Anatomie van het middenoor

Het menselijk oor is meestal verdeeld in drie delen: het uitwendige oor, het middenoor en het binnenoor. Het middenoor wordt ook wel de trommelholte of timpaan genoemd. Het middenoor wordt van het uitwendige oor gescheiden door het trommelvlies (het trommelvlies) en van het binnenoor door een zijwand die de ronde en ovale vensters bevat.

Anatomie

Trommelvlies

Het trommelvlies wordt ook wel het trommelvlies genoemd. Het scheidt het middenoor van het uitwendige oor. Het is semi-transparant en onder normale omstandigheden aan beide zijden omgeven door lucht.

De afmetingen van het trommelvlies zijn ongeveer 1 millimeter (mm) dik en 10 mm in diameter. Het is normaal gesproken enigszins concaaf. Het trommelvlies heeft een gespannen gedeelte (waar het strak is uitgerekt), de pars tensa genoemd, en een los gedeelte dat meer slap is, de pars flaccida genoemd.

De structurele samenstelling van het trommelvlies kan beknopt worden beschreven als een mengsel van epitheelcellen en collageenvezels.

De tympanische holte

Mediaal van het trommelvlies is de trommelholte, die in wezen het middenoor vormt. Een gezond middenoor is gevuld met lucht.

Het is een rechthoekige ruimte met vier muren, een plafond en een vloer. De zijwand bestaat uit het trommelvlies. Het dak scheidt het middenoor van de middelste schedelfossa. De vloer scheidt het middenoor van de halsader.

De mediale wand scheidt het middenoor van het binnenoor en wordt gekenmerkt door een duidelijke uitstulping gecreëerd door de aangezichtszenuw. De voorwand scheidt het middenoor van de interne halsslagader en heeft twee openingen: een voor de gehoorbuis en een voor de tensor tympani spier.

De achterwand is een benige scheidingswand die het middenoor en de mastoïde luchtcellen scheidt. Er is een superieur gat in de achterwand (aditus van het mastoïde antrum genoemd), die communicatie tussen het middenoor en de mastoïde luchtcellen mogelijk maakt.

de gehoorbeentjes

De gehoorbeentjes zijn drie kleine botjes in het middenoor die essentieel zijn voor het geleiden van geluid. Ze worden de hamer (de hamer), het aambeeld (het aambeeld) en de stapes (de stijgbeugel) genoemd. Ze zijn verbonden door synoviale gewrichten en ligamenten.

Soms worden de drie botten de gehoorbeentjesketen genoemd. De ketting draagt ​​trillingen van het trommelvlies naar het ovale venster. De stijgbeugel is het kleinste bot in het menselijk lichaam.

De auditieve (Eustachische) buis

De gehoorbuis loopt van de voorwand van het middenoor naar de nasopharynx (achterkant van de keel). De gehoorbuis ventileert het middenoor en verwijdert het ook van slijm en ongewenst vuil.

De binnenkant van de buis is bekleed met trilhaartjes, kleine haartjes die slijm uit de buis vegen waar het in de achterkant van de keel terechtkomt. De gehoorbuis van een kind is veel kleiner in diameter dan die van een volwassene en ligt meer horizontaal. Een volwassen gehoorbuis is ongeveer 31 mm tot 38 mm lang.

Functie

De belangrijkste functie van het middenoor is het transporteren van geluidsgolven van het buitenoor naar het binnenoor, dat het slakkenhuis bevat en waar geluidsinvoer naar de hersenen kan worden gecommuniceerd. Geluidsgolven worden naar het uitwendige oor geleid en treffen het trommelvlies, waardoor het gaat trillen.

Deze trillingen worden door de drie gehoorbeentjes gedragen en de stijgbeugel raakt het ovale venster, dat het middenoor van het binnenoor scheidt. Wanneer het ovale venster wordt geraakt, veroorzaakt het golven in de vloeistof in het binnenoor en zet het een reeks gebeurtenissen in gang die leidt tot de interpretatie van geluid zoals wij dat kennen.

Bijbehorende voorwaarden

Het middenoor kan worden aangetast door verschillende aandoeningen bij kinderen en volwassenen.

Gescheurd trommelvlies

Een gescheurd trommelvlies kan nauwkeuriger een trommelvliesperforatie worden genoemd. Het treedt op wanneer het trommelvlies is gescheurd of anderszins aangetast. Dit kan worden veroorzaakt door zeer harde geluiden zoals een schot of explosie, barotrauma of door een verwonding.

Veel voorkomende symptomen zijn gehoorverlies of tinnitus, gehoorverlies en pijn. Kleine perforaties genezen vanzelf, maar ernstig beschadigde trommelvliezen moeten soms operatief worden gerepareerd.

Middenoorontstekingen

Middenoorontstekingen, ook wel middenoorontsteking genoemd, zijn veelvoorkomende aandoeningen, vooral bij jonge kinderen vanwege de kleine omvang van hun gehoorbuizen. Ze kunnen worden veroorzaakt door verschillende ziektekiemen, waaronder bacteriën en virussen, en kunnen gepaard gaan met vocht in de middenoorruimte.

Symptomen zijn onder meer oorpijn en koorts, die ’s nachts erger kunnen worden. Middenoorontstekingen vereisen soms antibiotica en pijn kan worden behandeld met vrij verkrijgbare pijnstillers zoals paracetamol.

Vloeistof in het oor

Vocht in het oor is een andere veelvoorkomende aandoening die vaak het middenoor aantast. Net als middenoorontstekingen komt het vaker voor bij kinderen dan bij volwassenen.

Het is meestal het gevolg van een disfunctie van de gehoorbuis, een falen van de gehoorbuis om goed te draineren en te ventileren. De oorzaak van een disfunctie van de gehoorbuis is verstopt raken met slijm door een infectie (zoals een verkoudheid) of een andere aandoening zoals allergieën.

Vocht in het oor kan gehoorverlies, een vol gevoel in het oor of zelfs duizeligheid veroorzaken. Het verdwijnt meestal vanzelf zodra de onderliggende oorzaak is behandeld, maar soms moet het operatief worden behandeld.

Otosclerose

Otosclerose is een aandoening die de gehoorbeentjesketen in het middenoor aantast en leidt tot gehoorverlies. Het is niet altijd bekend wat de oorzaak van de aandoening is, maar het kan erfelijk zijn of geassocieerd zijn met chronische onbehandelde vloeistof in het oor.

Otosclerose kan soms operatief worden behandeld door het zieke bot te verwijderen en het te vervangen door kadaverbot of een prothese.

testen

Diagnostische tests die worden gebruikt om de toestand van het middenoor te bepalen, zijn onder meer visualisatie van het trommelvlies met behulp van een otoscoop (die kan helpen bij het diagnosticeren van oorinfecties of vocht in het oor), tympanometrietests voor vocht in het oor, statische akoestische impedantietests voor vocht in het oor. oor of een gescheurd trommelvlies, of een verscheidenheid aan gehoortests, inclusief standaard audiometrietests.