Geloof doorzettingsvermogen en ervaring

Geloofsdoorzettingsvermogen is de neiging om aan overtuigingen vast te houden, zelfs als bewijs aantoont dat die overtuigingen verkeerd zijn. Dit is geen pathologische aandoening, maar eerder een inherent menselijk gedrag.

Ze zullen zich concentreren op ervaringen die hun standpunt ondersteunen, maar zullen alle ervaringen negeren, ook die van henzelf, die het bewijs leveren dat ze ongelijk hebben.Ze zullen hetzelfde doen met andere soorten bewijs.

Soorten overtuigingen van doorzettingsvermogen

Er zijn drie hoofdtypen van doorzettingsvermogen:

1) Zelfindrukken – Overtuigingen over het zelf, inclusief wat iemand gelooft over zijn capaciteiten en vaardigheden, inclusief sociale vaardigheden, en lichaamsbeeld.

2) Sociale indrukken – Overtuigingen over specifieke anderen, bijvoorbeeld een beste vriend of een ouder.

3) Sociale theorieën – Overtuigingen over hoe de wereld werkt, inclusief hoe mensen denken, voelen, handelen en met elkaar omgaan.

Sociale theorie overtuigingen kunnen zowel indirect als direct worden geleerd. Dat betekent dat ze kunnen worden geleerd door ervaring als lid van een bepaalde samenleving (socialisatie) of dat ze kunnen worden onderwezen.

Als het indirect wordt geleerd, hebben kinderen de neiging om te leren wat er van hen en van anderen wordt verwacht, simpelweg door observatie en door een deelnemend lid van de samenleving te zijn. Ze zullen leren wat het betekent om een ​​zoon, een dochter, een man, een vrouw te zijn, en het gedrag dat bij deze verschillende rollen hoort. Als het rechtstreeks wordt geleerd, wordt kinderen – en volwassenen – geleerd wat ze moeten geloven. Ze kunnen in de kerk, op school of door hun ouders onderwezen worden.

Dit zou mogelijk kunnen verklaren waarom het vaak moeilijk is om mensen hoogbegaafdheid en hoogbegaafde kinderen te laten begrijpen.