Versmalling van het lumen in de darmen

Het lumen is de opening in een buisvormige lichaamsstructuur die is bekleed met lichaamsweefsel dat bekend staat als een epitheelmembraan. Voorbeelden van lichaamsstructuren met een lumen zijn de dikke darm, dunne darm, aders en slagaders.

De naam komt van het Latijnse lūmen, waarvan één betekenis “licht” is. Dit komt waarschijnlijk omdat het lumen een opening in een buis is, en licht zal door een buis gaan.

De grootte van het lumen in de darm kan worden gemeten om te bepalen of de darmwand verdikt. Wanneer de darmwanden dikker worden en het lumen smaller wordt, kan dit leiden tot problemen zoals vernauwingen (vernauwde delen van de darm).

Intestinaal lumen

In de darmen is het lumen de opening in de darmen. Het wordt omgeven door de andere delen van de darmwand: de mucosa, de submucosa, de muscularis en de serosa.

Om voedsel door de darmen te laten gaan, moet het lumen helder, open en vrij zijn van structurele problemen die een obstructie kunnen veroorzaken. Bij mensen met inflammatoire darmaandoeningen (IBD) kan het lumen worden aangetast.

IBD gaat door perioden van actieve ziekte en remissie. In tijden van actieve ziekte is er een ontsteking die de oppervlaktelaag (slijmvlieslaag) van de darm aantast, wat zweren kan veroorzaken. Omdat de ziekte onder controle is en de zweren op de binnenste darmwand op sommige plaatsen genezen, kan er littekenweefsel ontstaan.

De herhaalde cyclus van ontsteking en genezing kan het littekenweefsel zo opbouwen dat het resulteert in een verdikking van de darmwand.

Wanneer het lumen smaller begint te worden

Littekenweefsel is niet zo flexibel als gewoon weefsel en gedraagt ​​zich daarom anders. Wanneer er littekenweefsel in de darm is, wordt het lumen aangetast en kan het vernauwd of verstopt raken (geblokkeerd).

Het vernauwde deel van het lumen wordt een strictuur genoemd. Het afvalmateriaal kan het lumen niet gemakkelijk passeren, wat kan leiden tot pijn, darmobstructies of andere complicaties.

Stricturen worden meestal vaker geassocieerd met de ziekte van Crohn dan met colitis ulcerosa, maar ze kunnen bij beide vormen van IBD voorkomen.

De reden hiervoor is dat de ziekte van Crohn overal in het spijsverteringskanaal kan voorkomen, van de mond tot de anus, en meerdere lagen van de darmwand kan aantasten. Colitis ulcerosa treft meestal alleen de dikke darm en het rectum, en de ontsteking die het veroorzaakt is over het algemeen beperkt tot de slijmvlieslaag aan de oppervlakte.

Bij de ziekte van Crohn bevinden de vernauwingen zich meestal in de dunne darm en bij colitis ulcerosa bevinden de vernauwingen zich meestal in het rectum.

Stricturen kunnen erg lastig zijn voor mensen met IBD omdat ze ervoor zorgen dat voedsel niet door de darmen kan bewegen. Met vernauwingen die erg smal zijn, begint voedsel een back-up te maken in de darm. Dit kan leiden tot een darmobstructie en er kunnen symptomen zijn van pijn, braken, diarree of obstipatie.

In sommige gevallen kunnen obstructies in het ziekenhuis worden behandeld met een neussonde (NG) en andere methoden, maar sommige vernauwingen zijn zo geavanceerd dat ze geopereerd moeten worden. Zonder operatie kunnen de obstructies blijven optreden.