Notenkraker-slokdarm (hypertensieve peristaltiek)?

Notenkraker-slokdarm is een vorm van slokdarmkramp. Het valt in dezelfde categorie van slokdarmmotiliteitsstoornissen als jackhammer-slokdarm en diffuse slokdarmkrampen. In de VS wordt jaarlijks bij ongeveer 1 op de 100.000 personen een motiliteitsstoornis van de slokdarm vastgesteld, maar men denkt dat de werkelijke incidentie veel hoger is, omdat het vaak verkeerd wordt gediagnosticeerd als zure reflux.

Slokdarmkrampen kunnen vaker voorkomen bij blanke mensen en komen vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Hoe ouder u wordt, hoe groter de kans dat u slokdarmkrampen krijgt.

De kenmerkende kenmerken van de notenkraker-slokdarm zijn onder meer hoge drukken en spasmen in de slokdarm die op een gecoördineerde manier optreden. Spasmen van de slokdarmspieren kunnen ervoor zorgen dat voedsel vast komt te zitten of vast komt te zitten in de slokdarm. Met de notenkraker-slokdarm, echter, omdat de spasmen nog steeds op een gecoördineerde en georganiseerde manier voorkomen, is de kans groter dat u pijn op de borst ervaart dan moeite met slikken.

Het is niet precies bekend waardoor de notenkraker-slokdarm wordt veroorzaakt. Sommige theorieën zijn dat de aandoening nauw verband houdt met gastro-oesofageale refluxstoornis (GERD) en daardoor kan worden veroorzaakt. Een andere theorie is dat het wordt veroorzaakt door een zenuwaandoening, en sommige mensen denken dat het wordt veroorzaakt door een abnormale reactie op de stof acetylcholine.

Symptomen van notenkraker-slokdarm

Notenkraker-slokdarm kan een combinatie van enkele of alle van de volgende symptomen veroorzaken:

• moeite met slikken (dysfagie) die optreedt bij zowel vast als vloeibaar voedsel en kan slechts af en toe voorkomen

• pijn op de borst
• oprispingen van voedsel
• reflux

Het is ook mogelijk dat de notenkraker-slokdarm asymptomatisch is (geen merkbare symptomen veroorzaakt). Sommige onderzoeken suggereren dat mensen met een notenkraker-slokdarm een ​​slokdarm kunnen hebben die overgevoelig en stijf is.

De symptomen van andere motiliteitsstoornissen (jackhammer-slokdarm en diffuse oesofageale spasmen) zijn bijna hetzelfde als die van de notenkraker-slokdarm, dus er moeten speciale tests worden uitgevoerd om onderscheid te maken tussen deze aandoeningen.

Diagnose van notenkraker-slokdarm

De volgende tests kunnen uw zorgverlener helpen om de notenkraker-slokdarm te diagnosticeren:

1. Een bariumzwaluw is een test waarbij een stof wordt ingeslikt die bariumsulfaat wordt genoemd. Bariumsulfaat verschijnt op röntgenfoto’s, dus het is mogelijk om het pad van bariumsulfaat door het spijsverteringsstelsel te visualiseren. Naast slokdarmkrampen, kan deze test helpen bij het diagnosticeren van problemen zoals moeite met slikken of vernauwing van de slokdarm. U mag deze test niet ondergaan als u allergisch bent voor bariumsulfaat, maar over het algemeen heeft de test een goed veiligheidsrecord. Het is echter bekend dat bariumsulfaat constipatie veroorzaakt, dus het kan zijn dat u na de test veel water moet drinken of een vrij verkrijgbare ontlastingverzachter moet gebruiken.
2. Een CT-scan kan een verdikking van de slokdarmwand (groter dan 3 mm) laten zien bij personen met een notenkraker-slokdarm. Dit kan echter ook voorkomen bij andere aandoeningen, waaronder kanker van de slokdarm. Als uw CT-scan een verdikking van de slokdarmwand laat zien, moet uw zorgverlener verdere tests bestellen om uw diagnose te bevestigen.
3. Hoogfrequente echografie kan nuttig zijn om onderscheid te maken tussen notenkraker-slokdarm, jackhammer-slokdarm en diffuse oesofageale spasmen.

4. Slokdarmmanometrie is een zeer goede test voor het diagnosticeren van slokdarmkrampen en oorzaken van niet-cardiale pijn op de borst. De test omvat het inbrengen van een dunne buis in uw neus, door uw keel en slokdarm en in uw maag. De buis is drukgevoelig en kan de kracht en druk van spiersamentrekkingen in de slokdarm meten terwijl u slikt. Deze test kan enig ongemak veroorzaken dat wordt verlicht met een spray die de binnenkant van de neus en soms de bovenkant van de keel verdooft.

5. (EGD)Esophagogastroduodenoscopie is een procedure die niet specifiek de notenkraker-slokdarm kan diagnosticeren, maar die nuttig kan zijn bij het uitsluiten van andere soortgelijke aandoeningen zoals een hiatale hernia of GERD.

Behandeling van notenkraker-slokdarm

U en uw zorgverlener kunnen ervoor kiezen om enkele van de volgende behandelingen te gebruiken om de symptomen van notenkraker-slokdarm onder controle te houden.

Er worden verschillende medicijnen gebruikt om deze aandoening te behandelen, waaronder calciumkanaalblokkers, nitraten en fosfodiësteraseremmers. Injecties van botulinumtoxine boven de onderste slokdarmsfincter kunnen de symptomen tijdelijk verlichten door de afgifte van acetylcholine te blokkeren.

Protonpompremmers kunnen symptomen van zure reflux helpen verlichten. Een van de meest effectieve medicijnen voor slokdarmmotiliteitsstoornissen, waaronder notenkraker-slokdarm, zijn tricyclische antidepressiva.

Ballonverwijding van de slokdarm is een procedure die de diameter van de slokdarm rekt en symptomen van notenkrakerslokdarm kan verlichten. De procedure wordt meestal poliklinisch en onder sedatie uitgevoerd.

U krijgt speciale instructies over het niet eten en drinken gedurende een bepaalde periode vóór uw procedure. Risico’s van ballondilatatie omvatten bijwerkingen of allergische reacties op de gebruikte medicijnen van het anesthesietype of, zelden, perforatie van de slokdarm.

Chirurgie kan gerechtvaardigd zijn als behandelingen niet effectief zijn

In extreme gevallen die niet goed hebben gereageerd op andere behandelingen, kan een chirurgische ingreep, een myotomie genaamd, gerechtvaardigd zijn. Deze procedure wordt ook Heller-myotomie of slokdarmmyotomie genoemd en wordt meestal gebruikt om achalasie te behandelen, maar kan ook worden gebruikt om notenkraker-slokdarm te behandelen. Het wordt als laatste redmiddel gebruikt, omdat het in sommige gevallen de spiersamentrekkingen die gepaard gaan met de notenkraker-slokdarm, zelfs erger heeft gemaakt.

De procedure kan laparoscopisch of als een open procedure worden uitgevoerd, maar de laparoscopische methode gaat gepaard met minder risico en een kortere hersteltijd. Er wordt een kleine incisie gemaakt net boven de navel en vervolgens worden de buitenste spierlagen van de slokdarm doorgesneden om te voorkomen dat ze samentrekken. Bovendien zorgt het verzwakken van de spieren bij de gastro-oesofageale overgang ervoor dat de sluitspier tussen de maag en de slokdarm open blijft.

De risico’s van chirurgie

De risico’s van slokdarmmyotomie omvatten schade aan omliggende organen, waaronder de milt, lever of maag, evenals postoperatieve infectie. Zoals bij elke chirurgische ingreep, bestaat er ook een risico op een allergische reactie of bijwerkingen van anesthesie.

Zoals eerder vermeld, bestaat bij gebruik voor de behandeling van notenkraker-slokdarm het risico dat de symptomen verergeren. Zelfs als de symptomen na een periode van jaren verdwijnen, is het mogelijk dat de positieve effecten van deze procedure afnemen.

Naast de bovengenoemde behandelingen suggereert onderzoek dat de notenkraker-slokdarm binnen een paar jaar vanzelf beter lijkt te worden.