De anatomie van de iliacale kam

De bekkenkam is het gebogen gebied aan de bovenkant van het iliumbot, de grootste van de drie botten waaruit het bekken bestaat. Als u uw hand op uw middel legt en stevig drukt, kunt u het prominente, benige oppervlak van uw bekkenkam voelen.

De bekkenkam heeft een rijke voorraad beenmerg, waardoor het een ideale bron is voor beenmergtransplantaties. Het beoefenen van contactsporten kan verwondingen aan de bekkenkam veroorzaken. Deze staan ​​bekend als “hip pointer” verwondingen.

Anatomie

Structuur

De bekkenkam vormt een dikke, gebogen benige rand aan de rand van het darmbeen. Het is concaaf aan de voorkant, naar binnen afgerond en convex aan de achterkant, naar buiten afgerond. De voorste punt van de bekkenkam wordt de voorste superieure iliacale wervelkolom genoemd; de achterste punt staat bekend als de achterste superieure iliacale wervelkolom. Op het breedste punt van de iliacale top bevindt zich de iliacale tuberkel, een gebied dat iets uit de top zelf steekt.

De iliacale top ontvangt het grootste deel van zijn bloedtoevoer vanuit de diepe slagader van de circumflex. Het binnenste van de bekkenkam is een rijke bron van rood beenmerg.

Plaats

De bekkenkam bevindt zich aan de buitenrand van de bekkenbotten en ongeveer ter hoogte van de L4-wervel van de lumbale wervelkolom.

Functie

De bekkenkam maakt deel uit van het bekken en dient daarom om het lichaam te stabiliseren door het gewicht van de wervelkolom en het bovenlichaam te dragen.

Veel belangrijke buik- en kernspieren zijn bevestigd aan de bekkenkam, waaronder de heupbuigers, de interne en externe schuine buikspieren, de spieren van de erector spinae, de latissimus dorsi, de transversus abdominis en de tensor fasciae latae. De iliotibiale band hecht zich aan de heup bij de iliacale tuberkel.

Bijbehorende voorwaarden

Omdat de bekkenkam prominent aanwezig is en gemakkelijk van buiten het lichaam kan worden gevoeld, is deze kwetsbaar voor verwondingen, evenals voor aandoeningen die de zenuwen en ligamenten aantasten die eraan hechten. Deze omvatten:

Heupaanwijzerverwondingen

Een heupaanwijzerletsel wordt veroorzaakt door een trauma aan de heup. Atleten die contactsporten beoefenen, met name voetbal en hockey, zijn vatbaar voor deze blessures. Ze worden ook gezien in andere sporten waar zij- of heupvallen veel voorkomen, zoals volleybal, honkbal of rotsklimmen.

Directe impact op de bekkenkam kan weefsel- en botkneuzingen, zwelling en ontsteking en zelfs botbreuken veroorzaken. Heupaanwijzerverwondingen veroorzaken onmiddellijke, intense pijn en gevoeligheid over de bovenste heup. Er kunnen ook spierspasmen zijn en een afname van de kracht en het bewegingsbereik van de aangedane heup en het aangedane been. De pijn heeft de neiging om te verergeren met beweging.

Iliac Crest Pain Syndroom

Iliac crest pain syndrome treedt op wanneer het iliolumbale ligament scheurt als gevolg van een trauma, zoals een auto-ongeluk of val, of acties waarbij herhaaldelijk draaien of buigen betrokken is. Zwakke spieren in de rug, heup en buik kunnen ook pijn langs de bekkenkam veroorzaken.

Iliac crest-syndroom kan ook een gevolg zijn van ontstoken pezen en ligamenten in het gebied. Symptomen van pijn in de bekkenkam zijn pijn in de onderrug die zich naar de heup en de lies kan verspreiden.

Complicaties na de transplantatie

Het oogsten van bot in de iliacale top om iemands kaak of beenbot te reconstrueren, veroorzaakt vaak pijn in de top. In sommige gevallen kan de procedure ook gevoelloosheid, infectie, breuken en loopproblemen veroorzaken die van invloed kunnen zijn op het vermogen van een persoon om goed te lopen.

Revalidatie

Heupaanwijzerverwondingen verbeteren over het algemeen met standaard, niet-chirurgische behandelingen, waaronder:

• glazuur
• Ontstekingsremmende medicijnen
• Hoogte en compressie
• Rust en vermijd het dragen van gewicht op het aangedane been (indien nodig met krukken)

Bewegingsbereik en actieve weerstandsoefeningen kunnen geleidelijk worden hervat als pijn en zwelling afnemen. Uw arts zal u vertellen wanneer het weer veilig is om te sporten. Te snel teruggaan kan het risico op een nieuwe blessure vergroten.

Er zijn een paar dingen die u kunt doen om uw kans op het krijgen van een iliacale crista-blessure te verkleinen tijdens het sporten of sporten:

• Speel of oefen niet zonder pads.
• Leer en gebruik de juiste techniek (sterkere, meer zelfverzekerde bewegingen verminderen het risico op letsel).
• Draag goed passende beschermende kleding (bijv. een hockey- of voetbalbroek met de juiste maat zodat de kussens de heupen bedekken).
• Speel niet als je moe bent, aangezien de kans groter is dat blessures optreden als je vermoeid bent.
• Ken en volg de regels van uw sport.

Voor het iliacale crest-syndroom is de sleutel om de spieren in het heupgebied te versterken en te conditioneren. In het geval van pijn na de transplantatie, heeft enig onderzoek aangetoond dat het vervangen van het verwijderde botgebied door botcement dat met schroeven is vastgezet, complicaties kan helpen verminderen.