De bronchiën zijn de luchtwegen die van de luchtpijp naar de longen leiden en zich vervolgens vertakken in steeds kleinere structuren totdat ze de longblaasjes bereiken, de kleine zakjes die de uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide in de longen mogelijk maken.
Hoewel de bronchiën voornamelijk fungeren als doorgangen voor lucht, spelen ze ook een rol bij de immuunfunctie. Een aantal verschillende medische aandoeningen kunnen de bronchiën aantasten, waaronder bronchitis, astma, chronische obstructieve longziekte (COPD) en longkanker.
Behandelingen zijn afgestemd op de specifieke aandoening en variëren van medicijnen tot operaties.
Anatomie
De bronchiën bestaan uit kraakbeen, gladde spieren en slijmvliezen. Samen staan de luchtpijp en de structuren van de bronchiën bekend als de tracheobronchiale boom, of gewoon de bronchiale boom.
![Anatomie van het menselijk ademhalingssysteem Longen](https://www.verywellhealth.com/thmb/yt8sYA6nANwHz2QkHawTlaRdXeM=/3840x2160/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/human-respiratory-system-lungs-anatomy-1226884277-b922ec7e92054780a6dc2308107f5188.jpg)
Structuur
De verbinding tussen de luchtpijp en de bronchiën begint ter hoogte van de vijfde thoracale wervel. Aan de onderkant van de luchtpijp bevindt zich een rand van kraakbeen die de carina wordt genoemd. De carina verdeelt zich in wezen in de twee primaire bronchiën; de rechter bronchiën reist naar de rechter long en de linker naar de linker long.
Kraakbeen zorgt ervoor dat de bronchiën niet bezwijken tijdens in- en uitademing. Terwijl de luchtpijp en de bovenste bronchiën C-vormig kraakbeen bevatten, hebben de kleinere bronchiën “platen” van kraakbeen.
Naarmate de bronchiën worden onderverdeeld in kleinere (subsegmentale) bronchiën, neemt de hoeveelheid kraakbeen af en neemt de hoeveelheid gladde spieren toe.
De vaten bevatten geen kraakbeen meer omdat ze zich splitsen in bronchiolen, terminale bronchiolen, respiratoire bronchiolen, alveolaire zakjes en uiteindelijk in de longblaasjes, waar de uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide plaatsvindt.
De tracheabronchiale boom is bekleed met slijmvliezen bestaande uit epitheelcellen, slijmafscheidende slijmbekercellen en haarachtige uitsteeksels die trilhaartjes worden genoemd en die vreemde deeltjes omhoog en uit de luchtwegen bewegen.
Rechter hoofdbronchus: De rechter hoofdbronchus is korter en meer verticaal dan de linker, ongeveer 2,5 cm lang.Het verdeelt zich in kleinere bronchiën om de drie lobben van de rechterlong binnen te gaan.
Vanwege de hoek waaronder de bronchiën de longen binnenkomen, is de kans groter dat vloeistoffen die worden opgezogen (ingeademd) de rechterlong binnendringen. Aspiratiepneumonie komt bijvoorbeeld het meest voor in de rechter onderkwab.
Linker hoofdbronchus: De linker bronchus is kleiner en langer dan de rechter hoofdbronchus (ongeveer 5 cm of 1,5 inch).Het verdeelt zich op zijn beurt in twee secundaire lobaire bronchiën die de twee lobben van de linkerlong binnenkomen.
Functie
De bronchiën fungeren voornamelijk als een doorgang voor lucht om van de mond en de luchtpijp naar de longblaasjes en terug uit het lichaam te reizen.Op deze manier krijgen de lichaamsweefsels zuurstof en kan koolstofdioxide het lichaam verlaten.
Omdat de bronchiën lucht van buiten het lichaam aanzuigen – waardoor de longen mogelijk worden blootgesteld aan infectieuze agentia – zijn ze bekleed met slijmvliezen. Deze slijmlaag vormt een belangrijke “barrière” voor ingeademde ziekteverwekkers die kunnen helpen voorkomen dat infecties zich voordoen.
Bijbehorende voorwaarden
Bij tal van medische aandoeningen kunnen de bronchiën betrokken zijn. Sommige hiervan hebben betrekking op andere delen van de longen en andere zijn beperkt tot de hoofdbronchus en kleine bronchiën.
Aspiratie van vreemde voorwerpen
Als een vreemd voorwerp per ongeluk wordt ingeademd, komt het vaak vast te zitten in een van de bronchiën. Mensen die moeite hebben met eten en slikken, bijvoorbeeld na een beroerte, zijn geneigd voedsel op te zuigen.
Bij mensen die bewusteloos zijn, zoals tijdens een operatie waarbij algemene anesthesie nodig is, bestaat het risico dat de persoon overgeeft en een deel ervan opzuigt. (Dit is de reden waarom mensen wordt verteld om te vasten voorafgaand aan de operatie.) Ingeademde stoffen kunnen dan bacteriën aantrekken, wat leidt tot aspiratiepneumonie.
Acute bronchitis
Bij acute bronchitis begint een virale infectie meestal in de neus of keel en tast vervolgens de cellen van de bronchiën aan, waardoor ze opzwellen. Veel voorkomende symptomen van bronchitis zijn een hoest die vaak gepaard gaat met het ophoesten van slijm en piepende ademhaling.
Chronische bronchitis
Chronische bronchitis veroorzaakt een ontsteking in de bronchiolen, waardoor een zware opeenhoping van slijm in de longen aanhoudt (versus acuut). Symptomen zijn onder meer een chronische hoest en een gevoeligheid voor bacteriële infecties; uiteindelijk wordt ademen steeds moeilijker.
De meeste gevallen van chronische bronchitis in de Verenigde Staten worden veroorzaakt door langdurig roken van sigaretten. Langdurige blootstelling aan passief roken, luchtvervuiling en chemische dampen kunnen ook een rol spelen.
COPD
Chronische bronchitis is een manifestatie van chronische obstructieve longziekte.Emfyseem, dat schade aan de longblaasjes met zich meebrengt, gaat vaak gepaard met bronchitis. COPD is een ernstige ziekte die kan leiden tot longkanker en vaak dodelijk is.
Astma
Astma is een ziekte die wordt gekenmerkt door vernauwing van de bronchiën (bronchospasme), die op zijn beurt de doorgang van lucht uit de omgeving naar de longblaasjes verstoort.
Aanvallen van astma worden vaak veroorzaakt door allergieën, lichaamsbeweging of irriterende stoffen.
bronchiëctasie
Wanneer de wanden van de bronchiën onomkeerbaar littekens krijgen, kunnen ze dikker worden, waardoor slijm zich ophoopt en een broedplaats voor bacteriën wordt. Na verloop van tijd is er een afname van de longfunctie.
Bronchiëctasie wordt meestal geassocieerd met andere ziekten, zoals COPD, cystische fibrose en terugkerende gevallen van longontsteking.
Bronchiolitis
Bronchiolitis wordt veroorzaakt door een virale infectie, meestal het respiratoir syncytieel virus (RSV). De bronchiolen zwellen op en vullen zich met slijm, waardoor ademhalen moeilijk wordt. Baby’s jonger dan drie maanden hebben de meeste kans om door deze ziekte te worden getroffen.
Een zeldzame en ernstige vorm van bronchiolitis, bronchiolitis obliterans genaamd (ook bekend als “popcornlong”), is een chronische vorm van de ziekte die vooral volwassenen treft.
Bronchopulmonale dysplasie
Bronchopulmonale dysplasie (BPD) kan optreden bij pasgeborenen (meestal bij prematuren) die worden behandeld met zuurstof of die aan de beademing liggen voor een ander ademhalingsprobleem.
De hoge hoeveelheden zuurstof en druk die bij deze therapieën worden gebruikt, kunnen de longblaasjes overbelasten, waardoor de binnenkant van de luchtwegen ontstoken en beschadigd raakt.In sommige gevallen kan BPS levenslange gevolgen hebben.
Een bronchospasme treedt op wanneer uw luchtwegen zich vernauwen of vernauwen, wat piepende ademhaling en ademhalingsmoeilijkheden veroorzaakt. Bronchospasmen zijn een symptoom van veel aandoeningen die de luchtwegen aantasten, waaronder astma, seizoensgebonden allergieën en COPD.
Bronchogeen carcinoom
Bronchogeen carcinoom is een oudere term voor kankers die ontstaan in de bronchiën en bronchioli. Nu wordt deze term door elkaar gebruikt met alle soorten longkanker. Niet-kleincellige longkanker komt het meest voor en is verantwoordelijk voor 80 tot 85% van de kankers.
Dit is het type longkanker dat vaker wordt aangetroffen bij niet-rokers, vrouwen en jonge volwassenen. Kleincellige longkanker is verantwoordelijk voor ongeveer 15% van de longkankers. Deze longkankers zijn vaak agressief en worden mogelijk pas gevonden als ze al zijn uitgezaaid (uitgezaaid naar andere delen van het lichaam).
Bronchopleurale fistel
Een bronchopleurale fistel is een abnormale doorgang (een sinuskanaal) die zich ontwikkelt tussen de bronchiën en de ruimte tussen de membranen langs de longen (de pleuraholte).
Het is een ernstige complicatie die vaak wordt veroorzaakt door een operatie aan longkanker, maar het kan ook optreden na chemotherapie, bestraling of een infectie. Bronchopleurale fistels zijn een zeldzame maar gevaarlijke aandoening die in 25% tot 71% van de gevallen fataal is.
Diagnostische procedures
De volgende algemene beeldvormende tests worden gebruikt om problemen met de bronchiën te diagnosticeren.
Röntgenstralen
Een thoraxfoto is vaak de eerste procedure die wordt gebruikt om de longen te visualiseren. Röntgenstralen zijn nuttig voor het identificeren van oorzaken van aspiratie, longontsteking en longtumoren.
bronchoscopie
Tijdens een bronchoscopie wordt een buis, een bronchoscoop genaamd, door de mond en in de bronchiën ingebracht.
Een bronchoscopie kan worden uitgevoerd om symptomen zoals een aanhoudende hoest of het ophoesten van bloed te evalueren, maar kan ook worden gebruikt om bepaalde aandoeningen te behandelen, zoals een bloeding in de luchtwegen of het verwijderen van een vreemd lichaam.
Endobronchiale echografie
Een endobronchiale echografie kan kijken naar weefsels die dieper in de longen voorbij de bronchiale wanden liggen.
Wanneer een tumor is gelokaliseerd, kan onder begeleiding van de endobronchiale echografie een naaldbiopsie worden uitgevoerd, waardoor het mogelijk is om weefsel uit een tumor te verkrijgen zonder dat een open longbiopsie nodig is.
Behandeling en revalidatie
Omdat er zoveel verschillende soorten aandoeningen en ziekten zijn die de bronchiën kunnen aantasten, lopen de behandelingen sterk uiteen, variërend van medicijnen tot operaties.
Luchtwegverwijders
Deze medicijnen helpen de spieren rond de luchtwegen te ontspannen, wat het ademen gemakkelijker maakt door de luchtwegopeningen te verbreden. Ze vormen een steunpilaar van de behandeling van astma en worden meestal toegediend via een vernevelaar of een inhalator met een tussenstuk.
Corticosteroïden
Deze medicijnen verminderen en/of voorkomen ontstekingen in de longen. Ze helpen de zwelling in de luchtwegen te verminderen en de hoeveelheid slijm die wordt geproduceerd te verminderen. Net als luchtwegverwijders kunnen ze worden toegediend via een vernevelaar of een inhalator met een spacer.
Bronchitis verdwijnt vaak vanzelf of kan worden behandeld met vrij verkrijgbare medicijnen, slijmoplossers genaamd, die slijm losmaken. Antibiotica worden meestal voorgeschreven wanneer een bacteriële infectie de bronchiën aantast.
Zuurstof therapie
Wanneer een bronchiale aandoening leidt tot een laag zuurstofgehalte in het bloed, is aanvullende zuurstof vaak nodig, hetzij tijdelijk voor een acute aandoening, hetzij permanent, zoals bij een chronische aandoening zoals COPD.
Zuurstoftherapie wordt gegeven in ziekenhuizen, maar kan ook worden gebruikt met thuisapparatuur. Zuurstof wordt meestal toegediend via een zuurstofcanule (neustanden) of een gezichtsmasker.
Apparaten voor het vrijmaken van luchtwegen
Handapparaten, waaronder apparaten voor oscillerende positieve expiratoire druk (PEP) en intrapulmonale percussieve beademing (IPV), kunnen helpen om slijm af te breken.
Borstfysiotherapie (CPT)
CPT is een techniek om slijm los te maken waarbij op een bepaalde manier op de borst wordt geklapt. Er zijn nu elektronische borstkleppen en vesten beschikbaar om deze techniek uit te voeren.
Kankerbehandelingen
Mensen met longkanker kunnen medicijnen krijgen voor bestraling, chemotherapie, operaties en/of immunotherapie, afhankelijk van het stadium en de omvang van hun kanker.
Discussion about this post