Wat is het verband tussen transverse myelitis en multiple sclerose?

Transversale myelitis is een ontstekingsaandoening die optreedt wanneer het eigen immuunsysteem van een persoon het ruggenmerg op één niveau of segment aanvalt. Deze misplaatste aanval beschadigt myeline, een vettige omhulling die zenuwvezels bedekt.

Omdat myeline de overdracht van snelle zenuwimpulsen mogelijk maakt, kunnen de aangetaste zenuwen in het ruggenmerg bij beschadiging niet goed communiceren met de rest van het lichaam. Dit kan vervolgens leiden tot een verscheidenheid aan symptomen, zoals sensorische of bewegingsproblemen en blaas-/darmstoornissen.

Het verband tussen myelitis transversa en multiple sclerose (MS) is interessant omdat myelitis transversa alleen kan optreden, maar ook kan optreden als gevolg van een onderliggend ziekteproces, zoals MS.

In feite is myelitis transversa soms de eerste aanwijzing dat iemand zelfs MS heeft, of dat hij in de nabije toekomst MS zal ontwikkelen.

Symptomen

Transversale myelitis kan zich vrij plotseling ontwikkelen, zoals in uren tot dagen, of langzaam, gedurende één tot vier weken.

De symptomen van transverse myelitis kunnen de volgende zijn:

• Zintuiglijke stoornissen: de meeste mensen ervaren een gordel- of bandachtig gevoel rond hun romp dat gevoelig kan zijn voor aanraking; abnormale sensaties (bijvoorbeeld een branderig gevoel, gevoelloosheid of tintelingen) worden dan gevoeld onder de “band”.

• Zwakte: Spierzwakte begint meestal in de benen (volledige of gedeeltelijke verlamming kan optreden) en kan zich uitbreiden naar de armen.

• Blaas- en darmproblemen: problemen kunnen variëren van verhoogde urinefrequentie en incontinentie tot moeite met urineren en constipatie.

• Pijn: De pijn wordt vaak omschreven als scherp en komt voor in de rug, extremiteiten of buik.

• Overig: Andere mogelijke symptomen zijn seksuele disfunctie, vermoeidheid en depressie.

Types

Er zijn een paar verschillende soorten transversale myelitis – en het type dat een persoon heeft, beïnvloedt zijn risico om uiteindelijk MS te ontwikkelen:

• Gedeeltelijke transversale myelitis
• Volledige transversale myelitis
• Longitudinaal uitgebreide myelitis transversa (LETM)

Gedeeltelijke transversale myelitis betekent dat de ontsteking over het ruggenmerg fragmentarisch of niet volledig is, dus symptomen onder het ruggenmergsegment zijn meestal milder en asymmetrisch.

Volledige transversale myelitis betekent dat er volledige of bijna volledige neurologische gebreken zijn onder het ontstoken ruggenmergsegment.

Longitudinaal uitgebreide myelitis transversa betekent dat de ontsteking gelijk is aan of langer is dan drie ruggengraatsegmenten – dus een alarmerend meer wijdverspreide, ernstige ontsteking van het ruggenmerg.

Onderzoek heeft uitgewezen dat tot een derde van de mensen met gedeeltelijke transversale myelitis met een normale magnetische resonantiebeeldvorming (MRI) van de hersenen uiteindelijk MS ontwikkelt in de volgende vijf tot tien jaar.

Interessant is dat de personen die uiteindelijk MS ontwikkelen, meer kans hebben op sensorische symptomen (in tegenstelling tot bewegings- of motorische symptomen zoals spierzwakte) met hun transversale myelitis.

Ook kinderen die partiële myelitis transversa ontwikkelen, lopen een vijf keer hoger risico om uiteindelijk de diagnose MS te krijgen in vergelijking met kinderen met volledige myelitis transversa.

Oorzaken

Het is belangrijk om te begrijpen dat MS slechts één mogelijke aanhoudende oorzaak is achter transverse myelitis. Andere ontstekingsziekten van het hele lichaam kunnen myelitis transversa veroorzaken, zoals het syndroom van Sjögren, systemische lupus erythematosus of neurosarcoïdose.

Naast een onderliggende ziekte, omvatten andere mogelijke oorzaken van transverse myelitis een auto-immuunreactie op:

• Een kanker die het zenuwstelsel beschadigt
• Een virale infectie (bijvoorbeeld het virus dat waterpokken of gordelroos veroorzaakt, varicella-zoster genoemd)
• Een bacteriële infectie (bijvoorbeeld de bacterie die longontsteking kan veroorzaken, Mycoplasma pneumoniae genaamd)
• Een schimmelinfectie (bijvoorbeeld Aspergillus fumigatus)
• Een parasitaire infectie (bijvoorbeeld Toxoplasma gondii)

Diagnose

De diagnose van transversale myelitis omvat een medische geschiedenis en neurologisch onderzoek, samen met beeldvormende tests, met name een magnetische resonantie beeldvorming (MRI) van de wervelkolom.

Een MRI van de wervelkolom kan de ontsteking in het spinale segment bevestigen en kan worden gebruikt om alternatieve diagnoses uit te sluiten, zoals een hernia of spinale stenose, evenals diagnoses, zoals compressie van het ruggenmerg door kanker, die opkomende medische aandacht vereisen.

Er kunnen ook bloedonderzoeken worden uitgevoerd om infectie of vitaminetekorten uit te sluiten (bijv. vitamine B12 en koper) en/of een ruggenprik om te zoeken naar markers van ontsteking (bijv. hoog aantal witte bloedcellen in het cerebrospinale vocht).

Behandeling

Het primaire doel van de behandeling van myelitis transversa is het verlichten van ontsteking van het ruggenmerg met hoge doses intraveneuze (via de ader) corticosteroïdtherapie. In gevallen waarin een persoon niet reageert op behandeling met corticosteroïden, kan plasmaferese worden uitgevoerd.

Verschillende revalidatietherapieën, met name ergotherapie en fysiotherapie, zijn ook een essentieel onderdeel voor de behandeling van myelitis transversa. Sommige mensen hebben mogelijk klinische revalidatie nodig.

De boodschap hier is dat, hoewel transverse myelitis spontaan kan optreden, het ook kan optreden als gevolg van een onderliggend ziekteproces – en MS is een klassieke. In feite kan myelitis transversa, met name gedeeltelijke myelitis transversa, zelfs de eerste aanwijzing zijn van een dreigende MS-diagnose.

Als bij u of een naaste de diagnose myelitis transversa is gesteld, is het belangrijk om nauwgezette follow-up en monitoring (vaak met MRI’s van de hersenen) met uw neuroloog te bespreken.

Als u uiteindelijk MS krijgt, is het van cruciaal belang om snel met een ziektemodificerend medicijn te beginnen om uw ziekte te vertragen en de progressie van een handicap te vertragen.