De Rome III-criteria voor functionele spijsverteringsstoornissen

Het Rome III-criteriasysteem is ontwikkeld om de functionele gastro-intestinale aandoeningen (FGD’s) te classificeren op basis van hun klinische symptomen. Aangezien per definitie bewijs van FGD niet naar voren komt via standaard diagnostische tests, zijn de Rome-criteria ontworpen om zorgverleners te helpen om met vertrouwen een diagnose van FGD te stellen. De Rome-criteria maken het ook mogelijk om gestandaardiseerde diagnostische criteria te gebruiken in het proces van onderzoeksproeven.

De Rome-criteria zijn ontwikkeld door een samenwerking van onderzoekers, zorgverleners en andere gezondheidswerkers van over de hele wereld. De Rome III-criteria weerspiegelen de derde herziening van de FGD-diagnostische criteria en werden in 2006 gepubliceerd. Een andere herziening, Rome IV, wordt in het voorjaar van 2016 gepubliceerd.

Soorten functionele gastro-intestinale aandoeningen

Elke FGD-stoornis heeft zijn eigen set criteria. Hieronder volgen de belangrijkste categorieën FGD’s volgens de Rome III-criteria:

• Functionele slokdarmaandoeningen
• Functionele gastroduodenale aandoeningen
• Functionele darmaandoeningen
• Functioneel buikpijnsyndroom
• Functionele galblaas en sluitspier van Oddi-stoornissen
• Functionele anorectale aandoeningen
• Functionele GI-stoornissen bij kinderen: baby/peuter
• Functionele GI-stoornissen bij kinderen: kind/adolescent

De Rome III-criteria voor IBS

De criteria voor de diagnose van het prikkelbare darm syndroom (PDS) vereisen dat een persoon ten minste drie dagen in de loop van de laatste drie maanden chronische buikpijn of ongemak heeft gehad, met een begin van symptomen ten minste zes maanden daarvoor. Deze symptomen moeten laat ook zien:

• Pijnsymptomen worden verminderd met een stoelgang
• Het begin van de symptomen hangt samen met een verandering in de frequentie van ontlasting
• Het begin van de symptomen houdt verband met een verandering in het uiterlijk van ontlasting

Hoewel de Rome III-criteria strikt worden gevolgd in klinische onderzoeksproeven, geven zorgverleners in de echte wereld vaak een diagnose van IBS aan iedereen die darmsymptomen ervaart zonder dat er een zichtbare ontsteking of andere tekenen van ziekte verschijnen door middel van standaard spijsverteringstests.

Andere functionele darmaandoeningen

De volgende zijn andere soorten functionele darmaandoeningen. Een persoon zou worden gediagnosticeerd met een van deze andere aandoeningen als ze niet voldoen aan de diagnostische criteria voor IBS (of een andere ziekte of FGD). Vaak worden deze andere aandoeningen onderscheiden van IBS vanwege het ontbreken van pijn als symptoom.

Functioneel opgeblazen gevoel: chronische gevoelens van een opgeblazen gevoel en/of zichtbare uitzetting. Het symptoom moet zijn opgetreden op ten minste drie dagen in de afgelopen drie maanden en ten minste zes maanden voorafgaand aan de diagnose.

Functionele diarree: de ervaring van dunne of waterige ontlasting zonder pijn die optreedt in ten minste 75% van de stoelgang gedurende ten minste drie maanden in de afgelopen zes maanden.

Functionele constipatie: Symptomen moeten ten minste twee van de volgende symptomen omvatten en gedurende de afgelopen zes maanden gedurende ten minste drie maanden zijn opgetreden.

• Spannen (minstens 25% van de tijd)

• Harde ontlasting minstens 25% van de tijd

• Gevoel van onvolledige evacuatie (minstens 25% van de tijd)
• Gevoel van verstopping of obstructie in het gebied van de anus of het rectum
• Handmatige inspanningen om de ontlasting minimaal 25% van de tijd door te laten (bijv. digitale evacuatie)
• Minder dan drie stoelgangen per week
• Zeldzaam optreden van dunne ontlasting zonder het gebruik van een laxeermiddel

Rome III in de echte wereld

Zoals ontworpen, bieden de Rome III-criteria een sterke basis voor het identificeren van patiënten voor onderzoeksstudies. Zorgverleners in hun klinische praktijk richten zich echter niet altijd op dergelijke veeleisende criteria bij het aanbieden van functionele diagnoses aan hun patiënten. U hoeft zich dus geen zorgen te maken als u een diagnose krijgt die niet volledig aan de criteria voldoet. Maar als u nog vragen heeft over uw diagnose, vraag dan uw zorgverlener om opheldering.