Rhapsido (remibrutinib) is een oraal geneesmiddel voor de behandeling van chronische spontane urticaria bij volwassenen, wanneer hun symptomen onvoldoende onder controle kunnen worden gehouden met H1-antihistaminica. Dit geneesmiddel is een alternatief voor injecteerbare geneesmiddelen, omdat het tweemaal daags in tabletvorm wordt ingenomen. Uit klinische onderzoeken is gebleken dat Rhapsido jeuk en netelroos aanzienlijk verminderde, terwijl de belangrijkste veiligheidsrisico’s van dit geneesmiddel betrekking hadden op infecties, bloedingen, hoofdpijn, misselijkheid en buikpijn.
Rhapsido (remibrutinib) is een kleinmoleculaire Bruton-tyrosinekinaseremmer. De aanbevolen dosering is tweemaal daags 25 mg, in te nemen met of zonder voedsel. U dient de tablet in zijn geheel door te slikken en deze niet te delen, te vermalen of te kauwen.
Remibrutinib remt Bruton-tyrosinekinase, vaak afgekort als BTK.
BTK speelt een rol in signaalroutes in verschillende immuuncellen, waaronder mestcellen, basofielen en B-cellen. Bij chronische spontane urticaria kan de activering van mestcellen en basofielen leiden tot het vrijkomen van histamine en andere ontstekingsstoffen die jeuk, bultjes en zwelling veroorzaken.
Door BTK te remmen, verstoort remibrutinib de signaaloverdracht via receptoren die betrokken zijn bij de activering van mestcellen en basofielen. Dit geneesmiddel vermindert daardoor de degranulatie en de afgifte van histamine en andere ontstekingsmediatoren.
Remibrutinib remt ook de verwante kinasen TEC en BMX. De remming van BTK blijft echter het belangrijkste therapeutische werkingsmechanisme van dit geneesmiddel.
Dezelfde immuun- en bloedplaatjesgerelateerde signaalwegen die het therapeutische effect teweegbrengen, geven echter ook aanleiding tot enkele bezorgdheden over de veiligheid. Preklinische studies toonden effecten aan op specifieke B-cel- en bloedplaatjesfuncties, waaronder een verlengde bloedingstijd in dierstudies.
Bijwerkingen van het geneesmiddel Rhapsido (remibrutinib)
De belangrijkste bijwerkingen van Rhapsido zijn:
- Nasofaryngitis en andere infecties van de bovenste luchtwegen
- Bloedingen en blauwe plekken
- Hoofdpijn
- Misselijkheid
- Buikpijn.
Andere bijwerkingen die in klinische onderzoeken zijn gemeld, zijn onder meer urineweginfecties, COVID-19, hoest, griep, herpesvirusinfecties, rugpijn, koorts en andere infecties of symptomen.
Vervolgens lichten we de bijwerkingen toe en geven we advies over hoe u deze kunt voorkomen of verminderen.
1. Infecties van de bovenste luchtwegen en nasofaryngitis
Infecties van de bovenste luchtwegen, zoals nasofaryngitis, sinusitis, rhinitis en griep, zijn de meest voorkomende bijwerkingen van Rhapsido (remibrutinib) en treden op bij ongeveer 12% van de mensen die dit geneesmiddel gebruiken.
BTK speelt een rol bij de signaaloverdracht van immuuncellen. Het blokkeren van BTK kan immuunreacties beïnvloeden, met name de signaalwegen waarbij B-cellen en andere immuuncellen betrokken zijn. Daarom verhoogt BTK-remming het risico op infecties.
U mag echter niet aannemen dat elke infectie die tijdens de behandeling optreedt, rechtstreeks door remibrutinib is veroorzaakt. Luchtweginfecties komen veel voor bij de algemene bevolking.
U kunt het infectierisico verminderen door goede handhygiëne in acht te nemen, nauw contact met mensen die besmettelijke luchtweginfecties hebben te vermijden en uw vaccinaties tegen niet-levende ziekteverwekkers up-to-date te houden.
Levende of verzwakte levende vaccins moeten tijdens de behandeling met remibrutinib worden vermeden, omdat de veiligheid van deze vaccins niet is vastgesteld.
Neem contact op met uw arts als u aanhoudende koorts, verergerende ademhalingssymptomen of een ongewoon ernstige infectie krijgt.
2. Bloedingen, blauwe plekken en kleine vlekjes op de huid
Bij ongeveer 8% van de mensen die het geneesmiddel Rhapsido gebruiken, treden mucocutane bloedingen op.
Petechiën, dat zijn kleine rode of paarse vlekjes die worden veroorzaakt door kleine bloedingen onder de huid, komen voor bij ongeveer 4% van de mensen die dit geneesmiddel gebruiken, terwijl kneuzingen bij ongeveer 2% voorkomen, echymose bij 1,5%, purpura bij 0,8%, neusbloedingen bij 0,8%, bloedingen in het bindvlies bij 0,3% en tandvleesbloedingen bij 0,2% van de mensen die het geneesmiddel gebruiken.
De reden hiervoor is dat remibrutinib invloed uitoefent op signaalwegen die betrokken zijn bij de bloedplaatjesfunctie.
De meeste bloedingsvoorvallen waren mild.
Om het risico op bloedingen te verminderen, moet u uw arts informeren als u in het verleden ernstige bloedingen heeft gehad, een bloedingsstoornis heeft of last heeft gehad van maag-darmbloedingen.
U moet uw arts ook informeren over geneesmiddelen die de bloedstolling beïnvloeden. Anticoagulantia en plaatjesremmers verhogen het bloedingsrisico wanneer ze worden gecombineerd met remibrutinib.
U moet het gebruik van remibrutinib 3 tot 7 dagen vóór en na een operatie of een invasieve ingreep staken, afhankelijk van de ingreep en het bloedingsrisico. Uw arts moet de juiste onderbrekingsperiode bepalen.
Raadpleeg een arts als u last heeft van ernstige of aanhoudende bloedingen, bloed in de urine of ontlasting, bloed braken, bloed ophoesten, ongewoon hevige menstruatiebloedingen of snel ontstane uitgebreide blauwe plekken.
3. Hoofdpijn
In een onderzoek werd hoofdpijn gemeld bij 7% van de patiënten die met remibrutinib werden behandeld, vergeleken met 6% van de patiënten die een placebo kregen.
De reden waarom remibrutinib hoofdpijn veroorzaakt, is niet helemaal duidelijk. Het kleine verschil tussen remibrutinib en placebo suggereert dat sommige gevallen van hoofdpijn die tijdens de behandeling optreden, mogelijk niet direct door dit geneesmiddel worden veroorzaakt.
Om hoofdpijn te voorkomen, moet u voldoende water drinken, regelmatig slapen, maaltijden niet overslaan en uw persoonlijke triggers voor hoofdpijn in kaart brengen.
4. Misselijkheid
In het onderzoek trad misselijkheid op bij 3% van de patiënten die met remibrutinib werden behandeld, tegenover 2% van de patiënten die een placebo kregen.
Het mechanisme achter deze bijwerking is nog niet helemaal duidelijk.
Rhapsido kan met of zonder voedsel worden ingenomen. Als uw arts dit toestaat, kan het innemen van de tablet bij de maaltijd misselijkheid verminderen. U dient ook kleinere maaltijden te eten en voldoende te drinken.
5. Buikpijn
In het onderzoek trad buikpijn op bij 3% van de patiënten die met remibrutinib werden behandeld, vergeleken met 2% van de patiënten die een placebo kregen.
Het mechanisme achter deze bijwerking is niet helemaal duidelijk. Aangezien buikklachten ook voorkwamen in de groep die placebo gebruikte, kunnen deze klachten het gevolg zijn geweest van andere maag-darmaandoeningen en niet van remibrutinib zelf.
Beschouw aanhoudende buikpijn niet automatisch als een gewone bijwerking van het medicijn.
6. Urineweginfecties en andere infecties
In een onderzoek in Europa trad tijdens de gehele onderzoeksperiode bij 4,6% van de met remibrutinib behandelde patiënten een urineweginfectie op. COVID-19 trad op bij 15,5%, infecties van de bovenste luchtwegen bij 5,6%, hoesten bij 3,1% en griep bij 3,0% van de patiënten die met dit geneesmiddel werden behandeld. Ook herpesvirusinfecties werden als bijwerkingen vastgesteld.
BTK speelt een rol bij immuunsignalering. Het blokkeren van deze signaalroute kan immuunreacties beïnvloeden, waardoor het risico op infecties toeneemt.
U dient het gebruik van levende en verzwakte levende vaccins te vermijden tijdens de behandeling met Rhapsido.
7. Koorts en griepachtige symptomen
Bij ongeveer 3% van de patiënten die met remibrutinib werden behandeld, zijn koorts en griepachtige symptomen gemeld.
Koorts kan duiden op een infectie en hoeft niet per se een direct farmacologisch effect van remibrutinib te zijn. Daarom mag nieuwe of aanhoudende koorts niet automatisch worden afgedaan als een gewone bijwerking.
Samenvattend is Rhapsido (remibrutinib) een belangrijk oraal geneesmiddel voor volwassenen met chronische spontane urticaria die onvoldoende onder controle te houden is met H1-antihistaminica. De belangrijkste bijwerking van Rhapsido is bloedingen. Ook zijn infecties van de bovenste luchtwegen, hoofdpijn, misselijkheid en buikpijn gemeld. Houd er rekening mee dat remibrutinib niet geschikt is voor iedereen met chronische spontane urticaria. Mensen met een leveraandoening of een aanzienlijk bloedingsrisico moeten het gebruik van dit geneesmiddel vermijden. H1-antihistaminica, omalizumab, dupilumab en, in bepaalde moeilijke gevallen, ciclosporine kunnen alternatieve geneesmiddelen zijn.
Discussion about this post