Studie vindt verband tussen gedrag bij kinderen en geestelijke gezondheid van tieners

Terwijl hersenonderzoek suggereert dat de belangrijkste fase in de ontwikkeling van een kind de geboorte tot de leeftijd van 3 jaar is, is het belangrijk om de overgangsperiode van de kindertijd naar de adolescentie (rond de leeftijd van 10 tot 16 jaar) niet te vergeten. Jonge mensen ondergaan tijdens deze fase enorme veranderingen – fysiek, mentaal en emotioneel.

Deze fase was de focus van een recent onderzoek door academici aan de Universiteit van Cambridge en Royal Holloway, Universiteit van Londen, in het VKDe studie, gepubliceerd in het tijdschrift Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, vond een verband tussen gedragsproblemen bij kinderen, zoals angst en hyperactiviteit, en een slechte geestelijke gezondheid tijdens de adolescentie.

Onderzoekers ontdekten ook dat kinderen met gedragsproblemen meer kans hebben op problemen als adolescenten als ze uit minder bevoorrechte milieus komen.

De studie

De studie maakte gebruik van historische gegevens van 6.744 jongeren ouder dan zes jaar, van 10 tot 16 jaar. De gegevens zijn afkomstig van de British Cohort Study, een lopend project dat de levens volgt van dezelfde groep mensen die in april 1970 gedurende een week zijn geboren.

In elke fase gebruikten de onderzoekers een gegevensgestuurde hiërarchische clustermethode om gemeenschappelijke profielen van gedragsproblemen te lokaliseren, overgangen tussen profielen in kaart te brengen en factoren te identificeren die bepaalde overgangen voorspellen.

De gegevens bevatten ook informatie over de sociaal-economische omstandigheden van de kinderen, waaronder het gezinsinkomen en het opleidingsniveau van hun ouders.

Dr. Duncan Astle, van de MRC Cognition and Brain Sciences Unit, University of Cambridge, zei in een persbericht: “Momenteel worden gedrag van adolescenten en mentale gezondheidsproblemen alleen behandeld als ze problematisch worden, wat een van de belangrijkste redenen is waarom geestelijke gezondheidszorg wordt overspoeld. Ons werk laat zien hoe we een manier kunnen beginnen te ontwikkelen om de moeilijkheden van sommige – misschien veel – jonge mensen te voorspellen en eerder in te grijpen.”

De onderzoekers zeiden dat er verschillende significante patronen naar voren kwamen uit het onderzoek. Ten eerste ontwikkelde een onverwacht hoog percentage kinderen met angstproblemen (22%) emotionele problemen tijdens de adolescentie. Ongeveer een kwart (24%) van de kinderen met gedragsproblemen vertoonde tijdens de adolescentie een “constellatie van problemen” met angst, emotie en onoplettendheid. En ongeveer 17% van de kinderen met gecombineerde emotionele, motorische en hyperactiviteitsproblemen ontwikkelde in de adolescentie aandachtsproblemen.

“Deze studie doet het goed om het belang van geïndividualiseerde zorg voor de persoon te illustreren, zelfs als die persoon een adolescent is”, zegt GinaMarie Guarino, LMHC, gediplomeerd geestelijke gezondheidsadviseur.

Jeugd is complex

De onderzoeksresultaten kwamen niet als een complete verrassing voor de gediplomeerde klinisch psycholoog en ouderschapsbeoordelaar Melanie English, PhD, MSW. “We weten allemaal dat er tijdens de adolescentie veel verandert”, zegt ze.

“Het is een dynamische en complexe periode van enorme fysieke, emotionele en sociale groei. Soms kunnen eerdere (of nieuwe) uitdagingen op het gebied van geestelijke gezondheid een hoogtepunt bereiken en het kan van cruciaal belang zijn om ondersteuning te vinden door middel van counseling, outreach, milieucontroles of andere positieve verkooppunten.

Het Engels zegt echter dat het ook belangrijk is om volledig en extern te kijken naar wat er op dit moment nog meer van invloed kan zijn op het gedrag, zoals de mentale gezondheid van de ouder, echtscheiding, geweld in het huis of een sterfgeval in het gezin. Ze suggereert dat het de moeite waard is om te onthouden dat wanneer iemand de adolescentie bereikt, ze nog niet klaar zijn met groeien en zich ontwikkelen, en dat hun mentale gezondheid en/of persoonlijkheidskenmerken misschien niet permanent zijn.

“Volwassenheid wordt pas over een decennium of zo bereikt, aangezien de ontwikkeling van de frontale kwab en het uitvoerend functioneren zich nog steeds zullen ontvouwen – naast de levenservaring”, voegt English eraan toe. “Als zodanig moeten we onze tieners niet zien als een afgewerkt product of denken aan wie ze waren en wie ze zijn om te garanderen wie ze zullen zijn.”

Engels vervolgt: “Ouders (en opvoeders, gemeenschappen en geestelijke en lichamelijke zorgverleners) hebben nog steeds de noodzakelijke en actieve rol om kinderen te helpen hun gevoelens te uiten en ermee om te gaan en om te gaan met de adolescentie.”

Engels wijst er ook op dat veel persoonlijkheidskenmerken al in de voorschoolse leeftijd naar voren komen, een periode die is gebaseerd op toenemende interacties met leeftijdsgenoten, fantasierijk spel en leerregels.

“Er zijn theorieën die suggereren dat sommige persoonlijkheidskenmerken op dit moment naar voren komen en alomtegenwoordig, biologisch en genetisch zijn”, zegt ze. “Maar er kunnen ook veel omgevings- en ontwikkelingsgerelateerde dingen gebeuren tussen de 3 en 10 jaar oud, die van invloed kunnen zijn op gedrag en persoonlijkheid, zoals naar school gaan, vriendschappen sluiten, morele ontwikkeling en genderidentiteit. De kindertijd kan zo complex zijn. ”

Angst kan op elke leeftijd aanwezig zijn

Een kind kan op elke leeftijd worden beïnvloed door angst en andere psychische aandoeningen. “Een kind kan al op 3- of 4-jarige leeftijd tekenen van angst beginnen te vertonen, maar niet elk kind met angst zal symptomen of gedragsproblemen gaan vertonen in deze leeftijdscategorie”, zegt Guarino. “Elk kind is anders, heeft verschillende factoren die bijdragen aan hun angst, verschillende bronnen en verschillende omgevingsstressoren om mee om te leren gaan.”

De grootste zorg is ongeadresseerde angst bij een kind, wat vervolgens leidt tot psychische problemen in de adolescentie, zoals gedragsproblemen, worsteling met emotionele regulatie en moeite met aandacht en hyperactiviteit.

“Angst kan bij kinderen verkeerd worden begrepen door ouders en verzorgers, wat ertoe kan leiden dat ze niet de aandacht en zorg krijgen die ze nodig hebben om te leren hoe ze hun angst op een gezonde manier kunnen identificeren en ermee omgaan”, zegt Guarino. “Als gevolg hiervan kan een kind met angst gedragsproblemen, problemen met onoplettendheid en worsteling met emotionele regulatie ontwikkelen.”

Wees niet te snel om je ‘humeurige’ tiener te labelen

Tieners vinden het vaak moeilijk om humeurig of uitdagend te zijn, en soms worden die uitdagende stemmingen en gedragingen simpelweg toegeschreven aan ’tiener zijn’. Maar het Engels waarschuwt ervoor om geen etiketten te plakken op de stemmingen en gedragingen van adolescenten en om grappen te maken tegen hen en anderen over ’tiener zijn’.

“Niet alleen vereenvoudigt dat de complexe fysieke en emotionele veranderingen die buiten hun controle plaatsvinden, maar het reduceert hen ook tot dat label zonder de tijd te nemen om hun verhaal en hun ervaringen te waarderen, die kunnen bepalen wie ze zijn”, legt English uit. “We weten dat vroege interventie nuttig is voor verschillende dingen. Als we op een veel jongere leeftijd volledig naar het gedrag en de omgeving van onze kinderen kijken, zou dit nuttig voor hen zijn naarmate ze groeien en zou het een deel van de extra druk en grote gevoelens kunnen verminderen die ze overwinnen als ze eenmaal beginnen puberteit en adolescentie.”

En als we al vanaf jonge leeftijd consistente uitdagingen zien, dan is vroege ondersteuning van kinderen en onderwijs en hulpmiddelen voor hun ouders heel logisch, voegt Engels eraan toe. “Gelukkig hebben we tegenwoordig meer bronnen, boeken, steungroepen, onderzoeken, gesprekken, terminologie en professionals die kunnen helpen in vergelijking met een generatie of twee eerder”, zegt ze.

Guarino is het daarmee eens. “Met de juiste aandacht voor stemmings- en gedragsproblemen in de adolescentie, kan de tiener beginnen met het leren van gezonde coping- en communicatieve vaardigheden voordat ze volwassen zijn”, zegt ze. “Dit helpt hen emotionele intelligentie en bewustzijnsvaardigheden te ontwikkelen die nuttig voor hen zullen zijn op volwassen leeftijd.”