Neuromyelitis optica: symptomen en behandeling

Overzicht

Neuromyelitis optica (Engels: neuromyelitis optica; afkorting: NMO) is een aandoening van het centrale zenuwstelsel die voornamelijk de oogzenuwen (optic neuritis) en het ruggenmerg (myelitis) aantast. NMO is ook bekend als neuromyelitis opticaspectrumstoornis of de ziekte van Devic. Deze ziekte treedt op wanneer het immuunsysteem van uw lichaam reageert tegen de eigen cellen in het centrale zenuwstelsel, voornamelijk in de oogzenuwen en het ruggenmerg, maar soms ook in de hersenen.

De oorzaak van neuromyelitis optica is meestal onbekend, hoewel deze soms na een infectie kan optreden, of in verband kan worden gebracht met een andere auto-immuunziekte. Neuromyelitis optica wordt vaak ten onrechte gediagnosticeerd als multiple sclerose (MS) of gezien als een vorm van MS, maar NMO is een aparte aandoening.

Neuromyelitis optica kan blindheid in één of beide ogen, zwakte of verlamming van de benen of armen, pijnlijke spasmen, gevoelsverlies, oncontroleerbaar braken en de hik, en blaas- of darmstoornissen als gevolg van schade aan het ruggenmerg veroorzaken. Kinderen kunnen bij gebruik van NMO last krijgen van verwarring, toevallen of coma. Opflakkeringen van neuromyelitis optica kunnen omkeerbaar zijn, maar kunnen ernstig genoeg zijn om permanent gezichtsverlies en problemen met lopen te veroorzaken.

Diagnose van neuromyelitis optica

Uw arts zal een grondige evaluatie uitvoeren om andere aandoeningen van het zenuwstelsel uit te sluiten die tekenen en symptomen vertonen die lijken op neuromyelitis optica. Door NMO te onderscheiden van multiple sclerose en andere aandoeningen weet u zeker dat u de meest geschikte behandeling krijgt.

Om uw aandoening te diagnosticeren, zal uw arts uw medische geschiedenis en symptomen beoordelen en een lichamelijk onderzoek uitvoeren. Uw arts kan ook het volgende uitvoeren:

• Neurologisch onderzoek. Een neuroloog onderzoekt uw bewegingen, spierkracht, coördinatie, gevoel, geheugen en denk(cognitieve) functies, en zicht en spraak. Het kan zijn dat een oogarts (oogarts) bij uw onderzoek betrokken is.
• Magnetische resonantie beeldvorming (MRI). Een MRI maakt gebruik van krachtige magneten en radiogolven om een ​​gedetailleerd beeld te krijgen van uw hersenen, oogzenuwen en ruggenmerg. Uw arts kan mogelijk laesies of beschadigde gebieden in uw hersenen, oogzenuwen of ruggenmerg opsporen.
• Bloedtesten. Uw arts kan uw bloed testen op het auto-antilichaam NMO-IgG (ook bekend als het aquaporine-4 auto-antilichaam – AQP4), waardoor artsen NMO kunnen onderscheiden van MS en andere neurologische aandoeningen. Deze test helpt artsen een vroege diagnose van NMO te stellen. Er kan ook een myeline-oligendrocytglycoproteïne (MOG-IgG) antilichaamtest worden aangevraagd om te zoeken naar een andere ontstekingsziekte die NMO nabootst.
• Lumbaalpunctie (spinal tap). Tijdens deze test zal uw arts een naald in uw onderrug steken om een ​​kleine hoeveelheid ruggenmergvocht op te vangen. Artsen testen de niveaus van immuuncellen, eiwitten en antilichamen in de vloeistof. Deze test kan uw arts helpen NMO van MS te onderscheiden.

  Bij NMO kan het ruggenmergvocht tijdens NMO-episodes aanzienlijk verhoogde witte bloedcellen vertonen, groter dan normaal gezien bij MS, hoewel dit niet altijd gebeurt.

• Stimuli-responstest. Om te leren hoe goed uw hersenen reageren op stimuli zoals geluiden, bezienswaardigheden of aanrakingen, ondergaat u een test die evoked potentials wordt genoemd (ook wel evoked response tests genoemd).

  Tijdens deze tests bevestigen artsen kleine draadjes (elektroden) aan uw hoofdhuid en, in sommige gevallen, aan uw oorlellen, nek, arm, been en rug. Apparatuur die aan de elektroden is bevestigd, registreert de reacties van uw hersenen op stimuli. Deze tests helpen uw arts laesies of beschadigde gebieden in de zenuwen, het ruggenmerg, de oogzenuw, de hersenen of de hersenstam te vinden.

Behandeling van neuromyelitis optica

Neuromyelitis optica kan niet worden genezen, hoewel langdurige remissie mogelijk kan zijn met de juiste behandeling. NMO De behandeling omvat therapieën om recente symptomen om te keren en toekomstige aanvallen te voorkomen.

• Het omkeren van recente symptomen. In het vroege stadium van een NMO-aanval kan uw arts u via een ader in uw arm (intraveneus) een corticosteroïdmedicijn, methylprednisolon (Solu-Medrol), voorschrijven. U krijgt de medicatie gedurende ongeveer vijf dagen, waarna de medicatie over een aantal dagen langzaam wordt afgebouwd.

  Plasma-uitwisseling wordt vaak aanbevolen als eerste of tweede behandeling, meestal als aanvulling op de behandeling met steroïden. Bij deze procedure wordt een deel van het bloed uit uw lichaam verwijderd en worden de bloedcellen mechanisch gescheiden van het vocht (plasma). Artsen mengen uw bloedcellen met een vervangende oplossing en brengen het bloed terug in uw lichaam.
  Artsen kunnen u ook helpen bij het behandelen van andere symptomen die u mogelijk ervaart, zoals pijn of spierproblemen.

• Het voorkomen van toekomstige aanvallen. Artsen kunnen aanbevelen dat u gedurende een langere periode een lagere dosis corticosteroïden gebruikt om toekomstige NMO-aanvallen en terugvallen te voorkomen.

  Uw arts kan u ook aanbevelen om naast corticosteroïden een medicijn te nemen dat uw immuunsysteem onderdrukt, om toekomstige NMO-aanvallen te voorkomen. Immunosuppressieve medicijnen die kunnen worden voorgeschreven zijn onder meer azathioprine (Imuran, Azasan), mycofenolaatmofetil (Cellcept) of rituximab (Rituxan).