Wat is een zuiveringsstoornis?

Zuiveringsstoornis wordt gedefinieerd als terugkerend zuiveringsgedrag om gewicht of vorm te beïnvloeden in de afwezigheid van eetaanvallen. Zuiveringsgedrag omvat braken, overmatige lichaamsbeweging, extreem vasten en het gebruik van laxeermiddelen of diuretica (plaspillen) om het gewicht onder controle te houden. Zuiveringsstoornis is een ernstige en levensbedreigende aandoening, maar is behandelbaar.

Deze aandoening valt onder de overkoepelende diagnose “andere gespecificeerde voedings- of eetstoornissen (OSFED)” in de vijfde editie van de “Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders” (DSM-5). In eerdere edities van de DSM stond het bekend als “eetstoornis niet anderszins gespecificeerd (EDNOS).”

Symptomen van purgeerstoornis

Eetstoornissen zijn complex en kunnen gepaard gaan met een scala aan emotionele, gedrags- en fysieke symptomen. De onderstaande symptomen worden gebruikt bij het diagnosticeren van een OSFED. Symptomen die specifiek voor zuivering zijn, omvatten, maar zijn niet beperkt tot:

• Het uiten van gedrag en attitudes die aangeven dat gewichtsverlies, diëten en controle over voedsel primaire zorgen worden
• Een preoccupatie met gewicht, voedsel, calorieën, gram vet en dieet hebben
• Het elimineren of weigeren van bepaalde voedingsmiddelen of voedselcategorieën, zoals geen koolhydraten of geen vet
• Zuiveringsgedrag oefenen, zoals naar het toilet gaan na de maaltijd, misbruik van laxeermiddelen, tekenen en/of geuren van braken vertonen, langere tijd niet eten, misbruik maken van diuretica
• Vermijden om samen met anderen te eten, ongemakkelijk lijken als je met anderen eet, angst ontwikkelen om in het openbaar te eten
• Het ontwikkelen van voedselrituelen, zoals het eten van één soort voedsel, dagelijks hetzelfde voedsel eten, niet toestaan ​​dat voedsel elkaar raakt, overmatig kauwen
• Springmaaltijden of het eten van zeer kleine porties voedsel
• Overmatig sporten, zelfs als u zich moe, ziek, gewond of vermoeid voelt om “calorieën te verbranden”
• Extreme bezorgdheid tonen over lichaamsgewicht en vorm
• Regelmatig in de spiegel kijken voor waargenomen gebreken in uiterlijk
• Extreme stemmingswisselingen hebben
• De hele tijd het koud hebben
• Moeite hebben met slapen
• Droge huid, haar en nagels
• Moeite met concentreren
• Menstruatie- en hormonale storingen zoals gebrek aan menstels, onregelmatige menstruatie
• Spier zwakte
• Duizeligheid
• Moeite met concentreren
• Tandproblemen zoals verkleuring van de tanden, erosie, gevoeligheid
• Complicaties ervaren van zelfopgewekt braken zoals kleine bloedingen in de ogen, laesies of littekens op de handen, zwelling van de speekselklieren, gebitsproblemen zoals verkleuring van de tanden, erosie, gevoeligheid

Oorzaken

Eetstoornissen verschijnen meestal in de late adolescentie en vroege volwassenheid, maar risicofactoren zijn vaak aanwezig in de vroege adolescentie. Er is geen duidelijke oorzaak van zuiveringsstoornis, in plaats daarvan is er een combinatie van oorzaken.

Vaak komen eetstoornissen, zoals een zuiveringsstoornis, voor in combinatie met andere psychiatrische stoornissen, zoals angststoornissen, obsessief-compulsieve stoornis (OCS) en problemen met alcohol- en drugsmisbruik. Daarnaast kunnen genen en erfelijkheid ook een rol spelen bij het vergroten van het risico op het ontwikkelen van een eetstoornis.

Bepaalde persoonlijkheidskenmerken, emoties, denkpatronen en biologische en omgevingsfactoren kunnen hiervoor verantwoordelijk zijn.

Purging Disorder wordt ook geassocieerd met een verhoogd risico op zelfmoord en opzettelijke zelfbeschadiging.

Diagnose

Om de diagnose zuiveringsstoornis te krijgen, moet een persoon voedings- of eetgedrag vertonen dat klinisch significant lijden en beperkingen veroorzaakt, maar niet voldoen aan de volledige criteria voor een van de andere stoornissen, zoals anorexia, boulimia of eetbuistoornis.

Het identificeren van zuiveringsgedrag (zoals overmatige lichaamsbeweging, braken en gebruik van laxeermiddelen en diuretica) en complicaties van zuiveringsgedrag kan clinici helpen bij het diagnosticeren van dit type eetstoornis.

Behandeling

Behandeling van een eetstoornis is doorgaans succesvoller naarmate deze eerder wordt ontdekt. De behandeling omvat een multidisciplinaire benadering, die indien nodig begeleiding omvat van een arts, geregistreerde diëtist, psychiater, psychotherapeut en andere therapeuten.

Afhankelijk van de ernst van de ziekte, zal de behandeling van de behandeling verschillend zijn. Vaak is een enkele therapie niet effectief voor elke persoon met een eetstoornis. Daarom kan een geïndividualiseerde aanpak gerechtvaardigd zijn. Veel mensen met eetstoornissen profiteren van cognitieve gedragstherapie.

Genna Hymowitz, klinisch assistent-professor aan de Stony Brook University in New York, vertelt aan Verywell: “Een zuiveringsstoornis wordt over het algemeen behandeld met behulp van verbeterde cognitieve gedragstherapie, een versie van cognitieve gedragstherapie die is ontwikkeld om mensen met veel soorten eetstoornissen te helpen.

“Over het algemeen is er zeer beperkt onderzoek naar behandelingen die specifiek zijn afgestemd op zuiveringsstoornissen. Het beschikbare onderzoek suggereert echter dat er geen significant verschil is in behandelingsresultaten tussen personen met een zuiveringsstoornis en personen met anorexia nervosa of boulimia nervosa.”

Prognose

Over het algemeen kan de behandeling van eetstoornissen gemakkelijker zijn als de behandeling begint voordat de stoornis chronisch wordt. Maar zelfs mensen die al jaren eetstoornissen hebben, kunnen en zullen herstellen.

Omgaan met

Voor familieleden of dierbaren van een persoon met een eetstoornis kan coping een uitdaging zijn. Een sterk ondersteunend netwerk is essentieel.

Het is belangrijk om voor je eigen behoeften te zorgen en om hulp te vragen wanneer je die nodig hebt. Overweeg om hulp te zoeken om je te helpen je gevoelens en situaties te verwerken. Geestelijke gezondheidswerkers kunnen u ook helpen bij het maken van hulpmiddelen om ermee om te gaan.

Als je een persoon bent met een zuiveringsstoornis, weet dan dat het oké is om hulp te vragen en dat er veel middelen beschikbaar zijn om je op je reis te begeleiden.

Zuiveringsstoornis vs. bulimia

De belangrijkste onderscheidende factor tussen zuiveringsstoornis en boulimia is dat mensen met een zuiveringsstoornis geen eetbuien hebben. Ze kunnen schaamte- of schuldgevoelens hebben na het eten, maar dit kan zelfs optreden bij het eten van een kleine hoeveelheid voedsel.

Hymowitz zegt: “Een belangrijk ding om op te merken is dat sommige clinici en onderzoekers wijzigingen voorstellen in de criteria die we gebruiken om boulimia nervosa te diagnosticeren, zodat het ook personen omvat die zich onbeheerst voelen wanneer ze eten of anders eten dan ze normaal zouden doen, maar misschien niet eten een grote hoeveelheid voedsel.

“Dit zou waarschijnlijk betekenen dat personen die nu voldoen aan de criteria voor een zuiveringsstoornis, zouden worden beschouwd als voldoen aan de criteria voor een diagnose van boulimia nervosa.”

Overzicht

Zuiveringsstoornis is een ernstige eetstoornis die valt onder de overkoepelende term OSFED. Bij een zuiveringsstoornis eet een persoon geen eetbuien, maar gebruikt hij herhaaldelijk zuiveringsgedrag zoals braken, overmatige lichaamsbeweging, vasten of het gebruik van medicijnen om het gewicht of de vorm te beïnvloeden.

De toestand kan worden gediagnosticeerd door gedragscriteria. Behandeling is door een multidisciplinaire aanpak, inclusief begeleiding van een arts, geregistreerde diëtistische en professionals in de geestelijke gezondheidszorg.

Purging stoornis ernstig is, maar het goede nieuws is dat, met vroege opsporing en interventie, het is behandelbaar. Als u denkt dat u of iemand die je lief is zuiveren aandoening, is het belangrijk om medische en psychologische interventie te zoeken zo snel mogelijk.