Koorts en pijn op de borst: oorzaken en behandeling

Koorts en pijn op de borst zijn twee symptomen die zowel patiënten als artsen vaak verontrusten vanwege hun mogelijke verband met ernstige aandoeningen. Wanneer deze symptomen samen voorkomen, kunnen ze wijzen op verschillende medische problemen, variërend van infecties tot cardiovasculaire problemen.

Veelvoorkomende oorzaken van koorts en pijn op de borst

1. Longontsteking

Longontsteking is een infectie van het longweefsel veroorzaakt door bacteriën, virussen of schimmels. De immuunrespons op de infectie veroorzaakt de afgifte van pyrogenen, die de hypothalamus aantasten en resulteren in een verhoogde lichaamstemperatuur.

Ontsteking van het borstvlies kan optreden bij longontsteking, wat leidt tot pijn op de borst die verergert bij ademhalen of hoesten.

Diagnose:

Röntgenfoto van de thorax om longconsolidatie te identificeren.
Bloedonderzoek waaruit een verhoogd aantal witte bloedcellen blijkt.
Sputumcultuur om het veroorzakende organisme te identificeren.

Deze röntgenfoto van de thorax toont een gebied met longontsteking, wat wijst op longontsteking.

Behandeling van longontsteking:

Antibiotica (bijv. amoxicilline of azitromycine voor de behandeling van bacteriële longontsteking).
Antivirale medicijnen voor de behandeling van virale longontsteking, indien geïndiceerd.
Ondersteunende zorg, waaronder zuurstoftherapie en koortsbeheersing met antipyretica.

2. Pericarditis

Pericarditis kan het gevolg zijn van infecties (viraal, bacterieel of schimmel), auto-immuunziekten of post-myocardinfarctsyndromen. De immuunreactie op de ontsteking veroorzaakt koorts.

De ontstoken pericardiale lagen wrijven tegen elkaar, waardoor een scherpe pijn op de borst ontstaat die kan verbeteren als u voorover zit en verergert als u gaat liggen.

Diagnose:

Elektrocardiogram (ECG) waarop diffuse ST-segmentelevatie te zien is.
Echocardiogram om pericardiale effusie te beoordelen.
Bloedonderzoek om te zoeken naar markers van ontsteking, zoals verhoogde CRP en ESR.

Pericarditis. Het hartbeeld aan de linkerkant toont het normale hartzakje. Het hartbeeld rechts toont een gezwollen en geïnfecteerde voering (pericarditis).

Behandeling van pericarditis:

Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) zoals ibuprofen.
Colchicine om herhaling te verminderen.
Corticosteroïden voor refractaire of ernstige gevallen.

3. Longembolie

In sommige gevallen kan een longembolie een ontstekingsreactie veroorzaken, waardoor lichte koorts ontstaat.

Een longembolie blokkeert de bloedstroom in de longslagader, waardoor ischemie en scherpe pijn op de borst ontstaat. Grote embolie kan leiden tot aanzienlijke druk op het hart.

Diagnose:

D-dimeer bloedtest om te zoeken naar de aanwezigheid van stolsels.
CT-pulmonale angiografie om stolsels in longslagaders zichtbaar te maken.
Arteriële bloedgasanalyse waaruit hypoxemie blijkt.

Behandeling van longembolie:

Antistolling met heparine of directe orale anticoagulantia (DOAC's).
Trombolyse in levensbedreigende gevallen.
Ondersteunende zorg met zuurstof of ventilatie indien nodig.

4. Endocarditis

Infectieuze endocarditis is een microbiële infectie van de hartkleppen, die vaak aanhoudende koorts veroorzaakt als gevolg van aanhoudende bacteriëmie en immuunactivatie.

Pijn op de borst kan het gevolg zijn van complicaties zoals een hartinfarct veroorzaakt door septische embolieën.

Diagnose:

Bloedkweken die bacteriële of schimmelgroei vertonen.
Echocardiogram (vooral transesofageaal) om abnormale hoeveelheden bloedplaatjes, fibrine, micro-organismen en ontstekingscellen te detecteren die zich vormen op de hartkleppen of het endocardium (meestal als gevolg van infectieuze endocarditis).
Duke-criteria voor de diagnose van endocarditis.

Behandeling van endocarditis:

Intraveneuze antibiotica afgestemd op het veroorzakende organisme.
Chirurgische ingreep voor klepreparatie of vervanging als zich complicaties voordoen.

5. Myocarditis

Myocarditis komt vaak voor na virale infecties. De systemische ontstekingsreactie omvat koorts.

Ontsteking beschadigt het myocardweefsel en veroorzaakt diffuse of plaatselijke pijn op de borst. Sommige gevallen bootsen het acuut coronair syndroom na.

Diagnose:

Cardiale MRI die ontsteking en oedeem laat zien.
Verhoogde hartenzymen zoals troponine.
Endomyocardiale biopsie voor definitieve diagnose in geselecteerde gevallen.

Behandeling van myocarditis:

Ondersteunende zorg, inclusief rust en het vermijden van inspannende activiteiten.
Medicijnen zoals angiotensine-converting-enzymremmers en bètablokkers als hartfalen optreedt.
Immunosuppressieve therapie voor specifieke oorzaken (bijv. auto-immuunmyocarditis).

6. Pleuritis

Pleuritis kan het gevolg zijn van infecties, auto-immuunziekten of longembolie. Koorts ontstaat door de systemische ontstekingsreactie.

De ontstoken pleurale lagen wrijven tegen elkaar, waardoor een scherpe pijn ontstaat die verergert bij diep ademhalen of hoesten.

Diagnose:

Thoraxfoto of echografie om pleuravocht te identificeren.
Bloedonderzoek om te zoeken naar infectie- of auto-immuunmarkers.
Thoracentese om, indien nodig, pleuravocht te analyseren.

Behandeling van pleuritis:

Behandel de onderliggende oorzaak (bijvoorbeeld antibiotica voor bacteriële infecties).
Pijnbestrijding met NSAID's of paracetamol.
Corticosteroïden voor auto-immuun pleuritis.

Andere oorzaken van koorts en pijn op de borst tegelijkertijd

– Sepsis: ernstige infecties die systemische ontstekingen veroorzaken, kunnen gepaard gaan met koorts en pijn op de borst, vaak als gevolg van myocardbelasting of gelijktijdig bestaande aandoeningen zoals longontsteking.

– Kanker: Gevorderde vormen van kanker (bijvoorbeeld longkanker of mesothelioom) kunnen koorts veroorzaken door het vrijkomen van cytokines en pijn op de borst via directe invasie van borststructuren.

– Herpes zoster: Gordelroos waarbij de thoracale dermatomen betrokken zijn, kan koorts en scherpe, brandende pijn op de borst veroorzaken voordat de uitslag verschijnt.

Conclusie

Koorts en pijn op de borst zijn symptomen met mogelijk overlappende oorzaken, vaak met ontsteking, infectie of ischemie. Een nauwkeurige diagnose is afhankelijk van een grondige klinische evaluatie, beeldvormende onderzoeken en laboratoriumtests. Een snelle en specifieke behandeling is van cruciaal belang om de onderliggende oorzaak aan te pakken en deze symptomen te verlichten.