Relapsing-remitting stoornissen en symptomen

Uw zorgverlener heeft mogelijk gezegd dat de aandoening waarbij u bent gediagnosticeerd, zoals multiple sclerose, reumatoïde artritis of andere auto-immuunziekten, een terugval- en remittingpatroon heeft. Wat betekent dat en wat moet u weten als u op zoek gaat naar een ondersteuningssysteem om u te helpen met uw aandoening om te gaan?

Definitie

Een relapsing-remitting-stoornis betekent dat de symptomen soms erger zijn (recidief) en andere keren zijn verbeterd of verdwenen (remitting). Tijdens een chronische pijnterugval zou de pijn gedeeltelijk of volledig aanwezig zijn. Tijdens een remissie zou de pijn echter afnemen en zou er weinig of geen behandeling nodig zijn.

Recidiverende en remitting-condities kunnen bepaalde patronen volgen, of ze kunnen stoppen en beginnen met schijnbaar geen rijm of reden. Sommige remissies worden verergerd door extra verwondingen of andere factoren.

Omdat ziektesymptomen komen en gaan bij relapsing-remitting stoornissen, kunnen patiënten vaak in slaap worden gesust met de valse overtuiging dat ze van hun ziekte zijn genezen, terwijl ze in feite alleen in remissie zijn.

Soorten relapsing-remitting ziekten

Er zijn in feite verschillende soorten relapsing-remitting ziekten die kunnen worden geïllustreerd met drie aandoeningen in het bijzonder.

Relapsing-Remitting Multiple Sclerose (RRMS). Ongeveer 85 procent van de mensen met multiple sclerose heeft aanvankelijk wat wordt beschouwd als relapsing-remitting disease, omdat ze vaak zowel actieve als inactieve fasen hebben. Deze auto-immuunziekte, algemeen bekend als relapsing-remitting multiple sclerose (RRMS), heeft vaak verergerende ontstekingsaanvallen die de neurologische functie beïnvloeden. De terugvallen worden vaak gevolgd door perioden van remissie, waarin de symptomen verbeteren. Veelvoorkomende symptomen van RRMS zijn problemen met het gezichtsvermogen, darm- en blaasproblemen, vermoeidheid, gevoelloosheid, stijfheid en problemen met geheugen of informatieverwerking. Uiteindelijk zullen veel van deze mensen evolueren naar secundair progressieve multiple sclerose waarbij er een progressie van symptomen is, maar minder of geen terugvallen.

Reumatoïde artritis (RA) is een andere auto-immuunziekte die vaak wordt geclassificeerd als een relapsing-remitting stoornis. Reumatoïde artritis, die ervoor zorgt dat het immuunsysteem delen van het lichaam aanvalt, tast het weefsel in de gewrichten aan. Deze aanvallen veroorzaken ontstekingen die kunnen leiden tot stijfheid en hevige pijn en kunnen langdurige en progressieve schade aan de gewrichten veroorzaken. Ontstekingssymptomen van RA kunnen koorts, zweten, gewichtsverlies en vermoeidheid zijn. Er zijn verschillende soorten medicijnen die de ziekte voor langere tijd in remissie kunnen brengen, afhankelijk van de ernst van de ziekte.

Systemische Lupus Erythematosus (SLE), een auto-immuunziekte, volgt ook vaak een remitting en recidiverend verloop. Systemische lupus erythematosus komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen en kan op elke leeftijd toeslaan. Rassen die het meest door deze ziekte worden getroffen, zijn Afro-Amerikanen en Aziaten. Episodische symptomen van lupus zijn onder meer ernstige vermoeidheid, gewrichtspijn, zwelling, zweertjes in de mond, haaruitval, koorts, algemeen ongemak, gevoeligheid voor zonlicht, huiduitslag en gezwollen lymfeklieren. Sommige mensen met SLE ontwikkelen ook artritis en de gewrichten van de vingers, handen, polsen en knieën zijn vaak aangetast. Andere SLE-symptomen hangen af ​​van het lichaamsdeel SLE-aanvallen, bijvoorbeeld het hart, de longen, de huid, de nieren of andere organen. Hoewel er geen remedie is voor SLE, is het doel om de symptomen onder controle te houden die kunnen optreden in een patroon van overgeven en terugvallen.

Omgaan met terugvallen

Omgaan met een relapsing and remitting disease is erg moeilijk. We zijn gewoontedieren en kunnen ons redelijk goed aanpassen aan een aandoening die optreedt maar een voorspelbaar patroon volgt. Het verrassingselement in een relapsing-remitting-toestand brengt je echter uit balans en onvoorbereid, net als andere verrassingen in ons leven, goed of slecht. Wanneer dit herhaaldelijk gebeurt, kun je je lichaam gaan wantrouwen, een slecht gevoel.

Behalve dat je je uit balans voelt, kunnen deze terugvallen en remissies je boos maken – en met goede reden. Deze voorwaarden volgen de regels niet en ze spelen niet eerlijk. Het kan frustrerend zijn, vooral wanneer uw symptomen terugkeren wanneer u alles goed doet, of kwijtschelding wanneer u alles verkeerd doet. Omdat woede bij multiple sclerose ook kan worden veroorzaakt door veranderingen in de hersenen, kan het relapsing en remitting-aspect van de ziekte – om een ​​oud gezegde te gebruiken – brandstof op het vuur gooien, kunnen auto-immuunziekten in je geest een diep gevoel van onzekerheid veroorzaken. . Het enige dat niet lijkt te veranderen, is dat verandering onvermijdelijk is.

Zelfs als u een terugval verwacht – als u is verteld en gelezen dat ze zich voordoen – kan het nog steeds een schok zijn als uw symptomen terugkomen. Dit kan nog moeilijker zijn als uw symptomen al enige tijd in remissie zijn.

Sommige mensen vinden het nog moeilijker om met een terugval van symptomen om te gaan dan met de eerste diagnose van hun aandoening. Het is vergelijkbaar voor mensen die een eerste diagnose van kanker hebben en later een recidief hebben. Als je voor het eerst de diagnose krijgt, ben je vaak omringd door familie en vrienden. Ter vergelijking: als je een terugval hebt, is je nieuws “oud nieuws” en genereert het niet vaak dezelfde haast om te helpen.

Bovendien is een terugval een slap-in-the-face herinnering dat je echt een ziekte hebt. Als je de diagnose krijgt en je symptomen verdwijnen vanzelf of met behandeling, kan je geest gemakkelijk voor de gek worden gehouden dat je misschien de uitzondering bent. In tegenstelling tot anderen, zal uw aandoening niet terugkeren, of misschien heeft u in de eerste plaats zelfs de verkeerde diagnose gekregen. Een terugval is een niet-zo-subtiele herinnering dat u een ziekte heeft en dat deze niet zomaar zal verdwijnen.

Omgaan met remissies

Wat sommige mensen misschien zal verbazen, is dat het net zo moeilijk kan zijn om remissies bij een ziekte het hoofd te bieden als bij terugvallen. Heb je jezelf ooit betrapt op een angstig gevoel, je afvragend wanneer de volgende “voet zou vallen?” Een tijdelijke (of langere) onderbreking van een ziekte brengt soms genoeg energie met zich mee om echt over uw ziekte na te denken. Wanneer je te maken hebt met een terugval, concentreer je je erop om door die fase van het proces te komen. Maar wanneer uw toestand afneemt, heeft u tijd om na te denken: “Wat doet deze ziekte met mijn leven?”

Je denkt misschien dat het vinden van een therapeut of het deelnemen aan een steungroep het belangrijkst zou zijn als je een terugval hebt, maar het kan net zo belangrijk zijn om ondersteuning te zoeken als je in remissie bent. Het is dan dat veel van de vragen in je opkomen – de vragen die ervoor zorgen dat je de balans opmaakt van je leven. En het zijn vaak degenen die zelf te maken hebben gehad met terugvallen en remissies die het het beste kunnen begrijpen.