Een overzicht van Vitiligo

Vitiligo, ook wel gevlekte huid of verworven leukoderma genoemd, is een aandoening waarbij pigment, geproduceerd door cellen die melanocyten worden genoemd, verloren gaat uit delen van de huid, waardoor witachtige, gladde plekken ontstaan. Haar dat in die gebieden groeit, kan ook worden aangetast en ook wit worden.

Vitiligo is niet gevaarlijk of besmettelijk, maar mensen met zichtbare plekken kunnen zich onzeker voelen over hun uiterlijk.

Symptomen

Het primaire symptoom van vitiligo is pigmentverlies dat optreedt in plekken op elk deel van het lichaam. Andere symptomen kunnen zijn:

• Voortijdig bleken of grijs worden van het haar op het hoofd, wimpers, wenkbrauwen of baard
• Jeuk en ongemak in de getroffen gebieden
• Verlies van kleur in de slijmvliezen (weefsels die de binnenkant van uw mond en neus bekleden)
• Verlies van of verandering van kleur van de binnenste laag van de oogbol (netvlies)

Oorzaken

Vitiligo behoort tot een groep aandoeningen die bekend staat als auto-immuunziekten. Dit zijn de cellen waarbij het immuunsysteem van het lichaam zijn eigen weefsel of cellen aanvalt, in dit geval de melanocyten (pigmentcellen die de huid zijn kleur geven). Er is geen duidelijke reden waarom de melanocyten afsterven, maar men denkt dat genetica een rol speelt.

Onderzoekers hebben een duidelijk genetisch verband gevonden tussen vitiligo en andere auto-immuunziekten. In het bijzonder wordt vitiligo geassocieerd met:

• Auto-immuunziekten van de schildklier, zoals thyroïditis van Hashimoto en de ziekte van Graves
• Pernicieuze anemie
• Reumatoïde artritis
• Psoriasis
• Lupus
• Inflammatoire darmziekte
• Type 1 diabetes

Een aantal factoren worden beschouwd als triggergebeurtenissen voor vitiligo voor degenen die vatbaar zijn voor de aandoening, waaronder:

• Stressvolle gebeurtenissen of chronische stress
• Ernstige zonnebrand
• Blootstelling aan agressieve chemicaliën
• virussen

Soorten

De locatie en prevalentie van symptomen variëren, afhankelijk van het type vitiligo dat u heeft. Typen zijn onder meer:

Niet-segmentale vitiligo

Dit is de meest voorkomende vorm van vitiligo. De patches zijn zichtbaar aan beide zijden van het lichaam en zijn meestal symmetrisch. De vlekken komen het meest voor in gebieden die zijn blootgesteld aan de zon of op een huid die is blootgesteld aan druk, wrijving of trauma.

Er zijn vijf subcategorieën van niet-segmentale vitiligo:

• Algemeen: pleisters hebben geen specifieke grootte en kunnen overal op het lichaam voorkomen.

• Acrofacial: Patches komen meestal voor op de vingers, tenen en het gezicht.

• Mucosaal: Er worden pleisters gevonden rond slijmvliezen en lippen of genitale mucosa.

• Universeel: dit is een zeldzame manifestatie waarbij pleisters het grootste deel van het lichaam bedekken.

• Focaal: Bij kinderen komen pleisters als gevolg van dit type vaker voor in een klein gebied.

Segmentale vitiligo

Deze vorm van vitiligo, die veel minder vaak voorkomt dan niet-segmentale vitiligo, treft slechts één huidsegment en heeft de neiging om te stoppen met groeien zodra de eerste pleister is aangebracht.

Gemengde vitiligo

Bij gemengde vitiligo is er een combinatie van zowel segmentale als niet-segmentale vitiligo.

Vitiligo Minor of hypochrome vitiligo

Dit type wordt gekenmerkt door een paar verspreide witte vlekken op de romp en hoofdhuid en wordt vaak aangetroffen bij mensen met een donkere huidskleur.

Diagnose

Als u symptomen van vitiligo heeft, zal uw huisarts u waarschijnlijk doorverwijzen naar een dermatoloog voor een nauwkeurige diagnose. De dermatoloog zal uw familiegeschiedenis en medische geschiedenis evalueren en een lichamelijk onderzoek uitvoeren. Ze kunnen vragen:

• Als u andere familieleden heeft met vitiligo
• Als u een familiegeschiedenis van auto-immuunziekten heeft
• Als u ernstige huiduitslag of zonnebrand had voordat de witte vlekken optraden
• Als u onder fysieke of mentale stress staat
• Als uw haar grijs werd voor de leeftijd van 35

Dermatologen kunnen een speciaal licht genaamd Wood’s lamp gebruiken om te bepalen of uw witte vlek vitiligo is. Vitiligo fluoresceert (gloeit) wanneer de paarse Wood’s lamp op de huid schijnt.

Uw arts kan bloedonderzoeken uitvoeren om een ​​onderliggende auto-immuunziekte te evalueren. In sommige gevallen kunnen ze ook een huidbiopsie uitvoeren om ernstigere huidaandoeningen, zoals kanker, uit te sluiten.

Behandeling

Vitiligo kan moeilijk te behandelen zijn, omdat de progressie van de ziekte zo sterk varieert, afhankelijk van het geval. Soms stoppen de pleisters met vormen zonder behandeling, maar vaak verspreidt het pigmentverlies zich.BZelden krijgt de huid zijn kleur terug.

Hoewel er veel behandelingsopties zijn voor vitiligo, is er geen remedie.

Momenteel omvatten de behandelingsopties:

• Topische behandelingen, zoals steroïde crèmes, die in sommige gevallen pigment kunnen herstellen
• Lichttherapieën, waarbij UVA- of UVB-licht wordt gebruikt om de verspreiding van witte vlekken te stoppen
• Chirurgie, waarbij een gepigmenteerde huid wordt geënt op witte vlekken
• Crèmes voor depigmentatie, die gedurende een periode van maanden de niet-aangetaste gebieden bleken om overeen te komen met de witte vlekken
• Natuurlijke en complementaire therapieën
• Camouflagecrèmes die nauw aansluiten op de onaangetaste gebieden voor een tijdelijke cosmetische oplossingBB

Sommige mensen kiezen ervoor om hun vitiligo helemaal niet te behandelen, omdat daar geen medische reden voor is.

Hoewel vitiligo geen ernstige ziekte is, verschillen mensen in hoe ze het zien wanneer het hen treft. Sommigen omarmen met vertrouwen veranderingen aan hun huid, terwijl anderen vinden dat het een negatieve invloed heeft op het zelfrespect.

Goed geïnformeerd zijn over de aandoening en de juiste zorg van een dermatoloog zoeken, kan u helpen uw verwachtingen en symptomen te beheersen. Contact maken met anderen met vitiligo kan je helpen om te gaan met eventuele gevoelens die je hebt over je aandoening.