Hoe wordt de diagnose prostaatkanker gesteld?

Als uw arts vermoedt dat u prostaatkanker heeft, zal uw arts tests uitvoeren om de diagnose te bevestigen en de omvang van de ziekte te beoordelen. In dit artikel leert u over het proces van diagnose van prostaatkanker.

Diagnose van prostaatkanker

Screening op prostaatkanker

Het testen van gezonde mannen zonder symptomen op prostaatkanker is controversieel. Er is enige onenigheid tussen medische organisaties over de vraag of de voordelen van testen opwegen tegen de mogelijke risico’s.

De meeste medische organisaties moedigen mannen in de leeftijd van 50 aan om de voor- en nadelen van screening op prostaatkanker met hun artsen te bespreken. De discussie moet een overzicht bevatten van uw risicofactoren en uw behoeften op het gebied van screening.

U kunt overwegen om de besprekingen eerder te starten als u een familiegeschiedenis van prostaatkanker heeft of als u andere risicofactoren heeft.

Prostaatscreeningtests kunnen zijn:

• Digitaal rectaal onderzoek (DRE). Tijdens een DRE steekt uw arts een gehandschoende, gesmeerde vinger in uw rectum om uw prostaat te onderzoeken. De prostaat grenst aan het rectum. Als uw arts afwijkingen in de textuur, vorm of grootte van de prostaatklier constateert, moet u mogelijk verder worden getest.
• Prostaat-specifiek antigeen (PSA) -test. Er wordt bloed afgenomen uit een ader in uw arm en geanalyseerd op PSA. PSA is een stof die van nature door uw prostaatklier wordt aangemaakt. Het is normaal dat er een kleine hoeveelheid PSA in uw bloedbaan zit. Als er echter een hoger dan normaal niveau wordt gevonden, kan dit duiden op prostaatinfectie, ontsteking, vergroting of kanker.

Diagnose van prostaatkanker

Als prostaatkankerscreening een afwijking detecteert, kan uw arts verdere tests aanbevelen om te bepalen of u prostaatkanker heeft of niet, zoals:

• Echografie. Tijdens een transrectale echografie wordt een kleine sonde, ongeveer de grootte en vorm van een sigaar, in uw rectum ingebracht. De sonde maakt gebruik van geluidsgolven om een ​​afbeelding van uw prostaatklier te maken.
• Magnetische resonantiebeeldvorming (MRI). In sommige situaties kan uw arts een MRI-scan van de prostaat aanbevelen om een ​​gedetailleerder beeld te krijgen. MRI-afbeeldingen kunnen uw arts helpen bij het plannen van een procedure om prostaatweefselmonsters te verwijderen.
• Een monster van prostaatweefsel verzamelen. Om te bepalen of er kankercellen in de prostaat zitten of niet, kan uw arts een procedure aanbevelen om een ​​monster van cellen uit uw prostaat te nemen (prostaatbiopsie). Prostaatbiopsie wordt vaak gedaan met behulp van een dunne naald die in de prostaat wordt ingebracht om weefsel te verzamelen. Het weefselmonster wordt in een laboratorium geanalyseerd om te bepalen of er kankercellen aanwezig zijn of niet.

Bepalen of prostaatkanker agressief is

Wanneer een biopsie de aanwezigheid van kanker bevestigt, is de volgende stap het bepalen van de mate van agressiviteit (graad) van de kankercellen. Een arts in een laboratorium onderzoekt een monster van uw kankercellen om te bepalen hoeveel kankercellen verschillen van de gezonde cellen. Een hogere graad duidt op een agressievere kanker en de kans op verspreiding is groter.

Technieken die worden gebruikt om de agressiviteit van de kanker te bepalen, zijn onder meer:

• Gleason-score. De meest gebruikelijke schaal die wordt gebruikt om de graad van prostaatkankercellen te evalueren, wordt een Gleason-score genoemd. Gleason-scores combineren twee getallen en kunnen variëren van 2 (niet-agressieve kanker) tot 10 (zeer agressieve kanker). De meeste Gleason-scores die worden gebruikt om prostaatbiopsiemonsters te beoordelen, variëren van 6 tot 10. Een score van 6 duidt op een laaggradige prostaatkanker. Een score van 7 duidt op een middelmatige prostaatkanker. Scores van 8 tot 10 duiden op hoogwaardige kankers.
• Genomisch testen. Genomische tests analyseren uw prostaatkankercellen om te bepalen welke genmutaties aanwezig zijn. Dit type test kan u meer informatie geven over uw prognose. Maar het is niet duidelijk wie het meeste baat heeft bij deze informatie, dus de tests worden niet veel gebruikt. Genomische tests zijn niet nodig voor elke persoon met prostaatkanker, maar ze kunnen in bepaalde situaties meer informatie bieden voor het nemen van behandelbeslissingen.

Bepalen of de kanker zich heeft verspreid of niet

Zodra een diagnose van prostaatkanker is bevestigd, werkt uw arts aan het bepalen van de omvang (het stadium) van de kanker. Als uw arts vermoedt dat de kanker zich buiten uw prostaat heeft verspreid, kunnen een of meer van de volgende beeldvormende onderzoeken worden aanbevolen:

• Botten scan
• Echografie
• Computertomografie (CT) -scan
• Magnetische resonantie beeldvorming (MRI)
• Positron-emissietomografie (PET) -scan

Uw arts zal helpen bepalen welke tests het beste zijn voor uw individuele situatie.

Uw arts gebruikt de informatie van deze tests om uw kanker een stadium te geven. Stadia van prostaatkanker worden aangegeven met Romeinse cijfers van I tot IV. De laagste stadia geven aan dat de kanker beperkt is tot de prostaat. In stadium IV is de kanker buiten de prostaat gegroeid en kan deze zijn uitgezaaid naar andere delen van het lichaam.