Wetenschappers hebben een verborgen probleem ontdekt in de darmcellen van mensen met inflammatoire darmziekten (IBD). Dit defect blijft actief, zelfs wanneer patiënten zich gezond voelen. Deze ontdekking zou de manier waarop artsen deze ziekte volgen en behandelen kunnen veranderen.
Inflammatoire darmziekte (IBD) is een langdurige aandoening. Hieronder vallen de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. IBD treedt op in het spijsverteringskanaal. Veelvoorkomende symptomen zijn onder meer buikpijn, diarree, rectale bloedingen, vermoeidheid en gewichtsverlies.
Het verloop van IBD is niet voorspelbaar. Patiënten wisselen vaak tussen rustige periodes en plotselinge opflakkeringen. Een opflakkering kan ernstig zijn en vereist soms ziekenhuisopname. Artsen hebben moeite om te voorspellen wanneer een opflakkering zal plaatsvinden.
Het verborgen defect dat onderzoekers ontdekten
Een team van het Walter and Eliza Hall Institute in Australië heeft darmweefsel van IBD-patiënten onderzocht. Deze studie is gepubliceerd in het tijdschrift Science. De onderzoekers werkten voor dit project samen met het Royal Melbourne Hospital.
Het team ontdekte een moleculair defect in de darmcellen. Door dit defect zijn deze cellen vatbaar voor abnormale celdood. Dit proces verloopt onopgemerkt, zelfs bij patiënten die zich prima voelen. Artsen dachten eerder dat celdood bij IBD slechts een bijwerking van ontsteking was. Deze nieuwe bevinding wijst op het tegenovergestelde. Het proces van celdood zou de ziekte juist kunnen aanwakkeren.
Onderzoekers omschrijven dit defect als „smeulend“. Dit betekent dat het probleem nooit volledig verdwijnt. Het blijft op een laag niveau aanwezig, zelfs tijdens remissie. Remissie betekent dat een patiënt geen actieve symptomen vertoont.
Hoe het onderzoek werd uitgevoerd
Het onderzoeksteam verzamelde ongeveer 900 weefselmonsters. Deze monsters waren afkomstig van 80 mensen. Sommige mensen hadden IBD, anderen niet. De onderzoekers gebruikten de monsters om organoïden te kweken. Organoïden zijn kleine, in het laboratorium gekweekte versies van darmweefsel. Dankzij deze methode konden wetenschappers menselijke cellen rechtstreeks bestuderen, in plaats van te vertrouwen op diermodellen.
Het team volgde de patiënten gedurende meer dan twee jaar. Ze ontdekten een duidelijk patroon. Patiënten met een hogere mate van celdood in hun darmen hadden een grotere kans op een terugval. Dit patroon gold zelfs wanneer patiënten geen zichtbare symptomen vertoonden.
Dr. Andre Samson, een van de auteurs van het onderzoek, legde het belang van deze bevinding uit. Hij zei dat zodra bij iemand IBD is vastgesteld, deze aandoening niet meer verdwijnt. Zelfs patiënten zonder symptomen lopen een verborgen risico op een terugval. Hun darmcellen blijven vatbaar voor schade.
Waarom deze ontdekking belangrijk is
De huidige behandelingen voor IBD zijn gericht op het verminderen van symptomen tijdens een opflakkering. Dit nieuwe onderzoek wijst op een ander doel. Artsen zouden zich in plaats daarvan kunnen richten op het stoppen van het celdoodproces zelf. Deze verschuiving zou patiënten kunnen helpen om langer in remissie te blijven.
Deze afwijking treedt al in een vroeg stadium van de ziekte op. Ze is al aanwezig voordat er ernstige symptomen ontstaan. Dit betekent dat betere tests problemen eerder kunnen opsporen. Door vroegtijdige detectie zouden artsen de behandeling kunnen aanpassen voordat een ernstige opflakkering begint.
Dit onderzoek wijst ook op een lacune in de huidige behandeling. Standaardtests kunnen dit moleculaire probleem vaak niet opsporen. Er zouden nieuwe, gevoeliger instrumenten nodig zijn om het bij gewone patiënten op te sporen. Onderzoekers zeggen dat dit werk de basis legt voor dergelijke instrumenten.
Volgende stappen
Deze bevindingen zullen niet onmiddellijk leiden tot een nieuwe test of een nieuw medicijn. Onderzoekers omschrijven de studie als een eerste stap. Wetenschappers moeten nog vaststellen op welke delen van het defect de behandeling gericht kan worden.
Dr. Aysha Al-Ani, een andere auteur van de studie, zei dat de resultaten de weg vrijmaken voor betere voorspellingsinstrumenten. Ze legde uit dat de zorg bij IBD erop gericht is de frequentie en ernst van opflakkeringen te verminderen. Nauwkeurigere moleculaire detectie zou patiënten kunnen helpen in diepe remissie te blijven en zou kunnen leiden tot nieuwe behandelingsopties.
Alleen al in Australië lijden ongeveer 180.000 mensen aan IBD. Wereldwijd leven miljoenen mensen met deze ziekte. Een beter begrip van de verborgen mechanismen ervan zou het leven van veel patiënten kunnen verbeteren. Het zou ook het aantal spoedbezoeken aan het ziekenhuis als gevolg van plotselinge opflakkeringen kunnen verminderen.
Bron van informatie
- Onderzoekers identificeren vroege moleculaire waarschuwingssignalen van inflammatoire darmziekten — EurekAlert!, persbericht van het Walter and Eliza Hall Institute
- Verborgen afwijking in de darmen die mogelijk verklaart waarom IBD steeds terugkomt — ScienceDaily
- Vroege waarschuwingssignalen voor IBD-opflakkeringen geïdentificeerd in darmweefsel — Technology Networks
- Zelfs symptoomvrije IBD-patiënten vertonen darmcellen die vatbaar zijn voor schade, blijkt uit onderzoek — Medical Xpress
- Onderzoekers identificeren vroege moleculaire waarschuwingssignalen van inflammatoire darmziekten — Open Access Government
- Een signaalroute van necroptose naar apoptose ligt ten grondslag aan inflammatoire darmziekten — Origineel onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Science (DOI: 10.1126/science.aeh7112)
Discussion about this post