Sternoclaviculaire artritis: oorzaken en behandeling

Wat is sternoclaviculaire artritis?

De term ‘artritis’ betekent ontsteking van een gewricht en wordt in verband gebracht met kraakbeenschade. Kraakbeen is een zachte vulling die de botten bekleedt die deel uitmaken van een gewricht om stress tijdens beweging te absorberen. Schade aan het kraakbeen in het sternoclaviculaire gewricht van de schouder veroorzaakt sternoclaviculaire artritis. Wanneer het kraakbeen beschadigd is, wrijven de twee botten tegen elkaar, wat pijn, zwelling en stijfheid van het gewricht veroorzaakt. Deze aandoening wordt artritis genoemd. Er zijn veel soorten artritis. Artrose (slijtage veroorzaakt door ouderdom) is de meest voorkomende vorm van artritis die het sternoclaviculaire gewricht aantast.

Anatomie van het sternoclaviculaire gewricht

Het sternoclaviculaire gewricht bevindt zich tussen het borstbeen en het sleutelbeen. Het sternoclaviculaire gewricht is een van de vier gewrichten die de schouder completeren en is het enige gewricht dat de arm met het lichaam verbindt. Net als alle andere gewrichten is het sternoclaviculaire gewricht bedekt met gewrichtskraakbeen dat ervoor zorgt dat de botten moeiteloos tegen elkaar aan glijden tijdens arm- en schouderbewegingen. Het kraakbeen wordt gesmeerd door gewrichtsvloeistof. Taai bindweefsel, bekend als ligamenten, omringt het sternoclaviculaire gewricht en zorgt voor stabiliteit en kracht.

Oorzaken van sternoclaviculaire artritis

Artrose wordt veroorzaakt door slijtage van het kraakbeen dat de botuiteinden van een gewricht bedekt. De oorzaak is overmatige belasting gedurende langere tijd, of andere gewrichtsziekten, letsel of misvorming. Primaire artrose wordt vaak geassocieerd met veroudering en algemene degeneratie van de gewrichten.

Secundaire artrose is doorgaans het gevolg van een andere ziekte of aandoening, zoals herhaaldelijk trauma of een operatie aan het aangetaste gewricht, of abnormale gewrichtsstructuren vanaf de geboorte.

Tekenen en symptomen van sternoclaviculaire artritis

Symptomen van sternoclaviculaire artritis omvatten doorgaans zwelling en pijn in de gewrichten gedurende meer dan twee weken, roodheid of hitte in het gewricht, bewegingsbeperking van het gewricht en gewrichtsstijfheid in de vroege ochtend.

In een artritisch sternoclaviculair gewricht:

• de kraakbeenvoering is dunner dan normaal of volledig afwezig. De mate van kraakbeenbeschadiging en ontsteking varieert afhankelijk van het type en het stadium van artritis.
• de gewrichtsruimte is versmald en onregelmatig van vorm; dit is te zien op een röntgenfoto.
• Botsporen kunnen zich ook ophopen rond de randen van het gewricht.

Diagnose van sternoclaviculaire artritis

Uw arts zal sternoclaviculaire artritis diagnosticeren op basis van uw medische geschiedenis, lichamelijk onderzoek en röntgenfoto’s van het getroffen deel. Computertomografie (CT) -scans en magnetische resonantie beeldvorming (MRI) -scans kunnen ook worden besteld om artritis te diagnosticeren.

Behandeling van sternoclaviculaire artritis

Er is geen remedie voor artritis, maar de symptomen kunnen onder controle worden gehouden. Uw arts kan een conservatieve behandeling voorschrijven, zoals pijn en ontstekingsremmende medicijnen, en u adviseren over het aanbrengen van ijs, rust en ergotherapie of fysiotherapie, waaronder oefeningen en warmtebehandeling. Om de pijn te verminderen, kan uw arts een steroïde-injectie rechtstreeks in uw gewricht toedienen.

Een operatie kan worden overwogen in ernstige gevallen, waarbij de patiënt ondanks zes maanden conservatieve behandelingen blijft klagen over aanzienlijke pijn en invaliditeit. Er wordt een operatie uitgevoerd om de beschadigde oppervlakken van het sternoclaviculaire gewricht te verwijderen. Operaties voor de behandeling van sternoclaviculaire gewrichtsartritis omvatten:

• Artroscopisch gewrichtsdebridement (reiniging): Een vaak uitgevoerde chirurgische procedure om beschadigd kraakbeen/bot, sporen van botten en ontstoken synoviumweefsel dat de binnenkant van het gewrichtskapsel bekleedt te verwijderen, met behulp van een artroscoop en kleine chirurgische instrumenten via kleine incisies.
• Excisie van het mediale sleutelbeen: Een chirurgische procedure om 1 cm van het mediale sleutelbeen, het ontstoken synovium en de intra-articulaire schijf (indien nodig) te verwijderen, via een open of arthroscopische operatie om schouderpijn en invaliditeit als gevolg van artritis of benige impingement te behandelen. Dit is een zelden uitgevoerde operatie vanwege het inherente risico op schade aan belangrijke neurovasculaire structuren.