Hoe scholen een hoogbegaafde leerling kunnen identificeren

Terwijl ouders zich misschien afvragen hoe hoogbegaafde kinderen eruit zien om te zien of hun kind er hetzelfde uitziet, is het moeilijk om een ​​kind als hoogbegaafd te categoriseren omdat niet iedereen het eens is over de definitie van ‘begaafd’.

Toch hebben psychologen en opvoeders voldoende onderzoek gedaan naar hoogbegaafde kinderen om een ​​profiel te geven van de eigenschappen die deze kinderen meestal hebben. Scholen bekijken deze eigenschappen samen met IQ-tests en andere prestatiescores om hen te helpen hoogbegaafde leerlingen te identificeren.

De federale overheid verplicht geen programma’s voor hoogbegaafden op scholen, en slechts 29 staten hebben mandaten en/of fondsen bestemd voor programma’s voor hoogbegaafden. Uw directeur of beheerder van het schooldistrict kan informatie verstrekken over het begaafde onderwijs dat beschikbaar is op de school van uw kind.

IQ-scores

Intelligentiequotiënt (IQ)-tests kunnen worden gebruikt om hoogbegaafdheid bij sommige kinderen te bepalen. Afhankelijk van welke test wordt gebruikt, is het begaafde IQ-bereik als volgt:

• Licht begaafd: 115 tot 129
• Matig begaafd: 130 tot 144
• Hoogbegaafd: 145 tot 159
• Uitzonderlijk begaafd: 160 tot 179
• Hoogbegaafd: 180 of hoger

Deze bereiken zijn gebaseerd op een standaard belcurve. De meeste mensen vallen tussen de 85 en 115, waarbij 100 de absolute norm is. Dit bereik wordt als normaal beschouwd.

Uitzonderlijk talent

Uitzonderlijk talent is het vermogen om een ​​vaardigheid uit te voeren op een niveau dat gewoonlijk pas op latere leeftijd wordt bereikt, soms pas in de volwassenheid. Een 3-jarige kan lezen als een derdeklasser of een 9-jarige kan piano spelen als een 18-jarige die jarenlang heeft gestudeerd.

Als het uitzonderlijke talent van het kind zich in een niet-academisch gebied bevindt, zoals muziek of kunst, wordt het door de school mogelijk niet als hoogbegaafd aangemerkt, omdat de meeste tests voor hoogbegaafde programma’s gebaseerd zijn op academische vaardigheden of prestaties.

Scholen kunnen in plaats van of in aanvulling op IQ-tests andere methoden gebruiken om hoogbegaafdheid te identificeren. Individuele of groepsvaardigheidstests, gestandaardiseerde prestatietests en beoordelingen van klaswerk kunnen scholen helpen bepalen wie toegang krijgt tot hun hoogbegaafde programma’s.

Hoge prestatie

Hoogbegaafde kinderen zijn meestal, maar niet altijd, goede presteerders. Zelfs als ze geen goede cijfers halen in de klas, scoren ze vaak hoog op prestatietests, meestal tussen de 95 en 99 percentielen.

Deze kinderen leren graag. Hun interesse in leren, gecombineerd met het vermogen om nieuwe concepten snel op te pikken en ze gemakkelijk te onthouden, stelt hoogbegaafde kinderen in staat om te slagen.

Hoogbegaafde kinderen worden echter vaak niet gemotiveerd om te slagen op school door externe beloningen zoals cijfers. Hoge presteerders daarentegen worden gemotiveerd door zaken als lof, hoge cijfers en de achting van hun leeftijdsgenoten.

Identificatie-uitdagingen

Er zijn bepaalde eigenschappen die worden gezien bij hoogbegaafde kinderen waarop scholen niet kunnen of kunnen testen. Deze eigenschappen kunnen een uitdaging vormen als het gaat om het voldoen aan de definitie van hoogbegaafdheid van uw staat en het verkrijgen van educatieve programma’s voor uw kind.

• Verhoogde gevoeligheid komt zo vaak voor bij hoogbegaafde kinderen dat het een van de kenmerken is die hen onderscheidt van andere kinderen. Hoogbegaafde kinderen kunnen emotioneel gevoelig zijn, huilen om wat anderen als triviaal beschouwen, of ze kunnen fysiek gevoelig zijn, last hebben van t-shirtlabels of soknaden.

• Intrinsieke motivatie betekent dat hoogbegaafde leerlingen hun motivatie van binnenuit halen, in plaats van externe beloningen zoals stickers of zelfs cijfers. Ze worden gemotiveerd door interesse en uitdaging. Zelfs als een hoogbegaafd kind niet presteert op school, kan het thuis nog steeds alleen leren en presteren.

• Non-conformiteit zorgt ervoor dat hoogbegaafde kinderen de noodzaak niet zien om erbij te horen, de regels te volgen of huiswerk te maken dat zij als zinloos beschouwen. Deze eigenschap kan leiden tot het ironische resultaat van academisch onderpresteren, wat frustrerend kan zijn voor zowel het kind als de ouder.

Als u denkt dat uw kind hoogbegaafd is en baat zou hebben bij speciale programmering, vraag dan aan uw schoolbestuur of zij tests kunnen uitvoeren. Als uw kind toch als hoogbegaafd test, vraag dan om huisvesting van het schooldistrict, zodat uw kind op zijn eigen niveau kan leren en plezier kan blijven hebben van school.

Overweeg ook manieren waarop u extra leermogelijkheden buiten school kunt bieden. Schrijf uw kind in voor buitenschoolse activiteiten waar zij aan deelnemen, bezoek musea en organisaties die zijn gericht op de interesses van uw kind, en kijk naar hogeschool- en universiteitsprogramma’s die zijn gericht op hoogbegaafde basis- en middelbare scholieren.