Overzicht
Wat is een defecografie?
Als je moeite hebt met poepen – of je poep vasthoudt – of een ander ongewenst gevoel tijdens het poepen – kan je zorgverlener defecografie aanbevelen om erachter te komen wat het probleem is. Defecografie is een radiologische test om in uw spieren en organen te kijken terwijl u poept (poepen). Door middel van gedetailleerde fluoroscopische röntgenfoto’s of magnetische resonantie beeldvorming (MRI), kunnen zorgverleners zien hoe verschillende spieren en organen bewegen als je poept.
Je poept eigenlijk geen echte poep in de test. In plaats daarvan vullen gezondheidstechnici uw rectum met een bariumpasta – een medische substantie die dezelfde consistentie heeft als kak. Barium is een contrastmiddel dat ervoor zorgt dat je ingewanden beter naar voren komen in röntgen- of MRI-tests. Je evacueert de pasta op een speciaal toilet in een scanmachine. De radioloog zal op een computerscherm naar je binnenkant kijken, niet naar je gehurkt op het toilet.
Wanneer zou deze procedure nodig zijn?
Het doel van de test is om uw zorgverlener meer informatie te geven over hoe het werkt als u poept, om uw probleem te diagnosticeren en te behandelen. Ze moeten mogelijk het volgende zien:
- Hoe uw bekkenbodemspieren samentrekken en ontspannen.
- Hoe je anus functioneert als er poep aanwezig is.
- Hoe je dikke darm, rectum, vagina en blaas bewegen als je aan het poepen bent.
- Als een van uw interne organen niet op hun plaats zit.
- Wat moet worden aangepakt bij een geplande operatie.
Welke aandoeningen stelt deze test vast?
Uw zorgverlener kan een defecografie aanbevelen om de oorzaak te bepalen van langdurige onverklaarbare symptomen wanneer u poept, zoals:
- Anale pijn.
-
Constipatie (moeite met poepen).
-
Fecale incontinentie (ongecontroleerd poepen).
- Onvolledige evacuatie (het gevoel dat je niet alles eruit hebt gepoept).
Ze kunnen de test ook gebruiken om een vermoedelijke aandoening te diagnosticeren, zoals:
-
Bekkenbodemdisfunctie: een falen van de spieren en zenuwen in de bekkenbodem om goed te coördineren en te bewegen wanneer je poept.
- Orgaanverzakking: Wanneer de wand van een van je organen voldoende verzwakt is om uit zijn plaats te vallen, of een orgaan puilt uit in een ander orgaan. Typen zijn onder meer rectale prolaps (wanneer het rectum uit de anus glijdt), rectocele (wanneer het rectum in de vagina uitpuilt) en enterocele (wanneer de dunne darm in het rectum uitpuilt).
Wie voert deze procedure uit?
Alle röntgen- en MRI-onderzoeken worden uitgevoerd door gecertificeerde radiologen die speciaal zijn opgeleid om de testresultaten te bedienen en te interpreteren. Defecografie in het bijzonder wordt uitgevoerd door een specialist die ervaring heeft met het begrijpen van anorectale motiliteit.
Diagnose en tests
Hoe werkt de toets?
Defecografie kan worden gedaan door fluoroscopische röntgenfoto’s of door MRI. Beide soorten beeldvorming kunnen de binnenkant van je lichaam visualiseren terwijl je poept. Röntgenstraling wordt vaker gebruikt, maar sommige mensen moeten de kleine blootstelling aan straling die het produceert, vermijden.
Een fluoroscopische röntgenfoto is als een videoröntgenfoto. In plaats van geïsoleerde snapshots te maken, stuurt fluoroscopie een continue röntgenstraal door het lichaam, die in realtime continue beelden op een scherm produceert. Dus in plaats van foto’s te ontwikkelen, kunnen zorgverleners een video van uw organen in actie bekijken.
MRI (magnetic resonance imaging) werkt met radiogolven en een magnetisch veld. Metalen spoelen door de hele machine produceren een magnetisch veld door elektrische stroom, die waterstofatomen in je lichaam beweegt. Terwijl ze terug op hun plaats komen, zenden ze een signaal uit dat de machine interpreteert via radiogolven, waardoor een beeld op een computer wordt geproduceerd.
Wat gebeurt er vóór de test?
Uw zorgverlener zal uw medische geschiedenis zorgvuldig vastleggen, inclusief relevante operaties en aandoeningen, medicijnen die u neemt en implantaten die u mogelijk heeft. Ze zullen je vragen om in detail te beschrijven wat er precies gebeurt als je poept.
Daarna beschrijven ze de procedure tot in detail en leggen ze uit hoe je tijdens de test kunt samenwerken om tot de meest duidelijke resultaten te komen. Het succes van de test hangt af van uw medewerking.
Uw zorgverlener kan u een klysma geven om thuis mee te nemen om uw darmen vóór de test te verwijderen. Ze kunnen u ook vragen om uw dieet, medicijnen en waterinname vóór de test aan te passen. Richtlijnen variëren, dus volg het advies van uw provider.
Hoe word ik voorbereid op de dag van de toets?
Of u nu een fluoroscopische röntgendefecografie of een MRI-defecografie neemt, beide tests vereisen een soort contrastmiddel om de interne organen te markeren die uw zorgverlener wil zien. Dat betekent dat het contrastmiddel voor de test in je moet komen.
Om het laatste deel van uw spijsverteringskanaal te visualiseren – de dikke darm, het rectum en de anus – zal uw zorgteam het middel (bariumsulfaat) bereiden als een pasta om in uw anus te brengen. U ontvangt de bariumklysma direct voor de test. Het kan echter zijn dat uw zorgverlener andere organen wil zien die het klysma niet kan bereiken.
Als ze uw dunne darm moeten zien, moet u mogelijk een contrastoplossing doorslikken. Mogelijk moet u het enkele uren voor de test innemen om het voldoende tijd te geven om door uw spijsverteringskanaal te reizen. Soms moeten ze ook de muur tussen je vagina en anus kunnen zien. In dit geval kunnen ze bariumpasta op je vagina aanbrengen.
Wat kan ik verwachten tijdens een defecografietest?
Nadat je een ziekenhuisjas hebt aangetrokken, ga je naar de testkamer, waar je op een tafel gaat liggen. Uw zorgteam zal bariumpasta in uw anus injecteren met iets dat lijkt op een kitpistool. U kunt een licht opgeblazen gevoel of krampen krijgen van het klysma. Als je anus vol is, voel je de natuurlijke drang om te poepen (poepen) en ben je klaar voor de test.
Als u zich in een röntgenapparaat of een open MRI-apparaat bevindt, kantelt uw tafel verticaal en komt er een speciaal toilet onder u. Je gaat op het toilet zitten zoals je normaal zou doen. Beide machines hebben een open en luchtig ontwerp om claustrofobie te voorkomen. Als je in een traditionele MRI-machine zit, die meer op een buis lijkt, blijf je horizontaal op de tafel en poept je in een luier voor volwassenen. Een deken met metalen spoelen aan de binnenkant kan over je heen worden gelegd.
Sommige mensen voelen zich claustrofobisch in een traditionele MRI-machine. U kunt om kalmerende medicatie vragen om u te helpen ontspannen. De machine is goed verlicht en voorzien van airconditioning, en indien nodig kunt u via een intercom met uw technicus praten. Zowel open als traditionele MRI-machines maken luide ploffende en klikkende geluiden terwijl ze beelden opnemen. U krijgt vooraf oordopjes of koptelefoons aangeboden.
De radioloog die de testapparatuur bedient, geeft u instructies van buiten de unit. Ze vertellen je wanneer je je spieren moet knijpen, vasthouden en ontspannen terwijl ze beelden opnemen. U moet ervoor zorgen dat u voldoende kracht gebruikt, zodat de technicus duidelijk kan zien hoe uw spieren werken wanneer u duwt. Je zult ook heel stil moeten blijven terwijl elke reeks foto’s wordt gemaakt – meestal minder dan een minuut.
Het geheel duurt ongeveer 30 tot 60 minuten. Het kan veeleisend of beschamend aanvoelen, maar het is niet pijnlijk.
Wat kan ik na de test verwachten?
Na de test wordt u naar een privétoilet gebracht waar u zich kunt wassen. Het kan zijn dat je de volgende dag of zo het witte, kalkachtige barium in je kak blijft zien. U kunt uw normale activiteiten en dieet onmiddellijk hervatten.
Wat zijn de risico’s of bijwerkingen van de test?
De kleine hoeveelheid stralingsblootstelling van röntgenstraling wordt als veilig beschouwd, zolang het niet regelmatig voorkomt. MRI brengt geen risico’s of bijwerkingen met zich mee. Als u zwanger bent, is het standaard om beide tests te vermijden, indien mogelijk, ook al is het risico op schade aan de foetus erg klein.
Vooruitzichten / Prognose
Wat voor soort resultaten krijg ik en wat betekenen de resultaten?
De radioloog stuurt een gedetailleerd rapport naar uw primaire zorgverlener, die de resultaten met u zal delen. Het rapport zal standaard ontlastingsstoornissen onthullen of uitsluiten en eventuele specifieke zorgen wegnemen waar uw primaire zorgverlener mogelijk naar heeft geïnformeerd.
Als uw zorgverlener een poeponderzoek heeft voorgesteld, is de kans groot dat u al een tijdje moeite heeft met poepen. Uw defecografie kan essentiële informatie voor uw zorgverlener opleveren, zodat zij met het beste zorgplan kunnen komen om uw poepervaring te verbeteren. Het is een beetje ongemakkelijk, maar als het leidt tot een succesvolle diagnose en behandeling, kan het uiteindelijk verlichting brengen.
Discussion about this post