Osteoporose is een progressieve botziekte waarbij botdichtheid verloren gaat of er onvoldoende botvorming is. Het resultaat is verzwakte botten en vatbaarheid voor breuken. Osteoporose komt vaker voor bij oudere volwassenen, vooral vrouwen in de menopauze en na de menopauze, maar het kan ook kinderen treffen, in welk geval het juveniele osteoporose wordt genoemd. Deze zeldzame vorm van osteoporose treedt meestal op vlak voor het begin van de puberteit bij voorheen gezonde kinderen. De gemiddelde leeftijd bij aanvang is zeven jaar, met een spreiding van één tot dertien jaar.
Osteoporose kan een ernstig probleem zijn voor jonge mensen omdat het toeslaat op een moment dat ze het grootste deel van hun botmassa opbouwen. Het verliezen van botmassa tijdens deze zeer cruciale tijd kan een kind in gevaar brengen voor een aantal zeer ernstige complicaties, waaronder fracturen.
Symptomen
Het eerste teken dat een kind osteoporose heeft, is pijn in de lage rug, heupen en/of voeten. Het kind kan ook moeite hebben met lopen of mank lopen. Fracturen van de onderste ledematen komen vaak voor, vooral van de knie of enkel.
Juveniele osteoporose kan ook fysieke misvormingen veroorzaken, waaronder:
- gezonken borst
- Verlies van hoogte
- Abnormale kromming van de thoracale wervelkolom, een aandoening die kyfose wordt genoemd. De thoracale wervelkolom verbindt de cervicale wervelkolom boven de lumbale wervelkolom eronder. Het loopt langs de basis van de nek naar de buik en is het enige deel van de wervelkolom dat is verbonden met de ribbenkast.
Oorzaken
Osteoporose bij kinderen is zeldzaam, maar wordt vaak veroorzaakt door een onderliggende medische aandoening. Er zijn twee soorten juveniele osteoporose: secundair en idiopathisch.
De diagnose idiopathische juveniele osteoporose wordt gesteld wanneer de oorzaak van de ziekte niet is vastgesteld.
Secundaire juveniele osteoporose
Secundaire osteoporose komt vaker voor dan idiopathische juveniele osteoporose, maar een exacte prevalentie is niet bekend. Secundaire juveniele osteoporose wordt meestal veroorzaakt door een andere medische aandoening.
Enkele van de ziekten die kunnen leiden tot secundaire juveniele osteoporose bij een kind zijn:
Juveniele artritis (JA): Verschillende soorten JA hebben ziekteprocessen die bijdragen aan de ontwikkeling van osteoporose. Studies bij kinderen met juveniele idiopathische artritis hebben bijvoorbeeld een botmassa die lager is dan verwacht, met name gewrichten die zijn aangetast door artritis. Andere onderzoeken tonen aan dat geneesmiddelen die worden gebruikt om JA te behandelen, zoals prednison, de botmassa negatief kunnen beïnvloeden. Verder kunnen sommige gedragingen die verband houden met JA, zoals het vermijden van fysieke activiteit vanwege pijn, ook de botsterkte en botmassa verminderen.
Type 1-diabetes: Type 1-diabetes, een type diabetes waarbij het lichaam te weinig of geen insuline aanmaakt, komt veel voor bij kinderen en jonge volwassenen. Mensen met diabetes type 1 hebben vaak een slechte botkwaliteit en een verhoogd risico op fracturen. Met het begin van type 1-diabetes bij jongere mensen, wanneer de botmassa nog steeds toeneemt, neemt het risico toe dat een kind secundaire osteoporose ontwikkelt.
Cystic fibrosis (CF): CF is een progressieve, genetische aandoening die terugkerende en aanhoudende longinfecties veroorzaakt en uiteindelijk het vermogen om te ademen in de loop van de tijd beperkt. Longziekte kan de puberteit vertragen en de botgroei van een kind belemmeren, en een vertraagde puberteit zal uiteindelijk leiden tot zwakkere botten.
Malabsorptieziekten: Malabsorptie door darmziekten (bijv. de ziekte van Crohn, coeliakie, enz.) kan de opname van voedingsstoffen uit de darmen verminderen, waaronder calcium uit voeding en vitamine D. Dit kan botverlies vergroten en tot fracturen leiden.
Triadesyndroom bij vrouwelijke atleten: deze aandoening kan ook leiden tot osteoporose bij jonge vrouwen. Het wordt veroorzaakt door een combinatie van gebrek aan energie, slecht eten en gemiste menstruatie.
Medicijnen kunnen ook leiden tot secundaire juveniele osteoporose, waaronder geneesmiddelen voor chemotherapie, anti-epileptica en corticosteroïden. Als uw kind kanker, epileptische aanvallen of artritis heeft, kunt u met zijn of haar zorgverlener praten over het controleren van de botdichtheid.
Levensstijl: soms is juveniele osteoporose gerelateerd aan bepaald gedrag, zoals langdurige immobiliteit of inactiviteit. Ontoereikende voeding, vooral een gebrek aan vitamine D en calcium, kan ook bijdragen aan juveniele osteoporose.
Idiopathische juveniele osteoporose
Hoewel er geen bekende oorzaken zijn voor idiopathische juveniele osteoporose, hebben onderzoekers bevestigd dat genetica een rol speelt bij vroege osteoporose die niet secundair is. Mutaties van bepaalde regulerende eiwitten zijn bijvoorbeeld in verband gebracht met vroege osteoporose met axiale (spinale) en appendiculaire (ledematen) fracturen tijdens de kindertijd.BB
Idiopathische juveniele osteoporose komt minder vaak voor dan secundair. Het lijkt meer jongens dan meisjes te treffen. Het begint ook vóór de puberteit, met een gemiddelde aanvang van 7 jaar. BB
Bij dit type osteoporose kan de botdichtheid van uw kind tijdens de puberteit herstellen. De botdichtheid zal echter nog steeds niet zo normaal zijn als de botmassa later in de volwassenheid piekt.
Diagnose
De diagnose juveniele osteoporose kan een moeilijke diagnose zijn. Botdichtheidsscans zijn de meest nauwkeurige manier om de verlaagde botmassa vroeg te bepalen, maar scannen kan alleen worden gedaan als de zorgverlener van uw kind juveniele osteoporose vermoedt. Deze scans kijken naar het botmineraalgehalte en skeletveranderingen, waaronder botverlies. Deze tests zijn echter niet altijd nauwkeurig en moeten zorgvuldig worden bekeken om de diagnose osteoporose te stellen.
In plaats daarvan zal de zorgverlener van uw kind vertrouwen op tekenen en symptomen die erop wijzen dat uw kind broze botten kan hebben. Dit omvat pijn in de onderrug, heupen en voeten, vergezeld van problemen met lopen. Knie- en enkelpijn en fracturen kunnen een symptoom zijn.
Als een kind geen symptomen vertoont, wordt de diagnose meestal gesteld wanneer een kind botbreuken heeft. Naast het scannen van de botdichtheid, kunnen röntgenfoto’s ook een lage botdichtheid, breuken of een ingeklapte of misvormde wervel (botten van de wervelkolom) aantonen. Helaas zullen röntgenfoto’s osteoporose pas detecteren als er een aanzienlijk verlies van botmassa is opgetreden.
Nieuwere soorten röntgenstraling, waaronder dual-energy X-ray absorptiometry (DXA), dual photon absorptiometry (DPA) en kwantitatieve computertomografie (CAT-scans), kunnen helpen bij een eerdere en nauwkeurigere diagnose van lage botmassa.
Juveniele osteoporose versus osteogenese imperfecta
Osteogenesis imperfecta (OI) is een zeldzame genetische aandoening. Net als juveniele osteoporose staat het bekend om het veroorzaken van zwakke botten die vatbaar zijn voor breuken. Het wordt veroorzaakt door problemen met de hoeveelheid en kwaliteit van botcollageen.
Botcollageen is een hard, onoplosbaar en rubberachtig eiwit dat wordt aangetroffen in botten, spieren, huid en pezen. Kinderen met OI zullen geen normale botmassa bereiken.BDeze aandoening varieert van mild tot ernstig.
Kenmerken van OI zijn onder meer:
- Botten die gemakkelijk breken
- Bot pijn
- Losse of hypermobiele gewrichten (gewrichten met een grotere mobiliteit)
- Lage spierkracht
- Familiegeschiedenis
- Kleine gestalte, vooral in matige tot ernstige gevallen
-
Sclera, een aandoening waarbij het wit van de ogen is getint tot blauw, paars of grijs
- Mogelijk gehoorverlies
- Mogelijk broze tanden, een aandoening die dentinogenesis imperfecta wordt genoemd
De twee belangrijkste kenmerken van OI die het onderscheiden van juveniele osteoporose zijn familiegeschiedenis en sclera. In sommige gevallen kan genetisch onderzoek nodig zijn om OI te onderscheiden van juveniele osteoporose.
Behandeling
Zodra uw kind een diagnose heeft, zal de zorgverlener van uw kind een specifiek behandelplan willen ontwikkelen. De behandeling is meestal gericht op het beschermen van de wervelkolom en andere botten tegen fracturen. Het is ook gebaseerd op de ernst van de ziekte.
Net als hun leeftijdsgenoten hebben kinderen met secundaire osteoporose een dieet nodig dat rijk is aan vitamine D en calcium. Ze moeten ook zoveel mogelijk lichaamsbeweging krijgen, gezien de beperkingen van hun gezondheid.
De bron behandelen
De behandeling hangt voornamelijk af van de oorzaak van de symptomen van osteoporose. Bij secundaire juveniele osteoporose zal de zorgverlener van uw kind de onderliggende oorzaak willen identificeren en behandelen.
Als een onderliggende medische aandoening de bron is, omvat dit ook het diagnosticeren en behandelen van die ziekte. Bij medicatie-geïnduceerde juveniele osteoporose is het het beste om de primaire aandoening te behandelen met de laagste effectieve medicatiedosis of een alternatieve en effectieve behandeling te vinden.
Oefening
U moet uw kind aanmoedigen om regelmatig aan lichaamsbeweging te doen. Vraag uw gezinskinderarts om een verwijzing naar een fysiotherapeut of inspanningsfysioloog. Deze persoon kan helpen bij het opstellen van een trainingsprogramma dat de gezondheid van de botten bevordert, veilig is en het risico op fracturen vermindert.
![Oefening en juveniele osteoporose.](https://www.verywellhealth.com/thmb/jAHQmpjYolxf_XrRAme3umRE7ZQ=/1500x1000/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/juvenile-osteoporosis-symptoms-causes-diagnosis-treatment-4767954-final-33e2622b17104af1ae4ef2dd9c6a7a6d.jpg)
U wilt dat uw kind actief is, maar het is een goed idee om sporten te vermijden waarbij uw kind gemakkelijk geblesseerd kan raken, zoals contactsporten.
Calcium en vitamine D
Aangezien calcium een belangrijk onderdeel is van de gezondheid van de botten, kan het toevoegen van meer calcium aan het dieet van uw kind de botsterkte verhogen en het risico op fracturen verminderen. Goede voedingsbronnen van calcium zijn onder meer zuivel (melk, yoghurt, kaas, enz.), groene bladgroenten en met calcium verrijkt voedsel. Een diëtist kan een goede bron van informatie zijn voor het verhogen van calcium in het dieet van uw kind.
U moet er ook voor zorgen dat uw kind voldoende vitamine D krijgt, omdat deze vitamine de opname van calcium verhoogt en de botten sterker maakt. We krijgen het grootste deel van onze vitamine D-blootstelling van de zon, dus zorg ervoor dat uw kind dagelijks wordt blootgesteld aan zonlicht. Als u zich zorgen maakt dat uw kind niet genoeg vitamine D krijgt, neem dan contact op met hun zorgverlener.
medicatie
Uw kind heeft mogelijk medicijnen nodig om de symptomen te beheersen. Dit kan pijnstillers zijn na een breuk of, als een kind ernstige osteoporose heeft, medicijnen om de botsterkte te stimuleren. Deze omvatten fluoride, calcitonine en bisfosfonaten.
Uw zorgverlener is in de beste positie om te bepalen welke medicatie-opties het beste kunnen werken voor zijn of haar unieke situatie. De arts van uw kind kan ook calcium- of vitamine D-supplementen voorschrijven als uw kind niet genoeg krijgt van een dieet of blootstelling aan zonlicht.
Langdurige problemen
Onbehandelde juveniele osteoporose kan leiden tot langdurige problemen. Dit komt omdat kinderen tijdens de kinderjaren hun piekbotbass opbouwen. Dit wordt meestal bereikt vóór de leeftijd van 30.
Hoe meer botten een persoon heeft, hoe sterker hun botten zijn. Sterke botten verminderen ook het risico op osteoporose op latere leeftijd.
Zonder behandeling kan juveniele osteoporose de botsterkte en -dichtheid aantasten en ook de kans op osteoporotische fracturen later in het leven vergroten. Daarom is een vroege diagnose en behandeling van juveniele osteoporose belangrijk.
U kunt gezonde botgewoonten bij uw kinderen bevorderen door goede voeding en voldoende lichaamsbeweging aan te moedigen. Eten voor de gezondheid van de botten betekent dat u voldoende voedsel binnenkrijgt dat rijk is aan calcium en vitamine D, waaronder zuivel, calciumrijk fruit en bladgroenten, noten en zaden, en sommige soorten vette vis (dwz sardines en zalm). Probeer ook de toegang van kinderen tot frisdranken en snacks die geen calcium bevatten te beperken.
Help uw kinderen een verscheidenheid aan fysieke activiteiten te vinden waaraan ze kunnen deelnemen en stel limieten vast voor zittende activiteiten, zoals tv kijken en videogames spelen.
Een andere goede manier om het bot van uw kinderen te bevorderen, is door een goed rolmodel te zijn. Drink melk bij de maaltijden, snack op calciumrijk voedsel en zorg voor voldoende beweging. Rook niet. U beseft het misschien niet, maar uw kinderen kijken toe, en uw gewoonten – goede en slechte – hebben een sterke invloed op hen, nu en in de toekomst.
Discussion about this post