Cardiotoxiciteit: chemotherapie en het hart

Overzicht

Chemotherapie en andere geneesmiddelen tegen kanker zijn bedoeld om kanker te bestrijden. Met het toenemende succes van kankertherapieën bij de behandeling van kanker, hebben we ontdekt dat deze levensreddende behandelingen soms problemen kunnen veroorzaken in het hart en het vasculaire (circulatie)systeem – cardiotoxiciteit genaamd.

Cardiotoxiciteit kan optreden tijdens de behandeling van kanker – of – kan optreden binnen dagen, maanden of jaren na de behandeling van kanker, zodra patiënten kankervrij zijn. Hartschade veroorzaakt door cardiotoxiciteit veroorzaakt door chemotherapie kan de kwaliteit van leven verminderen en het risico op overlijden door hartgerelateerde oorzaken verhogen.

Veroorzaken alle chemotherapiemedicijnen cardiotoxiciteit?

Nee. Maar is het belangrijk om jezelf 2 vragen te stellen?

1. Heeft u een voorgeschiedenis van hartaandoeningen?
2. Heeft u risicofactoren voor hartaandoeningen?

Stel vervolgens uw arts de volgende 2 vragen:

1. Brengt mijn behandelplan me in gevaar voor toekomstige hartschade (is het cardio-toxisch)?
2. Gebruikt u speciale tests om voor, tijdens en na de behandeling te screenen op hartproblemen?

De meest voorkomende chemotherapiemedicijnen die verband houden met cardiotoxiciteit zijn:

• 5-fluorouracil (Adrucil)
• Paclitaxel (Taxol)
• Anthracyclines (een klasse geneesmiddelen)
• Gerichte therapieën: zoals monoklonale antilichamen en tyrosinekinaseremmers
• Sommige medicijnen tegen leukemie

Wat is cardio-oncologie?

Een cardioloog en een oncoloog die samenwerken, kunnen het risico op cardiotoxiciteit van een individuele patiënt bepalen door klinisch onderzoek en speciale tests voordat de kankerbehandeling begint. Als een patiënt risico loopt, kan de cardioloog maatregelen nemen om dit risico te verminderen en de kankerarts waarschuwen die vervolgens de meest geschikte antikankertherapie zal selecteren. Als een patiënt tijdens de behandeling tekenen van cardiotoxiciteit begint te ontwikkelen, kan de cardioloog de cardiotoxiciteit behandelen, zodat de kankerbehandeling niet hoeft te worden onderbroken. Bovendien kan de kankerarts het behandelplan van de patiënt wijzigen. Het doel van de samenwerking van een cardioloog en een oncoloog in een discipline die bekend staat als cardio-oncologie, is om de behandeling van kanker te maximaliseren met behoud van de hartfunctie.

• Meer informatie over het Cardio-Oncologisch Centrum