Wanneer urineweginfecties tot sepsis leiden
Urosepsis is een aandoening waarbij een urineweginfectie (UTI) leidt tot een systemische infectie die zich via de bloedbaan door het lichaam verspreidt. Het ernstige effect van deze systemische infectie wordt sepsis genoemd.
Maar liefst 25% van de personen die sepsis ontwikkelen, blijkt een UTI als oorzaak van de aandoening te hebben gehad.
Urosepsis is zeer ernstig en kan snel levensbedreigend worden. Zelfs met een snelle diagnose en behandeling kan urosepsis zich ontwikkelen tot een infectie die moeilijk onder controle te krijgen is met medicatie en ondersteunende behandeling. In de meest ernstige gevallen kan sepsis leiden tot orgaanfalen van meerdere systemen.
![Man in ziekenhuisjas met urinemonster](https://www.verywellhealth.com/thmb/XpC-xvUv9J5f-lTry1vt0rWJRXU=/2121x1414/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-758309727-59cf6df5b501e8001005f271.jpg)
Ontwikkeling van Urosepsis
Een UWI is een infectie die een deel van de urinewegen aantast. De urinewegen omvatten de nieren, de urineleiders, de blaas en de urethra. Een infectie in een van deze kan ongemak, pijn, de drang om vaak te plassen en koorts veroorzaken.
De meeste UTI’s worden beschouwd als lagere urineweginfecties en beïnvloeden de blaas (cystitis) en urethra (urethritis). Nier- (pyelonefritis) en urineleiderinfecties komen minder vaak voor en zijn doorgaans ernstiger en kunnen mogelijk schadelijker zijn dan lagere UTI’s.
Vroege identificatie van een UTI, samen met de juiste behandeling, is de beste manier om urosepsis te voorkomen. Het is mogelijk om urosepsis te ontwikkelen zonder eerst symptomen van een UTI te hebben of behandeling te zoeken.
UTI-symptomen
Er zijn veel voorkomende tekenen en symptomen van een UTI en u kunt elke combinatie hiervan ervaren. Sommige mensen kunnen bijvoorbeeld koorts hebben, terwijl anderen zich normaal kunnen voelen, maar een verandering in het uiterlijk van hun urine kunnen opmerken.
De meest voorkomende tekenen en symptomen van een UTI zijn:
- Branden tijdens het plassen
- Bekkenpijn of druk
- Urine met een sterke geur
- Frequente aandrang om te plassen
- verkleurde urine
Symptomen van urosepsis zijn vergelijkbaar met de symptomen van sepsis en kunnen koorts, snelle hartslag, hypotensie (lage bloeddruk), snelle ademhaling en ademhalingsmoeilijkheden omvatten.
Risicofactoren voor Urosepsis
Iedereen die een UTI heeft, kan urosepsis ontwikkelen, maar bepaalde factoren kunnen het waarschijnlijker maken.
Deze factoren verhogen het risico op urosepsis:
- een operatie ondergaan
- Verzwakt immuunsysteem
- Een niertransplantatie ondergaan
- Chronische ziekte
- Recente diagnose van UTI
- Geschiedenis van terugkerende UTI
- Geschiedenis van urosepsis
- Urinewegaandoeningen
- Gevorderde leeftijd
- suikerziekte
- Frequente katheterisatie
- recente katheterisatie
- Onvermogen om de blaas volledig te legen
- Verblijfskatheter (langdurig)
Waarom Urosepsis vaker voorkomt na een operatie?
Er zijn meerdere redenen waarom urosepsis vaak voorkomt na een operatie. Mogelijk heeft u tijdens uw operatie een urinekatheter op zijn plaats en deze kan uren of dagen na uw procedure op zijn plaats blijven.
Het plaatsen van de katheter gebeurt met behulp van een steriele techniek. Een katheter is echter een vreemd lichaam, wat betekent dat deze vatbaar is voor bacteriële besmetting.
Bepaalde soorten operaties verhogen het risico op infectie nog verder. Een operatie die plaatsvindt in of nabij de urinewegen verhoogt het risico op een volgende UWI of urosepsis. Het is bekend dat operaties zoals niertransplantaties, prostaatoperaties en blaasoperaties het risico op urosepsis verhogen.
Behandeling
Als u een UTI of urosepsis krijgt terwijl u een urinekatheter heeft, zal uw katheter waarschijnlijk worden verwijderd en vervangen door een nieuwe (als u er nog een nodig heeft). De verwijderde katheter kan naar het laboratorium worden gestuurd om het type infectie te identificeren.
In alle gevallen is antibiotische therapie noodzakelijk om urosepsis te behandelen. Bloedkweek en gevoeligheid worden soms gedaan om te bepalen welke antibiotica het meest effectief zijn. De meeste mensen ervaren verbetering van tekenen en symptomen binnen 72 uur na antibiotische therapie.
Een echografie, computertomografie (CT) scan of magnetische resonantie beeldvorming (MRI) kan nodig zijn om de bron van de infectie te identificeren.
De behandeling van urosepsis is grotendeels afhankelijk van de ernst van de ziekte. Als u lichte symptomen heeft, kunt u thuis effectief worden behandeld met antibiotica.
Urosepsis kan echter overgaan in septische shock. Als u tekenen van deze complicatie heeft, waaronder verwardheid en orgaanfalen, moet u mogelijk worden opgenomen op de Intensive Care. De behandeling kan bestaan uit IV-antibiotica, bloeddrukbeheersing en geassisteerde beademing.
Discussion about this post