaprofen), een niet-steroïde anti-inflammatoir geneesmiddel (NSAID)
• Steroïde injecties in de knobbeltjes

Als iemand met hiv prurigo nodularis ontwikkelt, moeten ze worden gecontroleerd op de ontwikkeling van neuropathie, wat zenuwpijn is.

Geneesmiddelovergevoeligheid

Geneesmiddelovergevoeligheid is een ongunstige reactie van het immuunsysteem op een bemiddeling. Bij mensen met hiv lopen deze patiënten, gezien de vele geneesmiddelen die worden gebruikt om de infectie onder controle te houden, een hoger risico op het ontwikkelen van overgevoeligheid voor geneesmiddelen.

Milde gevallen van overgevoeligheid voor geneesmiddelen hebben meestal betrekking op een maculopapulaire uitslag met een vertraagde allergische reactie, die gewoonlijk binnen één tot zes weken optreedt.

De behandeling van overgevoeligheid voor geneesmiddelen vereist een veelzijdige aanpak, aangezien het moeilijk is om te weten welke geneesmiddelen de reactie veroorzaken. Milde gevallen vereisen vaak geen stopzetting van het medicijn. Als de medicijnen echter moeten worden gestopt, moet een patiënt nauwlettend worden gecontroleerd.

Stevens-Johnson-syndroom/toxische epidermale necrose

Deze foto bevat inhoud die sommige mensen aanstootgevend of storend kunnen vinden.

Zie foto

Stevens-Johnson-syndroom (SJS) en toxische epidermale necrolyse (TEN) zijn ernstige vormen van overgevoeligheid voor geneesmiddelen. SJS wordt gedefinieerd als huidbetrokkenheid van minder dan 10%, terwijl TEN wordt gedefinieerd als huidbetrokkenheid van meer dan 30%.

SJS en TEN bij mensen met hiv zijn uiterst zeldzaam en worden gekenmerkt door:

• Koorts
• Malaise (algemeen gevoel van onwel zijn)
• Symptomen van bovenste luchtweginfectie (hoesten, rhinitis, pijnlijke ogen en spierpijn, spierpijn)
• Blaarvorming en erosies op het gezicht, de romp, de ledematen en de slijmvliezen

Complicaties zijn onder meer sepsis en orgaanfalen. Geneesmiddelen die het meest worden geassocieerd met SJS en TEN bij mensen met hiv zijn onder meer:

• Anticonvulsiva
• Bèta-lactam antibiotica
• Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s)
• sulfonamiden

De behandeling omvat ook:

• Stoppen met het medicijn dat de SJS of TEN veroorzaakt
• Vloeistofvervanging
• Nutritionele beoordeling (kan sondevoeding via de neus nodig hebben)
• Temperatuurregeling (warme omgeving, nooddeken)
• Pijnverlichting en management
• Extra zuurstof en, in sommige gevallen, intubatie met mechanische ventilatie

Overzicht

Huiduitslag kan een oorzaak en een gevolg zijn van een hiv-infectie. Als iemand vermoedt dat hij hiv heeft en uitslag krijgt, moet hij zo snel mogelijk beginnen met ART om de effecten te verzachten.

Het starten van ART zodra u weet van uw hiv-diagnose is absoluut noodzakelijk om het risico op ziekteprogressie, ernstige complicaties en vroegtijdig overlijden te verminderen. HIV is een ongelooflijk behandelbare aandoening. Praat met uw arts over eventuele zorgen die u heeft.