Herhaalde purulente tonsillitis met koorts

Purulente tonsillitis, ook bekend als streptokokkenfaryngitis of keelontsteking, is een veel voorkomende bacteriële infectie die de keel en amandelen aantast. Deze aandoening wordt gekenmerkt door ontsteking, zwelling en pusvorming in de amandelen, wat leidt tot hevige pijn en ongemak tijdens het slikken.

Een van de meest voorkomende symptomen van purulente tonsillitis is koorts, een gevolg van het feit dat het immuunsysteem van het lichaam de bacteriële infectie afweert. Volgens een studie gepubliceerd in het Journal of Clinical Microbiology ervaart ongeveer 10% -15% van de patiënten met purulente tonsillitis terugkerende koorts, zelfs na een geschikte antibioticabehandeling.

Herhaalde koorts bij purulente tonsillitis kan een teken zijn van een ernstigere infectie, zoals een amandelabces of reumatische koorts. Tonsillair abces is een aandoening waarbij zich een zak met pus in de amandelen vormt, wat leidt tot hevige pijn en slikproblemen, terwijl reumatische koorts een zeldzame complicatie is van onbehandelde keelontsteking die ontstekingen kan veroorzaken in verschillende delen van het lichaam, waaronder het hart.

Daarom moet u medische hulp inroepen als u herhaalde koorts of andere symptomen van purulente tonsillitis ervaart. Uw arts kan een keeluitstrijkje uitvoeren om de diagnose te bevestigen en geschikte antibiotica voorschrijven om de infectie te behandelen.

Behandeling van herhaalde purulente tonsillitis met koorts

De behandelingsopties voor purulente tonsillitis, inclusief de herhaling ervan, zijn afhankelijk van de ernst van de infectie en de onderliggende oorzaak. Hier zijn enkele van de behandelingsopties die kunnen worden aanbevolen:

Antibiotica: Antibiotica zijn de primaire behandeling voor purulente tonsillitis veroorzaakt door een bacteriële infectie, zoals Streptococcus pyogenes. Algemeen voorgeschreven antibiotica zijn penicilline, amoxicilline en cefalosporines. Deze medicijnen helpen de bacteriën die de infectie veroorzaken te doden en verminderen het risico op complicaties. Volgens een Cochrane-review van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken vermindert behandeling met antibiotica de duur van de symptomen, het risico op complicaties en de kans op overdracht van de infectie op anderen.
Chirurgische verwijdering van de amandelen: een operatie om de amandelen weg te snijden kan worden aanbevolen voor patiënten met recidiverende purulente amandelontsteking, vooral als de amandelontsteking aanzienlijke pijn, slikproblemen of andere complicaties veroorzaakt.
Pijnstillers: vrij verkrijgbare pijnstillers zoals paracetamol of ibuprofen kunnen de pijn en het ongemak dat gepaard gaat met purulente tonsillitis helpen verminderen. Keelpastilles of -sprays kunnen ook worden gebruikt om de keel te verdoven en pijn te verminderen.
Huismiddeltjes: Gorgelen met zout water, warme vloeistoffen drinken en voldoende rust nemen, kan ook helpen de symptomen van purulente amandelontsteking te verlichten. Deze middelen worden vaak gebruikt in combinatie met antibiotica of andere behandelingen.
Immunomodulerende therapieën: Immunomodulerende therapieën, zoals intraveneuze immunoglobuline, kunnen worden gebruikt bij patiënten met recidiverende purulente tonsillitis die een onderliggende immunodeficiëntiestoornis hebben.
Veranderingen in levensstijl: Bepaalde veranderingen in levensstijl, zoals stoppen met roken of het vermijden van irriterende stoffen die de keel kunnen irriteren, worden aanbevolen om het risico op herhaling te verkleinen.

Het is essentieel om de instructies van uw arts op te volgen en de volledige behandelingskuur te voltooien, zelfs als uw symptomen verbeteren, om ervoor te zorgen dat de infectie volledig wordt behandeld en om het risico op herhaling te verminderen. Als u terugkerende purulente tonsillitis ervaart, overleg dan met uw arts om de onderliggende oorzaak vast te stellen en om de meest geschikte behandelingsopties voor uw individuele behoeften te bespreken.

Is herhaalde purulente tonsillitis met koorts een teken van nasofaryngeale kanker?

Hebben mensen met herhaalde tonsillitis die pus bevat enig risico op het ontwikkelen van nasofaryngeale kanker?

Herhaalde purulente tonsillitis met koorts is geen teken van nasofaryngeale kanker. Chronische ontsteking of infectie van de amandelen kan echter leiden tot veranderingen in de cellen die de keel bekleden, wat het risico op het ontwikkelen van bepaalde soorten kanker, waaronder neus-keelholtekanker, kan verhogen.

Nasofaryngeale kanker is een zeldzame vorm van kanker die zich ontwikkelt in de nasofarynx, het bovenste deel van de keel achter de neus. De exacte oorzaak van nasofaryngeale kanker is niet bekend, maar bepaalde factoren kunnen het risico op het ontwikkelen van dit type kanker verhogen, waaronder:

Epstein-Barr-virus (EBV) -infectie: EBV is een veel voorkomend virus dat infectieuze mononucleosis kan veroorzaken. Mensen die een EBV-infectie hebben gehad, hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van neus-keelholtekanker.
Familiegeschiedenis: mensen met een familiegeschiedenis van nasofaryngeale kanker hebben een verhoogd risico om de ziekte te ontwikkelen.
Blootstelling aan bepaalde chemicaliën: Bepaalde chemicaliën, zoals formaldehyde en houtstof, zijn in verband gebracht met een verhoogd risico op neus-keelholtekanker.

Als u zich zorgen maakt over het risico op nasofaryngeale kanker, neem dan contact op met uw arts. Uw arts kan beeldvormingstests of een biopsie aanbevelen om het gebied te evalueren en te bepalen of verder onderzoek nodig is of niet. U moet er echter rekening mee houden dat herhaalde purulente tonsillitis met koorts doorgaans geen teken is van nasofaryngeale kanker en dat het risico op het ontwikkelen van dit type kanker relatief laag is.

Concluderend, purulente tonsillitis met herhaalde koorts is een veel voorkomende bacteriële infectie die onmiddellijke medische aandacht vereist. Antibiotica zijn de steunpilaar van de behandeling en het is aangetoond dat ze effectief zijn in het verminderen van de duur van de symptomen en het voorkomen van complicaties. U moet de instructies van uw arts volgen en de volledige antibioticakuur voltooien om een volledige oplossing van de infectie te verzekeren.

Informatiebron:

Bisno AL, Gerber MA, Gwaltney JM Jr, Kaplan EL, Schwartz RH. Praktijkrichtlijnen voor de diagnose en behandeling van groep A streptokokkenfaryngitis. Clin Infect Dis. 2002;35(2):113-25.
Choby BA. Diagnose en behandeling van streptokokkenfaryngitis. Ben Fam-arts. 2009;79(5):383-90.
van Driel ML, De Sutter AI, Keber N, Habraken H, Christiaens T. Verschillende antibioticabehandelingen voor groep A streptokokkenfaryngitis. Cochrane Database Syst Rev. 2013;(4):CD004406.
Nussenbaum B, Bradford CR. Tonsillaire hypertrofie, terugkerende tonsillitis en maligniteit van de tonsillen. Otolaryngol Clin North Am. 2003;36(2):501-17.