Hoe wordt een dwarslaesie gediagnosticeerd?

Een verwonding aan de wervels kan het ruggenmerg of nabijgelegen weefsels en botten beschadigen. Afhankelijk van de ernst van het letsel, kunt u functie of mobiliteit in verschillende delen van uw lichaam verliezen. In dit artikel leggen we uit hoe een dwarslaesie wordt gediagnosticeerd.

Veel voorkomende oorzaken van ruggenmergletsels zijn trauma (auto-ongeluk, geweerschot, vallen, enz.) of ziekte (polio, spina bifida, enz.).

Een dwarslaesie is niet hetzelfde als een rugblessure. Rugletsel kan botten of zachte weefsels in de wervelkolom beschadigen, maar ze hebben geen invloed op het ruggenmerg.

Diagnose van een dwarslaesie

Op de eerste hulp kan een arts een dwarslaesie uitsluiten door zorgvuldig onderzoek, testen op sensorische functie en beweging en door enkele vragen over het ongeval te stellen.

Maar als de gewonde klaagt over nekpijn, niet helemaal wakker is of duidelijke tekenen van zwakte of neurologisch letsel heeft, kunnen diagnostische noodtests nodig zijn.

Deze tests kunnen zijn:

• Röntgenstralen. Medisch personeel bestelt deze tests meestal bij mensen waarvan wordt vermoed dat ze een dwarslaesie hebben na een trauma. Röntgenfoto’s kunnen wervelproblemen, tumoren, breuken of degeneratieve veranderingen in de wervelkolom aan het licht brengen.
• Computertomografie (CT) scan. Een CT-scan kan afwijkingen op een röntgenfoto beter bekijken. Deze scan maakt gebruik van computers om een ​​reeks dwarsdoorsnedebeelden te vormen die bot-, schijf- en andere problemen kunnen definiëren.
• Magnetische resonantie beeldvorming (MRI). MRI maakt gebruik van een sterk magnetisch veld en radiogolven om door de computer gegenereerde beelden te produceren. Deze test is zeer nuttig om naar het ruggenmerg te kijken en hernia’s, bloedstolsels of andere massa’s te identificeren die het ruggenmerg kunnen comprimeren.

Een paar dagen na het letsel, wanneer een deel van de zwelling misschien is verdwenen, zal uw arts een uitgebreider neurologisch onderzoek uitvoeren om het niveau en de volledigheid van uw letsel te bepalen. De arts zal ook uw spierkracht testen en uw vermogen om lichte aanraking en speldenpriksensaties waar te nemen.