Herstel van een beroerte en herstel van een beroerte

Wat is revalidatie na een beroerte?

Na ziekenhuisopname voor een beroerte hebben veel patiënten nog steeds problemen met fysieke, spraak- en mentale functies. Revalidatie voor deze problemen kan in verschillende settings worden aangeboden. Revalidatieprogramma’s zijn van cruciaal belang om patiënten te helpen verloren vaardigheden terug te krijgen, taken opnieuw te leren en te werken om weer onafhankelijk te worden. In veel gevallen is er een groot potentieel voor de hersenen om te herstellen. Met een ijverige revalidatie kunnen deze vooruitzichten nog beter worden. Zelfs als ernstige neurologische gebreken niet verbeteren, kan het functioneren van de patiënten verbeteren als ze manieren leren om hun problemen te compenseren.

Enkele factoren die een rol spelen bij het succes van revalidatie na een beroerte zijn:

• De omvang van het hersenletsel. Hoe minder ernstig de blessure, hoe groter de kans op herstel.
• De houding van de overlevende van een beroerte. De positieve houding van een overlevende kan hem of haar helpen om te gaan met moeilijke tijden en zich te concentreren op beter worden.
• Familie ondersteuning. De familie van een beroerte-overlevende kan de belangrijkste vorm van ondersteuning zijn tijdens revalidatie. Familieleden kunnen overlevenden van een beroerte geruststellen dat ze gewild, nodig en nog steeds belangrijk zijn voor het gezin.
• Tijd tot aanvang van de revalidatie. De revalidatie moet zo snel mogelijk na de beroerte beginnen. Zelfs eenvoudige taken zoals het trainen van verlamde spieren en het draaien van de persoon in bed moeten zeer snel na de beroerte beginnen. Revalidatie na een beroerte is het meest succesvol als het een teaminspanning is. De overlevende van een beroerte en zijn of haar familie moeten samenwerken met de arts, verpleegkundige en andere revalidatiespecialisten.

Wat gebeurt er nadat de patiënt met een beroerte het ziekenhuis heeft verlaten?

Beroerte revalidatie wordt aangeboden in een aantal instellingen. Artsen, therapeuten en casemanagers zullen bepalen welke setting de meest geschikte behandeling zou bieden, voornamelijk op basis van de handicap van de beroerte en de prognose voor verbetering. Uitspraken als “geen pijn – geen winst” en “gebruik het of verlies het” zijn niet van toepassing op patiënten met een beroerte. Meer bewegen is niet per definitie beter.

Een veilig en effectief revalidatieprogramma stelt patiënten in staat te herstellen in een tempo dat past bij hun behoeften en mogelijkheden. Patiënten verplaatsen zich gewoonlijk tussen verschillende zorgniveaus tijdens hun herstel. Beslissen over de juiste setting voor revalidatie omvat veel elementen:

• De ernst en unieke kenmerken van de fysieke problemen veroorzaakt door de beroerte
• De aanwezigheid van andere medische aandoeningen zoals artritis, nierziekte of hartziekte
• Beschikbaarheid en locatie van familie en vrienden
• Verzekeringsdekking voor revalidatiediensten

Wat zijn de keuzes voor revalidatie na een beroerte?

Acute revalidatie

Drie of meer uur therapie wordt vijf dagen per week gegeven, en soms in het weekend. Artsen mogen de patiënt vijf of meer dagen per week bezoeken. Patiënten op dit zorgniveau moeten aantonen dat ze intensieve lichaamsbeweging en training kunnen verdragen en er baat bij kunnen hebben.

Subacute of geschoolde verpleegkundige revalidatie

Bij deze vorm van revalidatie wordt vijf dagen per week een of twee uur revalidatiebehandeling gegeven. Patiënten in deze setting herstellen vaak van moeilijke medische problemen en kunnen een gematigd inspanningstempo verdragen. Artsen houden toezicht op de medische en revalidatiezorg en bezoeken de patiënt indien nodig, meestal drie keer per week.

poliklinische revalidatie

Dit betekent dat de patiënt thuis woont en twee of drie keer per week naar een revalidatiecentrum reist voor een behandeling van enkele uren. Meestal rijden familieleden patiënten naar hun behandelingen. Therapeuten kunnen veel meer doen in de instelling dan bij de patiënt thuis.

Revalidatie in huis

Dit soort revalidatie is meestal voor aan huis gebonden patiënten met zeer milde problemen en uitgebreide familieondersteuning. Leden van het therapieteam komen bij de patiënt thuis, meestal voor 2 of 3 uur therapie per week. Er worden eenvoudige therapieën aangeboden.

Long-term acute care (LTAC) ziekenhuisrevalidatie

Deze revalidatiediensten worden aangeboden in speciale ziekenhuisafdelingen die zijn ontworpen voor de zorg voor patiënten met ernstige medische problemen die intensieve behandeling vereisen (patiënten die beademingsapparatuur nodig hebben, dialyse, medicijnen die de hartfunctie ondersteunen). Artsen bezoeken de patiënt regelmatig.

Herstellende zorg in verpleeghuizen

Deze vorm van zorg is het minst intensieve niveau van revalidatiezorg in een institutionele setting. Patiënten nemen een paar uur per week deel aan een beweegprogramma, meestal in groepsverband.

Hoe lang duurt revalidatie?

Herstel van een beroerte kost tijd. Elke vooruitgang in de vaardigheden en conditie van een patiënt is een overwinning, en na verloop van tijd beginnen deze kleine overwinningen op te lopen. Voor personen die revalidatie ontvangen in een acute, subacute, geschoolde, LTAC- of verpleeghuisomgeving, duurt de behandelingsperiode vaak twee tot vier weken. Hierna kunnen veel patiënten naar huis terugkeren en gedurende meerdere maanden therapie inschakelen terwijl ze blijven herstellen.

Is de familie erbij betrokken?

Ja. De tijd die revalidatiespecialisten met de patiënt in de revalidatie doorbrengen, is slechts een “knippering van het oog” in het leven van die patiënt. De actieve betrokkenheid van familie en vrienden bij het revalidatieproces van de patiënt helpt de patiënt om succes te behalen. De dierbaren van de patiënt kunnen specialisten helpen begrijpen hoe de patiënt was vóór de beroerte en helpen bij het plannen van het beste resultaat nadat de patiënt naar huis is gegaan.