Hoe u zich kunt laten testen op bacteriële overgroei in de dunne darm (SIBO)

Heeft u of uw zorgverlener de diagnose bacteriële overgroei in de dunne darm (SIBO) beschouwd als een verklaring voor uw chronische darmklachten? Opkomend onderzoek suggereert dat SIBO een ondergediagnosticeerde aandoening is waarvan de aanwezigheid moet worden geïdentificeerd of uitgesloten voor personen die voortdurend last hebben van een opgeblazen gevoel en darmproblemen.

Aangezien er behandelingen beschikbaar zijn voor SIBO, opent het identificeren van de aanwezigheid ervan de deur voor symptoomverlichting. Uw zorgverlener heeft drie primaire opties om u aan te bevelen voor het diagnosticeren van SIBO. Hier leert u iets over elke optie, wat u voorafgaand aan de test moet doen om de nauwkeurigheid te verbeteren en wat u van de test zelf kunt verwachten.

Wie moet worden getest?

Vanwege de bezorgdheid dat veel mensen ten onrechte worden gediagnosticeerd met het prikkelbare darm syndroom (PDS), bevelen onderzoekers aan dat iedereen die chronische symptomen van een opgeblazen gevoel, buikpijn en diarree ervaart, op SIBO moet worden getest.SIBO moet ook worden uitgesloten voor iedereen die tekenen van voedingstekorten vertoont.

SIBO-testen worden ook aanbevolen voor iedereen die ondanks adequate medische behandeling een verslechtering van de symptomen van de volgende gezondheidsproblemen ervaart: chronische pancreatitis, de ziekte van Crohn en sclerodermie.

Mensen die coeliakie hebben maar symptomen blijven ervaren ondanks strikte naleving van een glutenvrij dieet, kunnen ook worden getest.

Ademtesten

Ademtesten is een niet-invasieve test die vrij vaak wordt gebruikt als een manier om SIBO te diagnosticeren of uit te sluiten.De test werkt door te testen op de aanwezigheid van waterstof of methaan in de adem met specifieke tussenpozen nadat een persoon een vloeistof heeft gedronken die een suikeroplossing bevat, zoals glucose of lactulose.

Aangenomen wordt dat de aanwezigheid van waterstof in de adem vóór de 90 minuten durende markering erop wijst dat bacteriën in de dunne darm aanwezig zijn omdat ze een interactie aangaan met de geconsumeerde suiker en waterstof of methaan afgeven, dat vervolgens via de adem wordt uitgescheiden.

Deze afkapperiode is gebaseerd op het feit dat het doorgaans twee uur duurt voordat een ingenomen suiker de darmbacteriën bereikt die aanwezig zijn in de dikke darm, waar dergelijke kolonies zouden moeten zijn.

Ondanks het wijdverbreide gebruik is er bezorgdheid geuit over de validiteit van SIBO-ademtesten.De test levert veel fout-positieve resultaten op, vooral voor mensen met een snelle transittijd van voedsel door het spijsverteringsstelsel, evenals fout-negatieve resultaten, hoogstwaarschijnlijk bij mensen met gastroparese (langzame maaglediging).

Bovendien is er geen consensus over de beste protocollen voor het uitvoeren van de test, en is er ook geen consensus over welke hoeveelheden gas in de adem precies een positief testresultaat vormen.Niettemin zijn de eenvoud en veiligheid van de test de belangrijkste redenen waarom dit de meest populaire manier is om voor SIBO te testen.

Voor de test

Allereerst wil je een testcentrum kiezen dat zowel op de aanwezigheid van waterstof als op methaan test. Zodra u dit hebt gedaan, zal uw zorgverlener of het testcentrum zelf u specifieke instructies geven over hoe zij willen dat u op de test wordt voorbereid.

Het is belangrijk dat u hun aanwijzingen zorgvuldig opvolgt om de nauwkeurigheid van de resultaten te optimaliseren. Hier zijn enkele richtlijnen die u waarschijnlijk worden aanbevolen:

• Een maand van tevoren: Gebruik geen producten voor het reinigen van de dikke darm (zoals die voorafgaand aan een colonoscopie werden gebruikt).

• Vier weken van tevoren: Neem geen antibiotica of probiotica.

• Een week van tevoren: Gebruik geen laxeermiddelen, vezelsupplementen of ontlastingverzachters.

• 48 uur van tevoren eten en drinken: Vermijd maaltijden en snacks met veel koolhydraten, vooral volkorenbrood of pasta. Je kunt geroosterde vis of kip eten, wit brood of rijst, aardappelen, koffie en thee.

• Medicatiebeperkingen 48 uur van tevoren: Bespreek eventuele medicijnen voor gastro-oesofageale refluxziekte (GERD) met uw zorgverlener om te zien of ze moeten worden stopgezet. Meestal wordt aanbevolen om te stoppen met het gebruik van prokinetische medicijnen, maar u kunt doorgaan met een PPI-medicatie.

• 12 uur van tevoren: Niets eten of drinken. Dit omvat kauwgom en snoep. Als u een roker bent, rook dan niet. Oefen niet, omdat lichaamsbeweging de testresultaten kan verstoren.

Tijdens de test

Wanneer de test begint, kan u worden gevraagd uw mond te spoelen met mondwater om het gebied van eventuele aanwezige bacteriën te verwijderen. U wordt dan gevraagd om een ​​baseline-ademmonster af te geven, meestal door een ballon op te blazen. U wordt dan gevraagd om een ​​kleine hoeveelheid vloeistof te drinken die glucose of lactulose bevat.

Elke 15 minuten wordt u gevraagd om opnieuw een ademmonster te geven door een ballon op te blazen. Als de monstervloeistof glucose bevat, kunt u verwachten dat de test twee uur duurt. Als de monstervloeistof lactulose is, kunt u verwachten dat de test drie uur duurt.

Jejunale Aspiratie

Meer invasief, maar als nauwkeuriger beschouwd voor het diagnosticeren van SIBO dan de ademtest, is een test die jejunale aspiratie wordt genoemd.Deze procedure vindt plaats tijdens een bovenste endoscopieprocedure.

Het vereist dat een vloeistofmonster uit het midden van uw dunne darm wordt genomen. Het monster wordt vervolgens gekweekt en beoordeeld op de aanwezigheid van bacteriën.

Jejunale aspiratie heeft ook zijn beperkingen wat betreft het nauwkeurig identificeren van de aanwezigheid van SIBO. Een vals-negatief kan optreden omdat de bacteriële overgroei aanwezig is in een ander gebied dan waar het monster is genomen (bijvoorbeeld verderop in de dunne darm).

Andere redenen voor een fout-negatief testresultaat zijn onder meer een monster dat niet groot genoeg is of dat de gebruikte kweek er een was waarin bepaalde bacteriën niet groeien. Een vals-positief resultaat kan optreden als het monster is besmet door bacteriën in de mond, op de gebruikte instrumenten of door een slechte behandeling van het monster.

In de reguliere klinische praktijk, in tegenstelling tot onderzoeksstudies, is de kans groter dat zorgverleners het monster uit de twaalfvingerige darm, het eerste deel van de dunne darm, nemen dan uit het jejunum. Ondanks al deze beperkingen beschouwen veel onderzoekers jejunale aspiratie als de “gouden standaard” voor SIBO-testen.

Voor de test

Uw zorgverlener of het testcentrum zal u instructies geven over wat u moet doen om u voor te bereiden op de aspiratieprocedure. Hoogstwaarschijnlijk zullen die instructies vergelijkbaar zijn met de instructies voor de ademtest.

Het enige potentiële verschil is of u gastroparese heeft. In dat geval kunt u het advies krijgen om drie dagen voorafgaand aan de test een vloeibaar dieet te volgen.

Tijdens de test

De test vindt plaats op het kantoor van uw zorgverlener of in een testfaciliteit. Om de procedure te starten, kunnen er monitoren op uw lichaam worden geplaatst, zodat uw zorgverlener uw ademhaling, hartslag en bloeddruk in de gaten kan houden. Een infuus zal hoogstwaarschijnlijk worden gestart en u zult milde sedatie krijgen die u zal ontspannen, maar u mogelijk niet volledig uitschakelt.

Vervolgens wordt er een verdovende verdoving op uw keel gespoten. Vervolgens wordt er een dunne buis in uw keel gestoken. U kunt niet praten, maar u kunt nog wel ademen. Uw zorgverlener neemt dan een vloeistofmonster uit uw dunne darm met behulp van een aspiratiekatheter.

Zodra de procedure is voltooid, wordt de buis uit uw keel verwijderd. Daarna mag u even rusten om de verdoving te laten werken. Het is belangrijk om te weten dat u na het onderzoek niet zelf naar huis mag rijden omdat de procedure sedatie vereist.

De rest van de dag moet u uw activiteit tot een minimum beperken. Sommige mensen ervaren milde bijwerkingen zoals winderigheid, een opgeblazen gevoel, krampen of pijn in de keel. Als u ernstige, ongebruikelijke of zorgwekkende symptomen ervaart (zoals braken of bloed ophoesten), dient u onmiddellijk contact op te nemen met uw zorgverlener.

Medicatie proef

Een vrij gebruikelijke manier voor zorgverleners om de aanwezigheid van SIBO te beoordelen, is door middel van een proef met SIBO-medicatie. Snelle symptoomverlichting zou er daarom op wijzen dat SIBO aanwezig was.

De meest gebruikte medicatie voor SIBO is Xifaxan (rifaximin), een antibioticum. Xifaxan is anders dan de meeste antibiotica die u kent, omdat het niet via uw maag in het lichaam wordt opgenomen. In plaats daarvan werkt het lokaal op alle bacteriën die zich in uw dunne darm kunnen bevinden.

Hoewel er tot nu toe geen normen zijn voor doseringshoeveelheden en duur, kunnen zorgverleners ervoor kiezen om de FDA-richtlijnen te volgen voor het gebruik van Xifaxan voor de behandeling van diarree-dominante IBS (IBS-D). Deze richtlijnen bevelen aan dat de medicatie gedurende een periode van twee weken wordt ingenomen en vervolgens nog eens een of twee weken wordt herhaald.

Net als bij de andere twee benaderingen, zijn er beperkingen met deze therapeutische proefbenadering. Ten eerste zijn er, zoals u kunt zien, geen richtlijnen over hoe de antibiotica moeten worden voorgeschreven.

Er zijn ook geen richtlijnen over wat als een goede reactie op de medicatie wordt beschouwd. Al deze onzekerheid betekent dat u misschien te veel of te weinig van de medicatie gebruikt.

De toekomst van SIBO-testen

Onderzoekers werken aan een beter begrip van SIBO zelf en hoe ze de validiteit van diagnostische testmethoden kunnen verbeteren. Het is te hopen dat zorgverleners in de toekomst de aanwezigheid van SIBO nauwkeurig kunnen identificeren, inclusief specificeren welke soorten bacteriën de dunne darm van elk individu bevolken en bijdragen aan hun symptomen.